Laatste verandering.

17-04-2017

15-05-2016

02-02-2016

14-01-2016

24-12-2015

25-10-2015

22-09-2015

29-01-2015

11-11-2014

23-10-2014

17-10-2014

17-02-2014

15-02-2014

22-12-2013

Dagboek-3 operaties.

Aanvulling op-Je kunt niet.

Krishnamurti.

De mens en zijn evolutie.

Sporen van een verloren kind.

E-mail gesprek aan de deur.

Einstein had het mis.

Beelddenken 1,2,3, en 4.

Inleiding 2.

Differentiatie

Zwartepiet.

Dimensies en Utopia.

De basis van een relatie kiezen.

Is er dan niet anders om.

Als u in het sub menu op een nummer klikt kunt u de mp3 hier boven beluisteren.

Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button #Blokzijl-03-04-2017

Deze subjectieve inzichten zal ik aanvullen als er weer een inzicht is, een soort dagboek zal ik maar zeggen, waar elk moment toegevoegd en veranderingen in kunnen plaats vinden, als het ware een brief die ik aan het schrijven ben.

U mag op elk moment reageren en vragen stellen of een antwoord geven in het reageer scherm dan neem ik dat mee en u krijgt een antwoord op uw schrijven.

                                                              Donderdag 22 oktober 2015 - Einstein had het mis.


Goedemorgen, ik kreeg deze snelkoppeling vanmorgen toegestuurd van een goede vriend.

http://www.nu.nl/wetenschap/4149912/onderzoek-tu-delft-bewijst-ongelijk-van-einstein.html

Op de Universiteit in Delft heeft men ontdekt dat bepaalde deeltjes in het universum toch een verbinding met elkaar hebben, al bevindt zich het ene deeltje helemaal aan de andere kant van het universum toch hebben deze deeltjes verbinding met elkaar.

Einstein had beweerd dat het niet zo was, een hiep hiep hoera voor de studenten in Delft.

Voor mij heeft dit nauwelijks enige waarde omdat dit zich afspeelt in onze subjectiviteit, ik zal u dit nader toelichten.

Vorig jaar gaf professor Robbert Dijkgraaf een lezing over cijfers en getallen, dat ergens in het verleden de cijfers en getallen waren ontstaan en wij deze konden gebruiken om een veelvoud aan te geven.

Twee jaar geleden heeft Robert Dijkgraaf een lezing gegeven over de uitdrukking wat nu eigenlijk dimensies zijn, u kunt dit nalezen op http://www.bewustzijnn.nl/robbert-dijkgraaf.html

Een van de eerste dingen die Robert Dijkgraaf uitlegde was dat alle beelden die tot ons komen tweedimensionaal zijn, dat ons eigen brein er drie dimensies van maken.

Omdat dit zo is, bestaat in de werkelijkheid alleen maar de tweede dimensie, we kunnen in ieder geval niet de derde dimensie waarnemen als zou die ook al bestaan dan kan dat alleen maar een vermoeden zijn in ons brein.

Dit is op zich al een vreemde uitspraak, dat dit in ons brein plaatsvindt, het is waarschijnlijk net andersom, er is een brein en ons woont in dat brein, niet dat wij een brein hebben, maar het brein heeft ons.

Met andere woorden als wij in of over de derde dimensie spreken is deze altijd subjectief, kan nooit  een werkelijkheid zijn, misschien dat hij wel bestaat maar hij is door ons niet waar te nemen, om de eenvoudige reden dat ons brein zelf in de basis tweedimensionaal is.

Het volgende is gebeurd, toen men ontdekte dat een naam geven, in dit geval cijfers van één tot oneindig, vond dit plaats in het denken in de veronderstelling dat dit wel handig zou zijn om iets aan te geven en om in onze gesprekken daar rekening mee te houden.

Onze onderlinge communicatie werd door deze ontdekking, die in de basis tot de eenheid behoren, deze eenheid moet daarvoor worden opgedeeld, dit kan alleen het denken in de subjectiviteit tot stand brengen.

Op dat moment ontstond de differentiatie, door deze getallenreeks kon men verschillende dingen en hoeveelheden aanduiden van hetzelfde.

In de basis is waarschijnlijk alles wat we waarnemen een eenheid alles heeft verbinding met elkaar op het moment dat wij er getallen op loslaten, wordt deze eenheid verbroken en wordt er een subjectieve veelheid gecreëerd.

Door deze subjectieve veelheid, ontstaat er een afgescheiden veelheid tussen alles wat we waarnemen ook tussen u en mij tussen ik en jij, dit geeft ons de mogelijkheid om verschillende producten ons eigen te maken.

Door dit fenomeen van subjectieve gescheidenheid kunnen we dingen gaan bezitten, wij geven uitdrukking aan iets wat we losgemaakt hebben uit de eenheid, door dit te accepteren brengen wij onszelf in een afgescheiden positie.

Hierdoor kunnen wij een mening hebben over iets, deze subjectieve mening kan alleen maar bestaan als hij losstaat van het geheel, en dit is heden ten dage onze strijd die we eens van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat allemaal bezigen, zelfs als ze slapen komt deze strijd niet ten einde.


Toen ik dit gelezen had dat vermoedelijk Einstein een foutje had gemaakt door iets te beweren wat nu in de kwantummechanica schijnbaar bevestigd wordt, was voor mij dat geen openbaring, omdat alles volgens mijn mening terug te voeren is naar de eenheid, en een die eenheid hebben deze veronderstelde deeltjes altijd verbinding met elkaar.

Trouwens de hele wetenschap over het universum en wat daarmee samengaat kan alleen maar plaatsvinden door het uit zijn eenheid los te rukken, dan pas kan er in de subjectiviteit gediscussieerd worden over de onderlinge losgemaakte componenten.

Einstein had in het denken ontdekt dat deze deeltjes geen verbinding met elkaar zouden hebben, en nu is ontdekt dat deze deeltjes wel verbinding met elkaar hebben, anders gezegd men heeft waarschijnlijk onbewust de eenheid ontdekt.

Misschien dat men in de toekomst door de kwantummechanica langzaam maar zeker gaat ontdekken dat alle veronderstellingen uit het verleden toch onderling met elkaar verbonden zijn.

Het leuke hierin is dat deze veronderstellingen gemaakt door het brein terugkeren naar de basis van de ondeelbare eenheid.

In deze eenheid komt onze eigen strijd ten einde, omdat deze strijd en ontdekkingen alleen maar plaats kunnen vinden in de niet werkelijke subjectiviteit, de vraag is alleen of we dit ontdekken voordat alles in brand staat, zelf krijg ik steeds vaker het idee dat de mensheid dat niet zal lukken, en misschien er toch wel opnieuw een oerknal nodig is.

Zolang wij nog niet ontdekken dat de woorden (ons brein) niet de juiste benaming is voor dit intelligente fabriekje.


Het woordje ons brein is volgens mij geen juiste uitdrukking, het brein is niet van ons, wij zijn een veronderstelling van het brein, ons brein, ons denken, ons jij en ik, kunnen alleen maar bestaan in de subjectiviteit van het brein.





Dimensies en Utopia.

Wat is de basis dat we deze relatie

kiezen.

Is er dan niets anders om mee te

denken?

Wat is denken, hebt aangepast.

Intelligentie, bewustzijn,

aandacht.

Techniek.

Tunnelvisie

Antwoord over begrijpen.

Nu begrijp ik het helemaal niet

meer.

Het is zaterdagavond 11:00 uur.

Voorspelbaar 2.

Wat wij allemaal wel eens doen.

17-02-2014

15-02-2014


22-12-2013


18-12-2013

14-12-2013


20-11-2013

17-11-2013

07-11-2013

02-11-2013


02-10-2013

18-09-2013

13-09-2013

Dagboek.

Zwartepiet.

Een afvragen.

Wat is defferentiatie.

Één man en één tientje.

Uitleg wat ‘zijn’ is.

Voorspelbaar.

Natuurlijk word ik aangesproken.

Koffie drinken.

MDMA oftewel XTC

Bewustzijn van je zelf.

Een fragment van dit moment.

Nog even voor de duidelijkheid.

De Geboorte van het ik.

Subjectieve inzichten.

17-10-2014

26-10-2014

23-14-2014

11-09-2013

09-09-2013

08-09-2013

07-09-2013

04-09-2013

19-08-2013

04-08-2013

19-07-2013

21-07-2013

20-07-2013

19-07-2013

Dagboek - 2

Einstein had het mis.

Mijn e-mail reactie op het gesprek aan de deur.

Reactie per brief.

lies slagaders operatie.

22-10-2015

25-10-2015


28-10-2015

17-04-2017


Dagboek - 3

Mijn e-mail reactie op een gesprek aan de deur.


Ik schrijf geen geachte heer, op het moment dat ik tegen u zeg geachte heer, is u niet meer wat u bent, dan bent u een uitdrukking geworden.



U noemde dat wat u morgen allemaal voor moet bereiden in verband met uw werk dat er bepaalde dingen zijn waar u aan moet voldoen en dat is de morgen.

Dat wat u morgen allemaal moet doen en voor moet zorgen is geboren in het verleden, en wordt geprojecteerd in morgen, daar is niets mis mee, dat zijn dingen die noodzakelijk zijn om u in uw eigen onderhoud te voorzien.

Hier moest ik toch even over nadenken hoe dat nu precies in elkaar steekt.

Als wij niet goed in ons vel zitten om het maar zo uit te drukken, dan is dat onaangenaam dan gaan wij op zoek naar iets wat sterker is.

De moeilijkheid hierin is, dat wij onszelf vaak niet afvragen waarom dat onaangename gevoel er is, wat daar de oorzaak van is als dat op zou lossen verdwijnt het, en houdt het zoeken op te bestaan naar iets wat beter of mooier is.

Als wij zelf doorhebben dat ons niet happy zijn, dat wij daar zelf de oorzaak van zijn omdat wij een verlangen hadden waar niet aan voldaan is.

Trouwens het meeste wat we ondernemen komt vaak voort uit een verlangen, en als je goed oplet dan is de weg van het streven naar dat verlangen zeer bevredigend, maar op het moment dat aan dat verlangen wordt voldaan komt er een einde aan de bevrediging.

De voldoening neemt af en we gaan opnieuw op zoek naar een volgende omdat het onaangename zich weer opnieuw aandient.

Als wij inzicht in onszelf krijgen doordat we gaan beseffen dat al ons streven naar voldoening de oorzaak is van onze onaangename gevoel, wat immers pijn is, dan passen we de volgende keer beter op als er zich een verlangen aandient, omdat we geleerd hebben dat het inwilligen van verlangens altijd pijn met zich meebrengt.

Als er iets is wat noodzakelijk is, dan moet er aan voldaan worden, is prima, maar op het moment dat er een verlangen ontstaat in dat noodzakelijk zijn, dan komt er pijn op het moment als er niet aan deze noodzakelijkheid wordt voldaan.

Het verlangen in een noodzakelijkheid levert altijd pijn op.

Natuurlijk is er een morgen waar wij rekening mee moeten houden, maar deze moet geboren zijn uit dat wat nodig is, en mag onder geen enkele voorwaarde een verlangen in zich meedragen, dat verlangen kost ons de kop.

Dit verlangen in een noodzakelijkheid heeft als gevolg, dat er een beeld, een veronderstelling in ons denken geboren wordt, en deze veronderstelling kan een streven worden naar iets wat misschien wel niet werkelijk is, en dat is de strijd in onszelf.

Deze strijd is ontstaan doordat wij zelf een beeld hebben gemaakt van onze eigen veronderstelling, als wij iets lezen dan maken wij eveneens een veronderstelling van dat wat wij lezen, wij maken er zogezegd een mooi verhaal van, en dit wordt ons streven dat lijkt vrede te zijn maar is het niet.

Het lijkt noodzakelijk te zijn om andere mensen te overtuigen van onze eigen veronderstellingen, dat er iets buiten ons zou zijn die er voor kan zorgen dat er wereldvrede komt.

Als er iets buiten ons zou zijn, die deze vrede zou kunnen bewerkstelligen, dan is dat waarschijnlijk eveneens een veronderstelling van anderen die ons min of meer wordt opgedrongen, dit zogenaamde opdringen, omarmen wij met onze eigen ongerijmdheden (niet gelukkig zijn), daarom zoeken we iets buiten onszelf die onze eigen ongerijmdheden zou kunnen oplossen.

Omdat ieder mens met zijn eigen ongerijmdheden alles op een andere manier interpreteert, ontstaan er velen geloven, en eveneens in deze zelfde geloven weer diverse richtingen, omdat het geweldige mooie boek door iedereen op een andere manier wordt geïnterpreteerd.

Het moet ons gezegd worden hoe het moet, de hele mensheid kiest steeds weer opnieuw voor diverse leiders, waar wij ons onder danig aanmaken omdat wij dit noodzakelijk vinden, we zijn nu eenmaal te onwetend om onze eigen ongerijmdheden op te lossen, wij denken nog steeds dat een ander dat voor ons kan doen.

En als we nu eenmaal toch onze leiders kiezen, dan is het niet meer zo moeilijk om een superleider te creëren en ons daar ondergeschikt aan te maken, en als wij weer opnieuw meerdere superleiders gaan creëren wordt het noodzakelijk om bepaalde aanbidders van een superleider te elimineren.

Zolang wij niet doorhebben dat wij zelf de oorzaak en het gevolg zijn wat ons overkomt, kunnen we net zo veel superleiders creëren als we willen, het zal ons niet helpen om vrede in ons te bewerkstelligen en tussen de mensen onderling.

Wij zullen het in ons zelf met onszelf moeten doen, ik begrijp ook wel dat de makkelijkste weg is om onze eigen domheid en onvolkomenheid op te dragen aan een supermacht die boven ons staat, die het voor ons gaat regelen.

Het grappige hierin is als wij dit zouden kunnen bewerkstelligen door onze eigen geleende overtuigende meningen, zijn we de supermacht helemaal niet meer nodig, en dit is de essentie van de Bijbel.

Velen zijn ervan overtuigd dat wij niet met onszelf in het reine kunnen komen, dat wij onze eigen problemen niet kunnen oplossen, en omdat ons dat gezegd is dat wij dat niet kunnen, kiezen wij voor iets wat buiten ons is, dan hoeven we immers niet naar onszelf te kijken.

Kom nu niet met het argument dat wij dat zelf niet kunnen, dat is één van die trucjes om u te dwingen om de religie waar wij toe behoren groter te maken, het is alleen jammer dat de leiders van die religie dat zelf niet doorhebben, en zo is het balletje weer rond.

Volgens mij is de essentie van de Bijbel ook niet bedoeld om het Woord te verkondigen alhoewel daar steeds aan gerefereerd wordt, de bedoeling is als wij van de Bijbel kennis nemen en wij passen het toe op onszelf door inzicht, dan worden wij als het ware zelf het Woord in ons doen en laten, dan zal men dat zien en voelen.

Dan kan er een vraag bij iemand ontstaan dan pas is de tijd rijp om antwoord te geven, en niet als deze mens met de ziel onder de arm bij ons komt, dan wil hij of zij alleen maar van haar eigen ellende af.

Als het antwoord dat u geeft geen effect heeft doordat de toehoorder ook een superleider gaat creëren, heeft u niet de juiste woorden gebruikt, u kunt trouwens ook alleen maar de juiste woorden gebruiken als u zelf de ladder afgedaald bent, en een mens bent geworden zonder toeters en bellen, en met heel weinig geloven waar dan ook in.

De bedoeling van dit schrijven is om voor mezelf de dingen nog meer duidelijk te krijgen, om erachter te komen waarbij mijzelf de schoenen staan, die nog blaren ten gevolg hebben tijdens het leven zelf.


Met vriendelijke groet Herman Meijer.

Deze reactie op mijn e-mail kreeg ik per brief toegestuurd.

Emmeloord, 28 oktober 2015

Beste naamgenoot Herman,

Met belangstelling heb ik je relaas gelezen dat je me onlangs per e-mail toestuurde.

Je redeneringen vind ik op veel punten erg interessant, maar gelijktijdig ook een uitdaging, temeer omdat ik me niet in alle gevallen kan vinden in je beweringen.

Je betoog over verleden, heden en toekomst zijn op vele punten begrijpelijk en juist, maar niet in alle gevallen logisch of redelijk. Ik zou wat dat betreft graag een voorbeeld onder je aandacht willen brengen ter illustratie. Stel iemand is ziek, hij of zij heeft een flinke verkoudheid opgelopen, door onachtzaam in het gure herfstweer een wandeling te hebben gemaakt, zonder zich met voldoende kleding te beschermen. De persoon in kwestie ligt nu met 39 graden koorts in bed en heeft een behoorlijk ontstoken keel en een forse neusverkoudheid. Een en ander betekend dat men een dag of tien zal moeten uitzieken. Vanaf de dag dat iemand bedlegerig is ziet hij er waarschijnlijk al weer naar uit dat hij beter zal zijn. Hij zorgt dat hij warm genoeg kleed, past goed op voor tocht en neemt mogelijk medicijnen als paracetamol, een hoestdrank etc. Alles met het doen over enkele dagen weer 'de oude' te zijn. Het verlangen naar beter worden over enige dagen houdt hem beslist bezig. Het is dus goed in dit geval aan de toekomst te denken en zelfs te verlangen naar betere lichamelijke omstandigheden, nietwaar?

Zo is het begrijpelijk en juist dat mensen nadenken over de vraag. Waarom worden wij oud en waarom sterven wij? Temeer omdat het ons allen overkomt. Het feit dat we begiftigd zijn met de gave om te kunnen denken, redeneren en vervolgens stappen kunnen ondernemen, laat zien dat we van die mogelijkheden ook een goed gebruik kunnen maken.

Zo zal de eerder genoemde patiënt op basis van zijn ervaringen in het verleden voortaan beter opletten als hij met guur weer naar buiten gaat. Hij zal uit voorzorg een warme jas aantrekken, een sjaal omdoen of iets dergelijk. Zo kunnen wij ook stappen ondernemen om te voorkomen dat ons onnodige tegenslagen of problemen zullen overkomen ten gevolge van onjuist gedrag of beslissingen. Zo roken velen niet omdat de wetenschap heeft aangetoond dat de kans aanmerkelijk groter is dat iemand overlijdt ten gevolge van kanker of hart en vaatziekten.

Door ons te houden aan de snelheidsbeperkingen zijn er minder verkeersongevallen met een dodelijke afloop. Door ons huis te beveiligen met sloten e.d. is de kans op een succesvolle inbraak behoorlijk kleiner geworden. En zo kunnen we uiteraard nog meer voorbeelden noemen. Waarom doen mensen dit? Om vandaag, morgen overmorgen volgende week, volgende maand en verder in de toekomst een aangenamer leven te hebben. Is dat verkeerd? Nee, het is zelfs verstandig.

Bovendien leert de Bijbel ons dat God een voornemen heeft met de mensheid. Het feit dat mensen het bestaan van God ontkennen of het feit negeren dat de Bijbel door hem is geïnspireerd wil echter niet zeggen, dat zij gelijk hebben.

Romeinen 1:20 e.v. zegt o.a.: "Want zijn onzichtbare [hoedanigheden] worden van de schepping der wereld af duidelijk gezien, omdat ze worden waargenomen door middel van de dingen die gemaakt

zijn, ja, zijn eeuwige kracht en Godheid, zodat zij niet te verontschuldigen zijn; want, hoewel zij God kenden, hebben zij hem niet als God verheerlijkt, noch hebben zij hem gedankt, maarzij zijn leeghoofdig geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart werd verduisterd."

Het is diezelfde God, die ons in zijn Woord het doel en de zin van het leven laat zien, door de voorbeelden die als geschiedenis zijn opgeschreven. Het leven van mensen als David, Abraham, Noach, Elia, Rachab, Ruth, Samuël, Paulus en vele anderen verschaffen ons wijze lezen voor ons eigen leven. Net zoals de ervaringen uit jouw eigen leven op het gebied van de motorsport, anderen van nut kunnen zijn door er over te spreken, zo zijn de levenservaringen van deze mensen in het Bijbelverslag tot lering voor ons.

Terecht dat een dierbare vriend en volgeling van Jezus, Johannes, zegt in zijn brief: "Dit betekent eeuwig leven, dat zij voortdurend kennis is zich opnemen van u, de enige ware God, en van hem die gij hebt uitgezonden, Jezus Christus. "(Johannes 17:3)

Kort gezegd: Nu deze verstandige stap doen, zal ons in de toekomst eeuwig leven verschaffen.

In tegenstelling tot watje beweert in je schrijven is dit wel degelijk het goede nieuws dat aan iedereen bekend gemaakt MOET worden. Zo zegt Markus 13:10: "Ook moet eerst in alle natiën het goede nieuws worden gepredikt.' Wel is het waar dat wij, zoals je schrijft, dat wij van de ladder moeten afdalen en mens moeten worden, zonder toeters en bellen. Die houding is beslist verstandig, want dat maakt ons niet alleen eerlijk en aimabel, maar laat ook zien hoe afhankelijk we zijn van onze hemelse Vader, die de Schepper is van alles en het beste weet hoe wij ons dienen te gedragen om gelukkig te zijn en te blijven tot in alle eeuwigheid. Vandaar dat Psalm 14:1 zegt: "De persoon zonder verstand heeft in zijn hart gezegd: „Er is geen Jehovah." Zij hebben verderfelijk gehandeld, zij hebben verfoeilijk gehandeld in [hun] gedragingen. Er is niemand die het goede doet."

Het is ook mijn oprechte wens dat temidden van de grote verwarring en alle onrecht in deze wereld nog veel oprechte mensen de hoop zullen gaan delen dat het God is, die aan dit lijden in de nabije toekomst een einde zal maken, door te doen wat hij heeft beloofd namelijk: "En nog maar een korte tijd en de goddeloze zal er niet meer zijn; En gij zult stellig acht geven op zijn plaats, en hij zal er niet zijn. De zachtmoedigen daarentegen zullen de aarde bezitten, En zij zullen inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede."(Psalm 37:10,11) En waarom zullen mensen dan gelukkig zijn, behalve het feit dat er geen goddelozen meer zullen zijn? "Ziel De tent van God is bij de mensen, en hij zal bij hen verblijven, en zij zullen zijn volken zijn. En God zelf zal bij hen zijn. 4 En hij zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan." (Openbaring 21:3,4).

Beste Herman, ik wens je het allerbeste toe en hoop je binnenkort graag weer eens persoonlijk te ontmoeten en te spreken.

Vriendelijke groeten,




Nog enkele kanttekeningen op de brief.


Wat betreft de verkoudheid is het juist om zo te handelen de ervaring heeft dat geleerd, daar kan ik mijn voordeel mee doen.

Wat betreft de snelheidsbeperking, en mijn huis beter beveiligen, deze zijn niet correct volgens mijn eigen inzichten.

De snelheidsbeperking en de beveiliging, zijn tot stand gekomen door een oorzaak en gevolg, en hier zit het addertje onder het gras.

Voor de duidelijkheid zal ik alleen op de snelheidsbeperking ingaan.

Snelheidsbeperking is tot stand gekomen doordat men heeft ingezien dat mensen door hun onwetendheid en stommiteit sneller rijden dan hun eigen kunnen, en dat van hun voertuig overschatten.

Dit alles is een gevolg van te weinig inzicht in zichzelf, en daardoor te weinig rekening houdend met de omgeving en de medemens.

Door het constateren van de feiten wat hier de gevolgen van zijn is er een wet in het leven geroepen om de mens te dwingen zich aan deze wet aan te passen, het gevolg hiervan is inderdaad minder verkeersongevallen.

Schijnbaar werkt deze wet positief in onze samenleving, ondanks het feit dat men ons begrensd heeft door deze wet toe te passen, en hier gaat het om men heeft de oorzaak niet weggenomen waarom mensen schijnbaar deze wet nodig zijn om hen tot de orde te roepen.

Een duidelijk voorbeeld hiervan is dat alle verkeersdrempels op de 80 km en 60 km en in de bebouwde kom overal te vinden zijn, het gevolg hiervan is dat bijna elke automobilist voor deze drempels afgeremd en daarna weer een beetje gas geeft.

Op dit moment hebben wij allemaal het milieu en het opwarmen van de aarde hoog in ons vaandel staan, niemand spreekt over de gevolgen van deze verkeersdrempels, wat dit aan CO2 toevoegt om onze aarde lekker warm te krijgen.

We remmen en geven gas met z’n allen, om maar zo snel mogelijk op de plaats van bestemming te zijn.

Ik denk dat de meesten van ons wel enig besef hebben waarom er elke dag in de spits zo’n slordige 50 tot 100 km file gevormd wordt, en nu blijkt ook nog eens dat de snelheidscontroles op de snelwegen hier ook een rol inspelen, de meeste automobilisten komen elkaar ‘s morgens en ‘s avonds tegen.

En kom nu niet met de zogenaamde duurzame energie wat de windmolens betreft, het is ten ene malle onmogelijk om met windmolens de CO2 uitstoot te verminderen, omdat men weigert in te zien dat het vervaardigen van een windmolen meer CO2 kost dan dat hij ooit zal opleveren.

Wij spannen voortdurend het paard achter de wagen, de mensheid die zogenaamd geëvalueerd is tot een westerse samenleving waar men van vindt dat die tot op zekere hoogte correct in elkaar steekt.

Zolang wij met z’n allen niet doorhebben, en blijven wetten in het leven roepen om het gevolg te bestrijden, zal de zogenaamde civilisatie van de mens zichzelf te gronde richten.

Wat wij met z’n allen doen is steeds het probleem dat zich aandient op te lossen door het probleem zelf aan te pakken maar het probleem is niet de oorzaak, de oorzaak van het probleem ligt in een eerdere gevolg van een oorzaak, en dit begrijpen we kennelijk niet.

Als u dit gelezen heeft en niet tot de conclusie komt dat u zelf als mens de oorzaak bent die een gevolg teweegbrengt dan kunt u God, Allah of Coca-Cola er wel bij halen het zal u niet helpen, u bent immers zelf de oorzaak van wat u overkomt, als u deze oorzaak van het gevolg wegneemt, dan is de kans zeer groot dat u dichter in de buurt komt van meer gelukkig zijn.

Zolang u nog zoekt naar iets buiten nu dat u vrede zal brengen blijft u eeuwig zoeken, en u zult het niet vinden omdat u zelf de oorzaak is, en niemand kan u daarbij helpen, er is geen pad of weg, het is alleen noodzakelijk dat er enkele gevolgen van uzelf tot een einde moeten komen, dat is alles.

De kapstok en de vloermat moeten uit uw leven verdwijnen, dan blijft alleen uzelf met uzelf over, daar moet u het meedoen, wij zijn afhankelijk van de kapstok en de vloermat, wij ontlopen onszelf hierdoor, dat is onze eigen gebouwde tragedie.

Misschien is er maar één regel die hier van toepassing is, deze regel luidt, wat u niet wilt dat u geschiedt doe dat ook een ander niet.

Schijnbaar is deze korte zin zo moeilijk te begrijpen en te beseffen dat wij er gewoon overheen wandelen, wij zijn immers altijd de dupe van ons eigen gevolg die gecreëerd is door onze eigen oorzaak.

PS, waarom hebben wij niet door dat onze perceptie alleen maar plaatsvindt in de 13 à 1400 gram grijze cellen, alleen daar wordt de strijd gevoerd tussen alle oorzaken onderling, en deze oorzaken hebben een irreëel denken als gevolg, en dat wordt door onszelf tot uitdrukking gebracht met vaak vreselijke gevolgen van dien.

En deze 13 à 1400 gram hebben ook de indruk nog dat ze iets voorstellen, dat het ertoe doet, natuurlijk doet het er toe, als zijn eigen indruk van zichzelf een beetje zou afnemen, zal gelijkertijd de CO2 uitstoot verminderen, en misschien wat meer acceptatie van onszelf en onze medemens ten gevolg hebben.

Als je nu de moed heeft om eens naar jezelf te kijken, en een klein akkefietje bij de kop neemt en dat grondig onderzoekt is de kans groot dat u gaat ontdekken dat u zelf een handeling heeft verricht die een gevolg teweegbracht waar u niet blij mee bent.

Er is wel een voorwaarde aan verbonden, voor het onderzoeken van uzelf bent u een rustige geest nodig, die niet oordeelt, veroordeelt, of een veronderstelling maakt , u mag er absoluut niet over nadenken.

U mag alleen maar waarnemen wat er in uw denken gebeurt, u bent immers zelf dat wat u denkt, en eveneens dat wat u veroordeeld, niemand buiten nu heeft daar schuld aan, u heeft zelf die gedachte en het gevoel gemaakt.

Als u niet bewust bent van uzelf, en daarmee ook niet bewust kunt zijn van wat u denkt, zal datgene wat u denkt volledig automatisch verlopen, en u zult zelf dat wat in u denken plaatsvindt ten uitvoer brengen, mits er een andere gedachte is die u behoedt voor de uitvoer ervan.

Misschien denkt u wel dat u bewust bent van uw eigen denken, en dat u degene bent die denkt, en dat u bepaalt waarover u denkt.

Een eenvoudige test laat u weten dat u misschien totaal geen zeggenschap heeft op wat er in uw denken plaatsvindt, als u zeggenschap heeft over uw eigen denken probeer dan maar even om nergens aan te denken, u zult zien dat u dat waarschijnlijk niet lukt.

Als ik u vraag wat is dat ding in u dat ik zegt, meestal krijgen wij dan als antwoord dat is een afspraak in de samenleving om iets mee aan te duiden.

Met andere woorden, het woordje ik is een afspraak, het heeft dus geen inhoud het is een lege huls en dat is het nog niet eens, en inderdaad als je niet bewust bent van uzelf dan is er geen inhoud in dat woordje ik.

En dit woordje ik, wil ervoor zorgen dat de aarde maximaal 2° opwarmt, het enigste wat hierin gebeurt is dat de kassa gaat rinkelen, en daar doen vele hun voordeel mee, maar uiteindelijk zullen wij zelf de rekening moeten betalen, en zeer waarschijnlijk kunnen we daar niet aan voldoen.

Er is alleen maar het woordje ik, het is een loze uitspraak zonder inhoud, het wordt volledig automatisch tot uitdrukking gebracht.

Als wij onze eigen ik niet kunnen voelen, dan is er misschien alleen maar iets dat lawaai maakt en beweegt, de richting wordt bepaald door wat het denker denkt.

Blijft de kop maar in het zand steken het zal mij een zorg zijn, ik lig er niet wakker van, ik ben toch al over de datum en heb misschien nog een jaar of zeven te gaan, ik heb zelf het gevoel dat ik de dans ontspring.

U en ik zijn allebei de pias en het probleem in dit verhaal, niemand is daar verantwoordelijk voor alleen u en ik, wij zijn zelf het probleem van onze eigen creatie.

Als u dit durft te onderzoeken heeft u de sleutel gevonden, de sleutel tot een vrijheid, en zonder kapstok en Coca-Cola, u hebt iets gevonden waar u van wist dat het er al was, alleen alle toeters en bellen heeft u ervan weerhouden dat u er de eigenaar van is.


Blokzijl 02-07-2011.


Inmiddels  zijn er weer nieuwe veranderingen aangebracht.

Het accu peck is vervangen door een 11 Ah en ik heb 3 extra cellen bij geplaatst, dit alles komt nu op 28 Volt en 11 Ah uur

36 Wat /u extra.

Het hulp pakket is daarmee ook uitgebreid met Lion cellen van 12 Ah/uur samen 23 Ah/uur bij 28 volt = 644 Wat/u, goed voor een rij plezier van 70 a 80 Km in stand 3, met het plus pakket.

Het magiese getal van 40.000 km is inmiddels bereikt. De wereld rond in 6 jaar.

Ben net terug van mijn tweede rondje wereld 80.000 km. De derde red ik niet meer denk ik?


Achteraf gezien ontbreken er nog enkele gegevens van de eerste jaren dat ik eigenaar was van de Sparta-ion.

Heb het nog even nagezocht in de boekhouding en ik vond inderdaad de aankoopdatum, deze is 11 - 10- 2006 geweest.

Ik heb dus 45.000 km gefietst tot de datum 06-4-2012, vanaf deze datum heb ik steeds de meer kilometers bijgehouden.

De veranderingen die ik steeds aangebracht heb, extra accu’s en een extra Motor in het voorwiel, hadden min of meer te maken met het feit dat mijn beide slagaders in de lies langzaam maar zeker dicht slipten.

Op dit moment is 100 m rustig lopen voor mij een marathon.


Al met al wordt ik op 2 april 2017 opgenomen om deze lies slagaders weer open te maken, ik kijk er naar uit, ben heel benieuwd wat het resultaat daarvan zal zijn.

Ik hoop dat ik over enkele weken u hier kan mededelen wat de resultaten zijn, ik denk bij mezelf dat ik de ketting en het achtertandwiel van de fiets moet gaan vernieuwen.

Een jaar geleden moest ik nog enigszins opletten dat ik niet teveel druk op de pedalen uitoefende anders sprong de ketting een paar tandjes verder, dat is het laatste jaar niet meer het geval geweest.


Inmiddels verblijf ik met vriendelijke groeten Herman Meijer, tot schrijf’s zal ik maar zeggen.



03-04-2017


Het ging allemaal wat anders dan dat ze gepland hadden.

Er werd ‘s morgens nog iemand anders geopereerd ik stond als tweede op het menu en zou aan de beurt komen rond 1:00 uur ‘s middags.

Wat er nu precies gebeurd is weet ik niet, maar bij mijn voorganger is alles waarschijnlijk niet helemaal volgens plan verlopen, deze operatie heeft wat langer geduurd.

Ik kreeg het bericht om 2:00 uur dat mijn operatie was afgelast, omdat anders doctor Fritschy teveel uren zou maken en dat mag niet van de Arbo-wet.

Kon hij toch nog ‘s middags met zijn zoon gaan vissen.

De volgende datum is waarschijnlijk 19 april, we zullen zien of het dan allemaal lukt.

 

Groetjes Herman


Goedemorgen, tweede paasdag.


Het is nu eindelijk zover, ik heb vorige week nog een heel gesprek gehad met de narcotiseur, dit was nodig omdat ze liever hadden algehele narcose en dat wil ik liever niet.

Omdat ik 15 jaar geleden ook geopereerd ben aan mijn halsslagader, dat is allemaal goed verlopen alhoewel ik twee keer geopereerd ben voor het zelfde akkefietje, binnen een maand.

Het heeft toen ongeveer een jaar geduurd voordat ik volledig hersteld was en dat had alles te maken met de narcose.

Ik zal hier een klein voorbeeld van geven wat het probleem was, ik werkte toen als onderhoudsmonteur in een asielzoekerscentrum.

Wij hadden allemaal een bossleutels van ongeveer 30 stuks waarmee we alle gebouwen konden openen, het probleem was dat ik na deze operaties niet meer goed wist welke sleutel bij wie hoorde, en als ik hem dan toch gevonden had dan wist ik niet meer of ik hem nu links of rechts om moest draaien, een hele vreemde gewaarwording, dit was ongeveer na een jaar opgelost.

Vandaar dat ik een beetje sceptisch ben wat betreft de narcose, ik heb nu met de narcotiseur afgesproken dat het een ruggenprik wordt voor de verdoving, en eventueel een klein roesje omdat de operatie zo’n slordige drieënhalf uur duurt.

Om drieënhalf uur bij volle bewustzijn volledig stil te blijven liggen is een hele toer volgens de narcotiseur, dat is niet gebruikelijk volgens hem.

Vandaar dat roesje, ik moet nu alleen nog met de narcotiseur overleggen of ik mag bepalen wanneer dat roesje toegepast wordt, dat is het enige vraagteken wat ik nog heb.

Als dit alles een beetje naar wens verloopt zal ik hieronder daar verslag van doen.


Inmiddels verblijf ik met vriendelijke groeten Herman Meijer.



Maandag middag-24-04-2017



Maandag middag was ik weer thuis, volgens alle mensen in het ziekenhuis was alles perfect verlopen.


Voor mij voelde dat niet echt zo, gaat misschien eigenlijk ook wel aardig goed met mij alleen nog hondsmoe, heb inmiddels al wel weer even gefietst en het lijkt erop dat het goed zit.


Ik wilde het hier maar even bij laten, kom er later nog wel op terug.


Groetjes Herman



08-06-20017 Goedemorgen,


Hier dan het beloofde resultaat na de operatie.

Gelukkig is de vermoeidheid langzaam verdwenen, het lopen gaat beduidend beter en het fietsen ook, de power is toch voor 50% terug en het wordt nog steeds beter.


De zin om iets te ondernemen komt ook langzaam terug, de toekomst ziet er redelijk goed uit.

De echte power om iets nieuws te ondernemen is nog niet helemaal terug, ik kan ook niet meer alles verwachten denk ik op mijn 75 jaren van altijd maar bezig zijn met ondernemende creativiteit.


Het lijkt wel of er een nieuw tijdperk is aangebroken, de zin om iets groots te ondernemen is verdwenen, men zegt ook steeds je bent al 75 jaar, je moet nu maar eens gaan wennen aan een standaard bezig zijn, maar ja dan komt toch die zogenaamde verveling om de hoek kijken, en die verveling heeft nauwelijks nog opties om iets te gaan doen.

Al met al is het toch redelijk goed te doen, het is een kwestie van aanpassing aan de nieuwe situatie, en deze gaat gepaard met steeds meer acceptatie en hierdoor is het toch redelijk aangenaam om nog op deze aardkloot rond te hobbelen.


Met vriendelijke groet Herman.