Laatste verandering.

17-04-2017

15-05-2016

02-02-2016

14-01-2016

24-12-2015

25-10-2015

22-09-2015

29-01-2015

11-11-2014

23-10-2014

17-10-2014

17-02-2014

15-02-2014

22-12-2013

Dachboek-3 operaties.

Aanvulling op-Je kunt niet.

Krishnamurti.

De mens en zijn evolutie.

Sporen van een verloren kind.

E-mail gesprek aan de deur.

Einstein had het mis.

Beelddenken 1,2,3, en 4.

Inleiding 2.

Differentiatie

Zwartepiet.

Dimensies en Utopia.

De basis van een relatie kiezen.

Is er dan niet anders om.

Als u in het sub menu op een nummer klikt kunt u de mp3 hier boven beluisteren.

Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button

* Wat is het verschil tussen beelddenken en regulierdenken, het wort ook wel taaldenken genoemd.  *

Mijn zoon Jim was eind vorig jaar bij mij op bezoek, een van de dingen waar hij vragen over had, Herman kun je mij uitleggen wat nu eigenlijk beeld denken is.

Ik heb het op mijn manier proberen uit te leggen en een voorbeeld gebruikt, dit staat nog in reacties onder Blokzijl 21-12-2014, een e-mail correspondentie bij PS.

Ik heb alles uit de kast getrokken ik kreeg het hem niet echt duidelijk, hij had er waarschijnlijk geen associatie mee, nu begrijp ik pas na rondgesnuffeld te hebben op de site over beeldendenker's, dat het bijna onmogelijk is om iemand te laten begrijpen wat er in een beeldendenker gebeurt, als je dat zelf afgeleerd hebt.

Terloops kreeg ik ook nog de mededeling dat er een jaar of 10 geleden iemand in Blokzijl woonde, deze mevrouw had wat moeilijkheden met een van haar dochters op school.

Na diverse onderzoeken kwam men tot de conclusie dat de dochter een beeldendenker was, waarop zij spontaan antwoordde maar dat ben ik ook!

Ik heb contact gezocht met deze Mevrouw en zij gaf mij enkele tips waar ik het een en ander kon vinden op een website.

Hier enkele uren op de site rondgesnuffeld, en ik kwam tot de ontdekking wat de problemen zijn van een beeldendenker.

Er vielen nogal wat kwartjes bij mij, wat betreft mijn uitleg en het kunnen begrijpen van bewustzijnn.nl, waarom er niet of nauwelijks wordt gereageerd, en als ik er naar vraag bij enkele kennissen dan krijg ik steevast het antwoord ik heb geen interesse, of het is allemaal onzin.

Van daar dat ik deze pagina heb gemaakt om proberen duidelijk te maken wie of wat is er nu eigenlijk aan de hand met betrekking tot bewustzijnn.nl.

Als u belangstelling heeft, kijkt alstublieft eerst naar de film die hier onder staat, voordat u verder leest.


Ten eerste wil ik van af deze plek, Mevr. Evelien Bax van Dreven, en Mevr. Saskia Smet. Jim Meijer & De Vergulde Gaper, van harte bedanken voor de informatie die ik van jullie heb gekregen, ik heb soms een beetje plagiaat gepleegd maar ik hoop dat het wordt geaccepteerd.

Mijn dank aan jullie is als of ik voor het eerste mijn eigen Diamant mag vast houden.


Nu nog naar 72 jaar ontdek ik opnieuw wat het eigenlijke probleem is van een beelddenker, de ontdekkingen hierin zijn vooral beter te begrijpen, dat voor een niet beelddenker het onmogelijk is om een beelddenker te begrijpen.

Het komt er eigenlijk op neer dat een beelddenker zich moet aanpassen aan de niet beelddenker's, en ik kan u niet beschrijven hoe krom of dit voelt, want juist zij die die het beeld denken hebben afgeleerd door indoctrinatie van de manier van lesgeven op onze scholen, je kunt hier echt spreken van een hersenspoeling, daar kom ik later nog uitgebreid op terug, op deze pagina.

Als een beelddenker de dans ontsprongen is, aan de manier van lesgeven, van deze indoctrinatie, (hersenspoeling) en zichzelf verder ontwikkeld heeft in zij beelddenken.

Dan zal hij of zij een vele malen plezieriger leven tegemoet zien, mits hij of zij de niet inbeelden denken de maatschappij begrijpt, in zijn bekrompenheid.

Neem mij niet kwalijk, ik denk dat ik mij veroorloven kan enkele keren als man met de hamer mij tot uitdrukking te brengen.

Ik heb ervoor gekozen om regelmatig op deze pagina gedeeltes bij te voegen, de reden hiervoor is, als u iets wilt begrijpen het maakt niet uit waarover, dan zult u eerst de kennis moeten opslaan in de herinnering, dit is een natuurlijke volautomatisch proces.

Daarna krijgt u de mogelijkheid om er over na te denken, dit nadenken wat wederom in de herinnering opgeslagen, is er nog een stukje in wat u niet volledig hebt begrepen, dan kan het zijn door er op nieuw over na te denken het begrijpen zich verdiept, of u moet eerst nog enkele vraagtekens invullen, door te vragen.

Dit gebeurt altijd op dezelfde manier, voor uw werk of in uw privé leven het maakt niet uit, het proces is altijd hetzelfde, met andere woorden het brein probeert te begrijpen wat hij aan herinnering heeft opgeslagen.

En dit vereist soms enige tijd, voordat het brein er zelf achter is welke handelingen hij moet verrichten of wat hij moet gaan zeggen om het een en ander naar wens te laten verlopen, het kwartje is gevallen.

Er is maar één woord die toepasbaar is op dit gebeuren en dat is het woord leren, de voorwaarde is dat u geïnteresseerd bent in het onderwerp zelf, anders gebeurt er niets, en kan er geen begrijpen plaats vinden, er valt dus geen kwartje.

Ik hoop voor uzelf dat u hier in mee kunt gaan, dit is voor u ook van belang, omdat u in werkelijkheid in de basis ook een beeldendenker bent geweest, zeker tot een jaar of vijf, en als u dat nog een klein beetje opnieuw kunt activeren.

Dan zal de wereld er heel anders uit gaan zien, er zal veel  meer begrijpen plaatsvinden, over de automatische mechanische wereld, die u opgedrongen is, en ervoor gezorgd heeft dat u zichzelf bent gaan verloochenen,(sorry) en u zult vanzelf gaan leren daar adequaat op te reageren, je kunt eigenaar worden van de inhoud van het woord helikopter-View van onze samenleving, en uw zelf.

Dit is een hele uitdaging, uiteindelijk is u ook een beeldendenker geweest, er is een grote behoefte aan mensen die zich dat opnieuw gaan eigen maken, daar ligt waarschijnlijk de oplossing voor een betere samenleving, u zult het gaandeweg beginnen te begrijpen in mijn verdere uitleg, waarom dit zo is.


                                                                                                             Deel 1.

                                                                                                   

Deze geschreven tekst hieronder heb ik uit de film  hierboven gehaald, omdat ik nog enkele op of aanmerkingen heb hierover, deze tekst zal ik in een andere kleur weergeven.


Communiceren is uitermate belangrijk in het leven van de mens.

Onze dagelijkse communicatie bestaat uit merendeel uit non-verbale communicatie daarom begrijpen kinderen elkaar ook zo goed we zijn immers allemaal geboren als 100% beelddenker.

In de wetenschap ofwel het visuele systeem genoemd, wij nemen als baby alles zintuiglijk waar zonder taal, door te zien te horen te ruiken te proeven en te voelen neemt de baby nieuwe informatie in zich op.

Zonder woorden maak je als baby je moeder duidelijk dat je honger hebt gewoon door te huilen.

Beeld denken is dus een oorspronkelijk proces de manier van leren en communiceren zonder taal, in de loop van de jonge jaren leren mensen taal oftewel het talige leersysteem, het taaldenken aan het praten en luisteren, je boodschap over te brengen in woorden, taal denken is een aangeleerd proces en exclusief voor mensen.

Taal leer je van je omgeving je ouders je vrienden maar vooral ook op school, het taalinstituut bij uitstek, jonge kinderen zijn van nature dus beelddenker's. ze denken intuïtief denken in beelden en gebeurtenissen, hebben een levendige fantasie zijn associatief en houden graag het overzicht.

Ze werken vanuit het geheel, zien altijd de overeenkomsten. en willen graag weten waarom iets is, zoals het is, het ruimtelijk kijken naar de dingen, het doen en het ervaren staat centraal.

Alles gebeurt in driedimensionaal, het kind zit als het ware in het beeld zelf, en doet mee, nieuwe informatie wordt visueel opgenomen het luisteren is van nature wat minder actief, het beeld ondersteund dat wat gehoord moet worden.

In de kleuterklassen wordt hier rekening mee gehouden alle eigenschappen van beelddenker krijgt de ruimte, maar er wordt tegelijkertijd flink geoefend met de eigenschappen van het taaldenken, zoals het luisteren en kijken naar de verschillen en details, juist dat gebeurt niet van nature.

Vanaf groep drie maakte de school een definitieve overstap naar het taaldenken, in tegenstelling tot creatieve associatieve beeld denken moeten kinderen zich nu aan regels en aan volgordes gaan houden.

Er wordt gewerkt vanuit de kern en ze moeten zich richten op details, daarbij is dat luisteren naar de leerkracht centraal en wordt alles 2D aangeboden op papier, het beelddenken is nu even niet meer nodig.



Hier begint het fout te gaan, ik weet het ook van dichtbij dat kinderen altijd vragen het hoe en waarom, het probleem begint hier omdat de opvoeders, lang geleden hebben afgeleerd om in beelden te denken met betrekking tot het geheel.

De opvoeders en zelfs de leerkracht in de lagere klassen zijn niet bij machte om het kind een adequaat antwoord te geven op diens vragen, het kind vraagt iets waar deze mensen geen antwoord meer op kunnen geven, dat hebben ze afgeleerd door indoctrinatie.

Dit klinkt absurd maar is het niet, diegene onder u die de unieke eigenschap van het beeld denken afgeleerd heeft door zijn opvoeding, kan dan ook op geen enkele manier begrijpen wat ik met deze laatste zinnen probeer duidelijk te maken.

Het is onmogelijk voor een niet beelddenker te begrijpen wat de manier en de hoedanigheid van beelddenker inhoud.

Het perspectief en de grootsheid van een beelddenker is zo afwijkend van de afgedwongen zogenaamde dwang neurose van deze maatschappij.

Deze dwangneurose is zo sterk, dat het vragende kind gedwongen wordt om zijn antwoord te vinden in deze dwangneurose, is hij niet bij machte om deze ombuiging zich eigen te maken, dan komt hij of zij geheid in de problemen.

De hele maatschappij zal over hem of haar heen vallen, en alsnog proberen hen te dwingen om deze neurose in zich op te nemen en te worden, hier voor is nodig om je eigen verbinding met het geheel los te laten en vaarwel te zegen.

Waardoor je onmiddellijk in de oeverloze discussies beland die geen oplossingen kent, en dat is het eeuwige welles nietes spel, zonder dat er een oplossing gevonden wort.

Soms tijdelijk, maar deze oplossingen beginnen vroeg af laat opnieuw te rammelen, omdat deze zogenaamde oplossingen geen verbinding hebben met het geheel.

Door de verbinding te verliezen met het geheel, denk maar even aan Parijs, ik zal u dit nog nader verklaren.

Als het kind de dwingende maatschappij niet kan trotseren, en erin meegaat kan dit alleen maar gebeuren door zelfverloochening.

Ik weet dit heel zeker, dit kan wel lijken op de man met de hamer.

Ik kan mij alle worstelingen nog goed herinneren, ik begreep er toen helemaal niets van waarom dit alles met mij gebeurde.

Ik heb vaak gedacht dat ik gek was, en soms word dit nog gedacht over mij, voor mij is er maar een antwoord mogelijk, zij hebben het over hun eigen bekrompenheid.

Ik heb heel veel avonden mezelf in slaap gehuild, het kwam zelfs een keer zo ver, ik was een jaar of 10 dat ik op een brug heb gestaan die over een beek je liep op enkele honderden meters van mijn huis af, ik zie me nu nog op de brug staan, gelukkig was ik een beeldendenker.

Als ik gezwicht was voor de indoctrinatie van de maatschappij, had ik waarschijnlijk niet op de brug gestaan, en mij niet regelmatig mij 's avonds in slaap hoeven te huilen.

Indoctrinatie was schijnbaar niet mijn ding, omdat ik voelde dat ik daar op de brug stond, dat ik zelf voelbaar in dat beeld aanwezig was, en mij levendig kon voorstellen, als ik erin zou springen, kwam het uiteindelijk zover dat ik in ademnood kwam, dat ik dat vieze water dat altijd bijna zwart was omdat de melk fabriek zijn afvalwater in die beek loosde.

Omdat ik in deze ademnood vanuit onmacht dat vieze zwarte water in mijn longen terecht zou komen, toen ik dat allemaal door dit beelddenken met mijzelf zag gebeuren, heb ik toch maar besloten om niet te springen.

Ik ben er elke dag nog blij om dat ik toen niet gezwicht ben, ergens was er toch iets in mij, die de stommiteit van mijn omgeving op geen enkele manier kon begrijpen, en dat is mijn redding geweest dat ik niet ondergedompeld werd in deze maatschappelijke indoctrinatie, die bijna niemand schijnt te beseffen.


Dit schrijven heb ik vandaag nog toegevoegd aan deel 1 over het beelddenken.


Mijn excuus voor de Herman hamer, ik ben verplicht aan mijzelf om dit op deze manier tot uitdrukking te brengen, dit is wat ik ben en voel.

Ik heb het gevoel dat ik mij dit kan permitteren, ik zeg nog wel eens ik hoef toch niet meer zolang, de hamers die mijn richting op komen kan ik wel voor bukken, dat heb ik bijna onder de knie, een beetje katten moet kunnen vind ik zelf, alle katten die mijn richting op kwamen heb ik een bontjas van gemaakt, best wel lekker warm in de winter.

Neem dit niet te serieus, de meesten van jullie die dit lezen begrijpen zelf ook wel als je je eigen droom wilt waarmaken, en je hebt pech als het een beetje afwijkt van het maatschappelijke standaardmodel en gehoorzaamheid, wat er van je verwacht wordt.

Dan ben je nogal wat afwijkende energie nodig en vele hamers die je links en rechts moet uitdelen, anders ben je kansloos om je droom waar te maken.

Als je kon zien en voelen welke onzichtbare hamers jou kant op komen dan zou je best eens kunnen kiezen voor een hutje op de hei, maar daar kun je de droom niet waarmaken, dan toch maar kiezen voor de hamer.


Deel 2


Voor alle kinderen is dat best een grote overgang maar de meesten hebben het al snel door als je alles onthoudt, uit je hoofd leert, doet zoals het hoort, en werkt in de juiste volgorde krijg je een sticker en uiteindelijk een goed rapport.

Oftewel die het taaldenken onder de knie krijgt is een ster op school.


Veel van deze sterren op school, krijgen door verdere studies later een leidinggevende  functie in de maatschappij, omdat zij geen verbinding meer hebben met het geheel, is hun vermogen groot om er een puinhoop van te maken, in de ogen van een beelddenker welteverstaan.

Als u het hier niet mee eens kunt zijn bent u geen beelddenker.

De niet beelddenker is zoveel kwijt geraakt van wat hij eigenlijk van nature was, door het gebrek aan overzicht en daardoor de dingen niet meer kan zien met betrekking tot het geheel, is hij of zij er voor in de wieg gelegd om er een puinhoop van te maken.

Dit is het duidelijkst te zien door het aantal verschillende politieke partijen, die allemaal door verdraaiing van de feiten zichtbaar maken dat zij geen verbinding meer hebben met het geheel.

Als u het hier niet mee eens kunt zijn bent u geen beelddenker.


Beelddenker's kunnen een probleem krijgen op het gebied van luisteren volgorde en automatiseren, verschijnselen die sterk op dyslectisch lijken, de talige manier van lesgeven sluit niet aan bij een visuele leersysteem.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat mensen op hun kleutertijd een voorkeur ontwikkelen voor een van beide leersystemen, het visuele of het taal geleerd systeem.

Dit betekent dat er een duidelijke splitsing ontstaat in de manier van leren bij kinderen, deze voorkeur bij het beelddenken of het taaldenken blijft het hele leven aanwezig, het bepaald hoe je je informatie verwerft en verwerkt altijd en overal.

Je voorkeur wordt grotendeels erfelijk bepaald als je ouders beelddenker zijn heb je grote kans dat jij dat ook bent en blijft, de meeste ouders herkennen dan ook veel van de worsteling van hun beelddenkent kind op school, en hebben die problemen vroeger zelf ook ervaren.


Beelddenker's zijn vaak slimme snelle kijkers, ze letten op het geheel, de vorm en de context, niet op de details en afzonderlijke tekens.

#Deel-3

Deel 3.


Door jarenlang in mijzelf te onderzoeken met betrekking tot het beelddenken, wat ik van mezelf eigenlijk niet echt wist.

Als niet steeds maar weer was geduwd tegen mijn beelddenken, door onbegrip van de niet beelddenker's, door hun wel willen maar niet kunnen begrijpen, had ik niet zo hard hoeven te knokken voor mijn eigen waarheid, dan had ik jaren geleden al ontdekt waarom ik zo moest knokken.

Ik weet zeker dat ik dan jaren geleden al had ontdekt wat de beperkingen zijn van een niet beelddenker, sorry.

Een beeldendenker, mits hij of zij daarin gegroeid is, kan door het te onderzoeken tot de ontdekking komen wat de diepere gronden achter een geloofsovertuiging zijn, als hij dat voor zichzelf tot op de bodem uitzoekt.

Ik gebruik deze geloofsovertuiging alleen maar omdat het hierin het duidelijkst naar voren komt wat ik bedoel, mijn excuus voor hen die dat vervelend kunnen vinden dat ik lijk te schoppen, maar dat is geenszins mijn bedoeling.

Hier komt nog bij dat ik zelf toch redelijk gelovig ben geweest, ik kon echt tranen in mijn ogen krijgen als ik naar de natuur keek en dacht en voelde, het is toch geweldig wat de schepper allemaal kan.

Daarbij komt nog dat ik er jarenlang mee bezig ben geweest om te ontdekken hoe het nu eigenlijk allemaal precies in elkaar steekt, en ik zelf achteraf gezien de dupe ervan was.

Hier hoef je dan ook geen beeldendenker voor te zijn, zolang je maar werkelijk durft te kijken in jezelf, en het absoluut niet veroordeeld, of een argument oproept, waarom ergens in geloven niet waar hoeft te zijn.

Dan stopt onmiddellijk het onderzoek in je, als je in een onderzoek iets gaat beoordelen met een uitkomst dan zinkt de boot, en zul je nooit de haven bereiken.

Dan kunt u tot de ontdekking komen dat de onderlinge verschillen in elke religie wereldwijd alleen maar kunnen bestaan omdat ze geen verbinding hebben met het geheel, en als hij of zij dan nog een stapje verder gaat.

U durft te kijken dat u de geloofsrichting alleen maar overgenomen heeft van uw ouders, dat u er zelf part noch deel aan heeft, u zegt wel dat u er zelf voor gekozen heeft, maar dat is een truc van het brein, een vlucht om het onaangename maar niet te ontdekken.

Dit is een onderzoek van jaren wat betreft uw eigen conditionering in bijvoorbeeld een religie, op dat moment kunt u gaan  beseffen dat de diepere reden zich alleen maar voor kunnen doen als zij geen enkele betrekkingen hebben tot het geheel.

Als hij daar nog iets verder kijkt beseft hij dat een religie alleen dan in staat is te doen wat er in Parijs is gebeurd, als hij dat hoort of ziet op de tv dan gebeurt er niets in hem, omdat hij het heeft begrepen.

Enkele uren later zag ik wat de reden was geweest, dat deze groep zich had afgereageerd op bepaalde cartoons die door dit bedrijf steeds maar weer opnieuw gepubliceerd werden met betrekking tot een bepaald figuur, en vele andere cartoons die vaak zeer onaangenaam zijn voor de mensen die het aangaat.

Sorry, vanuit het geheel gezien is dit eenvoudigweg eigen schuld dikke bult, het is niet meer dan vraag en aanbod, omdat dit cartoonbedrijf precies op dezelfde manier handelt met betrekking tot het geheel.

Als je dit vanuit het geheel bekijkt is het eenvoudigweg onmogelijk om belastende cartoons te publiceren, vanuit het geheel gezien is het bijna onmogelijk om mensen te kwetsen, als er toch  kwetsing plaatsvindt is dat altijd omdat er nauwelijks een verbinding was met het geheel, van hen die zich gekwetst voelen, Sorry.

Als dat besef er is wordt het zeer duidelijk in de samenleving dat uit de reacties te herleiden is dat dit alles van hetzelfde kaliber is, het gaat eeuwig en altijd over een gedeelte van het geheel.

Dan kan hij ook beseffen dat hij er niet iets over kan mededelen, eigenlijk voelt hij zich een beetje schaakmat gezet, hij ziet onmiddellijk de onvolwassenheid in alles wat later in de reacties met betrekking tot de discussies over Parijs tot uitdrukking kwam.

Nu verder met het beelddenken.

Ik werd hiermee voor het eerst geconfronteerd in het jaar 2010 door de opmerking van Rijk van de Berg, die schreef mij in een e-mail conversatie met betrekking tot HEMEYLA “Herman je bent een beelddenker”.

Ik schreef alleen maar Oooooo, het zei me heel weinig, natuurlijk wist ik dat ik een beelddenker ben, maar ik was in de veronderstelling dat het bij iedereen zo was, ik ben daar toen dan ook niet verder op ingegaan.

Vanaf die tijd heb ik wel dat woord vaker gebruikt maar doordat mijn zoon vroeg wat is nu eigenlijk een beeldendenker ging het balletje pas echt rollen, toen ik in contact kwam met Evelien  begon het pas echt vorm te krijgen door de film hierboven.


Dit kan ik nu volmondig verklaren vanaf deze plek.

Als niet steeds de beelddenker aan de kant was gezet, en onderdrukt werd door de niet beeldendenker, wat ik nu ga schrijven is niet te begrijpen voor een niet beelddenker, toch wil ik het hier met kracht tot uitdrukking brengen.

Als de samenleving het geluk had gehad dat er in Den Haag een stuk of 20 beelddenkende landbestuurders waren geweest, en deze beelddenkende mensen een groep hadden gevormd en zich hadden gebogen over de misstanden in onze samenleving, dan weet ik heel zeker dat er maar één partij was geweest, de naam van deze partij zou de beelddenkende partij zijn.

Nog even een onderonsje, een beetje tot wasdom gegroeide beelddenker zal onmiddellijk opvallen bij het woord ''onze samenleving'' dat dit niet juist is, er had moeten staan van ''de samenleving'', nu kunt u misschien beter begrijpen in welke hoek het probleem van een beelddenker zit ten opzichte van de niet beelddenker.

Omdat een beeldendenker altijd denkt ten opzichte van het geheel, kan het woordje ''onze samenleving'' niet, er moet staan  ''de samenleving'', het ''onze samenleving'' heeft geen betrekking met het geheel, terwijl ''de samenleving'' dat wel heeft. Het verschil zit in de woorden “de” en “onze” samenleving.

De samenleving is de wereld samenleving, onze samenleving is allen de samenleving van Nederland.

Dit lijkt wel spijkers op laag water te zoeken voor een niet beelddenker maar dat is het absoluut niet.

Ik zal hier even een testje doen met mezelf, deze test opschrijven vanuit wat er nu precies in mij gebeurt.

Als ik bijvoorbeeld op dit moment aan onze samenleving denk, dan zie ik in dat beeld de kaart van Nederland, als ik hier bij stil wil blijven staan moet ik mij zelf een beetje dwingen.

Laat ik de teugels wat vieren om het maar zo te zeggen, dan is onmiddellijk heel Europa aanwezig, dan moet ik mij weer opnieuw een beetje dwingen alleen Europa te zien, laat ik opnieuw de teugels vieren dan zit de hele wereld in dat beeld.

Als ik dan langzaam door dat beeld heen loop, dan zie ik elk land afzonderlijk, de sloppenwijken in India, diverse samenlevingen in Afrika, Amerika, Engeland, als ik dan even stil ga staan in een afzonderlijk land, als het ware het land er even uitpak dan zie ik ongeveer hoe de samenleving eruit ziet.

Het is eigenlijk best wel grappig want ik dacht nu even aan IJsland met als zijn sneeuw en zijn iglo's bij wijze van spreken.

Dit is een vorm die veel lijkt op in- of uitzoomen in Google Earth, als ik een detail wil zien ergens, maakt niet uit waarvan, dan zoom ik in of uit, het is om het even, zo eenvoudig is dat.

Als ik dat dan even op Nederland toepas, sorry ik moest even aan Den Haag denken en ik zag onmiddellijk het torentje, als ik dan inzoom op Nederland zie ik elk detail waarvan ik een beeld heb in de herinnering, het maakt niet uit waar ik naar wil kijken.

U moet niet vergeten dat in uzelf precies hetzelfde gebeurt, althans dat vermoed ik, als u zelf vroeger op school de kaart van Nederland heeft geleerd, kunt u daar ook in het denken doorwandelen neem ik aan, dat is de normale gang van zaken denk ik, het verschil zit hem in dat wat bij u in het denken opkomt, zie ik in beeldvorm.

Ik weet het niet zeker maar ik begin langzaamaan te vermoeden dat u eigenlijk zelf ook vanaf dat beeld wat er bij u nog in uw herinnering aanwezig is de kaart kunt volgen, alleen het is waarschijnlijk zo dat door de manier van lesgeven uw eigen beeld naar de achtergrond is verplaatst.

Toen op Facebook Jan Burgers mij attent maakte dat hij op de Velhorst was geboren, ongeveer een kilometer of 10 van mijn geboorteplaats af, toen ik dat las was er onmiddellijk een volledig beeld van de Velhorst, wat meer dan 50 jaar geleden is dat ik daar geweest ben, voor de grap ben ik nog even het weggetje over gefietst van mijn huis naar de Velhorst en dat lukte aardig.

Van de hak op de tak, ook een eigenschap van een beelddenker, nog even terug naar de laatste zinnen van het onderonsje.

Nog even een onderonsje, een beetje tot wasdom gegroeide beelddenker zal onmiddellijk opvallen bij het woord ''onze samenleving'', dat dit niet klopt, er had moeten staan ''de samenleving'', nu kunt u misschien beter begrijpen in welke hoek het probleem van een beelddenker zit ten opzichte van de niet beelddenker.

Omdat een beeldendenker altijd denkt ten opzichte van het geheel, kan het woordje ''onze samenleving'' niet, er moet staan  ''de samenleving'', het ''onze samenleving'' heeft geen betrekking met het geheel, terwijl ''de samenleving'' dat wel heeft.



Kijk maar eens naar u zelf, naar dat wat u zegt, als u dat analyseert komt de ontdekking dat wat u gezegd heeft bijna altijd betrekking heeft op uzelf, ik bedoel u heeft iets, u bezit dat waar u over spreekt, u kunt het bijna altijd herleiden naar uw ik.

Een beeldendenker zegt dat ook wel, maar een beetje uit de kluiten gewassen beelddenker ziet en voelt dat wat u zegt  niet in samenhang is tot het geheel.

Hij kan wel zeggen “ik ga naar huis”, hij zal niet zo snel zeggen ”ik ga naar mijn huis", want dat heeft weer geen betrekking tot het geheel, terwijl “ik ga naar huis” dat wel heeft.

Den Haag vandaag.

Al deze leden zullen steeds vergaderen met betrekking tot het geheel, als je vanuit dit standpunt vergadert, dan is het bijna uitgesloten dat er een verschil van mening is over een bepaald onderwerp, als er dan toch een verschil van mening is dan is dat omdat de persoon in kwestie een stukje mist in zijn geheel, en dat kan rechtgezet worden.

Ik voel van binnen dat dit waar is, ik ben natuurlijk ook voor een gedeelte geprogrammeerd door maatschappelijke invloeden, maar door de laatste tijd hier zo intens mee bezig te zijn, begin ik te zien dat dit waar is.

Ik weet heel zeker dat er in Den Haag maar één partij zou zijn die zich zou buigen over de problemen in de samenleving, en geheid een oplossing vindt met betrekking tot het geheel.

Omdat dit zo is zou elk individu van de samenleving in dat complete beeld met betrekking tot het geheel aanwezig zijn.

Ik zal hier nog een detail toevoegen, wat werkelijk heel moeilijk te begrijpen is voor een niet beelddenker.

Een van de eigenschappen van een beelddenker is dat zijn handelingen altijd betrekking hebben tot het geheel, hij heeft zichzelf goed onderzocht hoe het precies in elkaar steekt.

Dat het voor hem op een bepaald moment onmogelijk wordt om nog te kunnen liegen, waarheid verdraaien, zich een geloof aan meten, boos worden enzovoort, door zichzelf te onderzoeken kan hij gaan begrijpen dat al deze dingen gebeuren door niet in relatie te staan met het geheel.

Dit betekent gelijk dat buren, vrienden, kennissen en familie gevoelsmatig in dat geheel aanwezig zijn, omdat dit zo is zal alles wat je tot uitdrukking brengt in deze cirkel tot het geheel min of meer in je eigen persoontje voelbaar zijn.

Het voelt alsof het tegen je eigen ik ingaat, dat je zelf de dupe bent van dat wat je zegt of doet, omdat alles zich gevoelsmatig in je eigen cirkel bevindt, als je dan toch liegt dan voelt dat of je tegen jezelf liegt, als u in staat bent om dit te begrijpen dan begrijp je ook gelijk waarom er maar één politieke partij zou zijn.

Het is bekend dat een beeldendenker nogal chaotisch kan zijn, maar ik zie zelf niet zo goed wat het verschil is met dat wat er in de samenleving gebeurt, het komt bij mij over dat deze chaos vele malen groter is, waar hebben we het eigenlijk over.

De uitspraak, recht hebben op vrijheid van meningsuiting en democratie, dan is dat recht van meningsuiting toch weer begrensd door wat je wel en niet mag zeggen, als je dit goed bekijkt en begrijpt dan zie je de onzin hiervan.

En als je dan nog energie over hebt en de definitie van het woord democratie gaat onderzoeken, dan moet je echt oppassen.

De stupiditeit van deze uitspraak, galmde de laatste weken regelmatig uit de luidsprekers van de tv, door onze wereldleiders die het voor het zeggen hebben, die ons bij de hand pakken en ons begeleiden door hun zelfgemaakte chaos.

De inhoud van deze uitspraken is werkelijk lachwekkend, als je dit niet kunt begrijpen dan zit je nog in de kleuterklas, dan ben je echt een kandidaat om te helpen deze mooie wereld te vernietigen, Sorry.

Het is maar goed dat ik mijn eigen webruimte betaal, ik denk dat het heel moeilijk is om een bom op de server te gooien, u en ik weten niet waar deze server staat, toch weer een geluk bij een ongeluk.


03-02-2014  Deel 4.

Ze automatiseren bijvoorbeeld de letters niet afzonderlijk nee ze onthouden de vorm van de woorden.

Bij het zien van een stokje met een puntje zeggen ze-ik, bij het zien van twee rondjes zeggen ze Boom, ze slaan als het ware de woorden als een beeld op en gebruiken daarbij de plaatjes en de context.

Dit kan met de huidige manier van lesgeven lange tijd goed gaan, het lijkt lezen maar in de praktijk blijkt dat dit uiteindelijk in groep vier grote problemen geeft, toch is juiste inzicht en overzicht het handvat voor beelddenker's.

Zodra ze dat niet krijgen kunnen ze het niet plaatsen en raken ze de kluts kwijt, domweg iets uit je hoofd leren automatiseren is daarom een groot probleem voor beelddenker's, niet de lesstof is het probleem, maar de manier van lesgeven.


Ik denk dat ik jullie nog een verklaring schuldig ben.

Alles wat ik schrijf op Facebook en op bewustzijnn.nl, heeft natuurlijk alles met mij zelf te maken, hoe mijn persoonlijkheid is en welke eigenschappen daarin aanwezig zijn.

Ik ben van huis uit een beeldendenker, ik heb dat nooit geweten sinds enkele jaren geleden toen mij daar attent op werd gemaakt begon ik te begrijpen, dat wat ik naar buiten breng dat het beïnvloed wordt door dat beelddenken, daar is niets aan te doen dat is nu eenmaal Herman.

Maar er komt nog iets bij waar ik eigenlijk nooit rekening mee hou omdat dat voor mij zo vanzelfsprekend is geworden, dit heeft mij heel veel extra informatie verschaft over mezelf.

Dit extra om het maar zo uit te drukken heb ik mij eigen gemaakt door aan mijzelf de vraag te stellen wat is nu eigenlijk bewustzijn, deze vraag begon een grote rol in mijn leven te spelen vanaf de jaren midden 1960 .

Deze vraag had een groot gevolg, door dit te onderzoeken met dezelfde inzet als waarmee HEMEYLA het levenslicht mocht aanschouwen, diezelfde inzet werd losgelaten op wat is bewustzijn.

Ik zal het hier verder niet uit de doeken doen dat is allemaal al gebeurd op bewustzijnn.nl.

Maar dit wil ik er hier nog over kwijt, dit onderzoek en vooral het uitproberen bij mezelf wat de gevolgen waren van de diverse mogelijkheden om dit bewustzijn proberen te verruimen zal ik hier in het kort weergeven.

De reden hiervoor is dat er nauwelijks of geen reacties komen op wat ik schrijf, waarschijnlijk zijn vele dingen die ik schrijf bij de lezer niet echt te plaatsen, daarom doe ik deze mededeling.

Een eigenschap van een beelddenker is als het beelddenken tenminste niet onderdrukt is door de indoctrinatie van de maatschappij, daar bedoel ik eigenlijk mee het leerproces van ons onderwijs.

Nu ga ik misschien weer de fout in maar ik hou het maar bij mezelf als het anders is dan hoor ik het wel hoop ik.


De eigenschap is dat een beelddenker altijd zelf aanwezig is in dat wat hij doet of zegt, dit is op zich al een moeilijk begrip, dit betekent concreet dat ik voor mezelf altijd voelbaar als Herman aanwezig ben.

Nu even mijn persoonlijke kant wat beelddenken voor mij inhouwt, dit is verschillend bij beelddenker's heb ik gaandeweg ontdekt, de technische kant van mijn persoonlijke beelddenken is als volgt.

Deze aanwezigheid voelt precies hetzelfde, als u zichzelf bij de arm pakt, dat wat u voelt in uw arm en in uw hand, dat zelfde gevoel is er bij mij van mijn hele lichaam, dat voelt als Herman, dat is voor mij ik ben mij van mijzelf bewust.

Als ik zeg ik ben mij er van bewust dan is dat mijzelf, Herman dus tegelijkertijd aanwezig met de gedachte waar van ik mij bewust van ben. Deze gedachte is dan in beeld vorm, dat beeld zie ik dan letterlijk. Herman voelt zichzelf en kijkt naar dat beeld.

Dit voelen is een totaal Herman gewaarwording, het is er altijd en overal, dit gevoel noem ik mijn gevoel van bestaan, ik voel dat ik besta en dat ik daar bewust van ben.

Dit gevoel van mijzelf was er vroeger meer niet dan wel, daar kwam mijn belangstelling waarschijnlijk ook vandaan wat is nu eigenlijk bewustzijn.

Als dat gevoel er vroeger was dan besefte ik daar in ook dat ik dan pas kon spreken ik ben me van iets bewust, omdat ik er zelf als het ware bij was, als ik dan aan het crossen was op een bromfiets door het bos dan was Herman met dit gevoel van zijn eigen aanwezigheid aan het crossen.

Zoals ik al zei in de jaren 60 werd de vraag steeds groter wat is dit voor iets, het gekke hierin was als ik mezelf niet voelde wist ik ook niet dat ik mezelf niet voelde, en toch kon ik spreken en dingen doen het gebeurde allemaal vanzelf en dat ging prima.

Maar op het moment als ik mijzelf wel voelde, bewust was van mezelf, begreep ik ook dat in de periode dat ik mezelf niet voelde alles altijd maar volledig automatisch plaatsvond dan had ik ook geen enkele inbreng in wat ik zei of wat ik deed.

Ik maak er weer een lang verhaal van was niet de bedoeling, nu even weer kort door de bocht.

In de jaren 60 begon ik pas echt met dit te onderzoeken, ik begon te begrijpen wat ik moest doen om mijn eigen aanwezigheid vaker en langer te laten duren door mij te oefenen in aandacht dat leek het enige middel te zijn dat werkte.

Door  zo vaak mogelijk mijzelf te dwingen om de aandacht te geven ging dat steeds beter, soms duurde het uren dat het aanwezig was een geweldig iets.

Na nog meer en langer oefenen, begon ik te ontdekken dat ik ook in die toestand tegelijkertijd naar de dingen kon luisteren en ook tegelijkertijd kon beseffen waar ik naar keek, en als ik achter de draaibank stond was Herman aan het draaien.

De mogelijkheden werden steeds groter door het oefenen in aandacht, heel veel later begon ik te zien wat ik dacht, dat was geniaal vond ik, en door te zien waar ik over nadacht  werd het steeds duidelijker waar ik over nadacht,  het na denken ging hierdoor steeds langzamer, hierdoor kreeg er steeds meer grip op.

Het voelt als Herman denkt na, en  dit in samenhang met het beelddenken is eureka.

De mogelijkheden werden nog groter maar dat kunt u lezen op bewustzijnn.nl

Ik hoop dat u nu beter kunt begrijpen waar ik in mijn uitschieters over schrijf, misschien is het nu duidelijker voor u waar mijn gekte vandaan komt.

Hier kunt u veel informatie vinden over beelddenken.                  http://www.numentum.be/