Laatste verandering.

17-04-2017

15-05-2016

02-02-2016

14-01-2016

24-12-2015

25-10-2015

22-09-2015

29-01-2015

11-11-2014

23-10-2014

17-10-2014

17-02-2014

15-02-2014

22-12-2013

Dagboek-3 operaties.

Aanvulling op-Je kunt niet.

Krishnamurti.

De mens en zijn evolutie.

Sporen van een verloren kind.

E-mail gesprek aan de deur.

Einstein had het mis.

Beelddenken 1,2,3, en 4.

Inleiding 2.

Differentiatie

Zwartepiet.

Dimensies en Utopia.

De basis van een relatie kiezen.

Is er dan niet anders om.

Als u in het sub menu op een nummer klikt kunt u de mp3 hier boven beluisteren.

Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button #XTC

Blokzijl 17-11-2013                      Mijn dagboek van dit moment.

Het was een gezellige middag, een van mijn zonen kwam langs met twee vrienden waarvan een meisje in de groep vertegenwoordigd was.

Ik vind dit geweldig een meisje in een gesprek geeft vaak een ander licht op de zaak, omdat een vrouwelijke persoonlijkheid vaak beter de gevoelige kant tot uitdrukking kan brengen.

Zij vertelde haar verhaal hoe het in haar leven was verlopen wat betreft haar geloof, zij was min of meer katholiek opgevoed, en zij liet weten hoe zich dat- had ontwikkeld in haar jeugd en hoe zij op latere leeftijd het katholieke geloof beleeft had.

Zij deed uit de doeken hoe het zover gekomen was dat ze de deur achter zich kon sluiten wat betreft het katholieke geloof, zij had er volledig afstand van kunnen nemen het maakte nu geen deel meer uit van haar leven.

Wat er was overgebleven is dat zij er niet zo goed tegen kon dat andere mensen

probeerden iemand te overtuigen van een bepaalde geloofsrichting,

indoctrinatie om eens een ander woord te gebruiken.

Ik heb haar geprobeerd duidelijk te maken dat er bepaalde momenten in haar leven geweest zijn waardoor zij tot de conclusie was gekomen om het geloof de rug toe te keren.

Als deze momenten er niet geweest waren is nog maar de vraag of zij afstand had kunnen nemen van het geloof.

Waarop zij antwoordde dat zij vond dat een geloof aan een kind niet moet worden opgedrongen, dat de in wording zijnde mens zelf later de beslissing moest kunnen nemen om wel of niet te gaan geloven.

Ik ben daar verder niet op ingegaan, omdat daarvoor een veel breder begrijpen nodig is om inzicht te krijgen in wat een mens wel en niet kan doen.

Dat zij er niet goed tegen kon dat er mensen waren die anderen probeerden te overtuigen, dat dat kwam doordat zij nog niet tot in diepste zin begrepen had, doordat er nog iets was wat ze niet volledig begreep.

Als wij iets totaal en volledig hebben begrepen, dan houden onze meningen en kritieken op te bestaan, onze meningen en kritieken kunnen alleen maar een reactie in ons vormen door ons niet volledig bewust te zijn waaruit onze meningen en kritieken bestaan.

Als het erover nadenken, wat voorafgegaan is aan kritiek, niet leidt tot begrijpen of inzicht dan zal de reactie kritiek zijn, of er niet mee eens zijn is hetzelfde als kritiek hebben.

Kritiek kan er alleen maar zijn door dat verschillende aspecten van het idee niet met elkaar in overeenstemming zijn, het gevolg hiervan is kritiek hebben.

U kunt wel zeggen ja maar ik mag toch wel een mening hebben, natuurlijk mag u een mening hebben, maar besef wel dat uw mening er alleen maar kan zijn, doordat er verschillende aspecten in uw mening niet in overeenstemming met elkaar zijn.

Kijk maar eens in u zelf, zoek maar eens een begrijpen op over iets, dan zult u zien dat u er geen mening over heeft, en dat is werkelijk begrijpen, u kunt er zelfs niet meer over nadenken, eenvoudig gezegd u begrijpt uw mening.

In dat begrijpen zijn de onderling fragmenten in overeenstemming, zijn in elkaar opgegaan door een totaal begrijpen, en dat is het mooie in begrijpen, uw denken wordt door dit begrijpen stiller en stiller, het gevolg hiervan is dat u steeds meer energie over heeft om gelukkiger te zijn.

De discussie ging verder op een bepaald moment zei iemand dat alles in het brein oorzaak en gevolg was, in het kort kwam het hierop neer dat in het brein alles geregeld werd door neurotransmitters, snaps en elektrische impulsen, dit komt uit een documentaire die ik zelf ook wel gezien had ik begreep waar hij over sprak.

Hierin voelde ik dat hij zich volledig vastgezet had, hier mee had hij zichzelf beperkt tot de vrijheid om nog ergens in te kunnen duiken om nog te kunnen onderzoeken, de weg om te kunnen onderzoeken was volledig geblokkeerd, hij wist ik niet van zichzelf.

Er was wel één aspect wat mij opgevallen was in die documentaire die ze volgens mij vergeten waren, het belangrijkste aspect was volgens mij over het hoofd gezien.

Ik had dit argument al vaker van hem gehoord, door het belangrijkste aspect van het brein niet mee te nemen krijgen deze meningen over het brein een patstelling maar niet aan te tornen valt, de discussie over alle aspecten van het leven zelf worden hiermee teniet gedaan.

Ik wilde daar verder op dat moment niet op ingaan, het was al laat in de middag en zij hadden al laten weten dat het tijd was geworden om te gaan, en een bezoek te brengen aan de coffeeshop in Steenwijk waar ze nog enkele andere mensen zouden ontmoeten die ook in hun groep thuishoorden, en dat beloofde een gezellige voortzetting van de avond te worden.

Ik zal hier nog proberen uit de doeken te doen wat er volgens mij miste in de documentaire over hoe het brein werkt.

De technische kant van de werking van het brein daar kan ik me wel in vinden, ik zal proberen te verduidelijken, wat ik al regelmatig gebruikt heb op verschillende pagina's van deze site.

Door deze manier van uiteenzetting van deze man, hier mee zag ik duidelijker dat aan het belangrijkste aspect van het brein voorbij gegaan wordt.

Dat kwam ook duidelijk tot uitdrukking in alle discussies over de kleur die zwarte Piet eventueel zou moeten hebben, daar kom ik straks nog op terug.

Het is allemaal eigenlijk zeer eenvoudig, en juist door deze eenvoud wordt het steeds in elke discussie vergeten wat in de kern het principe van de mens in de basis is, anders gezegd hoe is het begonnen, het is zo eenvoudig en het is zo simpel u kunt dit elke dag waarnemen als u naar een kind kijkt dat nog jong genoeg is om kind te zijn.

Het begint bij een pasgeboren kind, er is alleen maar aandacht in het kind, afgezien van de overlevingsdrang, die schuif ik in deze uitleg even terzijde.

Het jonge kind de baby, is in zijn totaliteit alleen maar aandacht, dit in wording zijnde mensje heeft maar één vermogen en dat is aandacht, meer is er niet en dit is gelijk alles, er is geen denken er kan geen denken zijn omdat er geen herinnering is, alleen herinnering kan denken.

Deze aandacht in het kind is waar het om gaat, deze aandacht neemt alles in zich op wat door de zintuigen van dat kleine mensje opgemerkt wordt, deze waarneming vult langzaam maar zeker het brein met informatie, zolang deze informatie nog geen tegenstrijdigheid in zich draagt, gebeurt er niets vindt er geen denken plaats, er is nog geen ik.

Langzaam maar zeker als het kind ouder wordt, voordat het ik begint te zeggen, is er alleen maar aandacht voor alles wat er zich afspeelt, misschien dat dit twee jaar mag zijn, als het kind in harmonie grootgebracht wordt zal deze harmonie er toe bijdragen dat er op een later tijdstip een ik wordt gevormd.

Het gevolg van de onderling niet in overeenstemming zijnde waarnemingen in het brein zullen informatie gaan uitwisselen en dat is denken, om te kunnen denken moeten er twee verschillende dingen van het zelfde zijn, anders kan er onderling geen uitwisseling zijn, dus geen denken.

Door deze niet in overeenstemming zijnde waarnemingen wordt een denkbeeldige afscheiding gemaakt in het brein, er ontstaat een splitsing, en deze splitsing zorgt ervoor dat er een denken kan zijn, het denken is deze splitsing.

Ergens over nadenken is alleen mogelijk tussen een ja en een nee of tussen gelijk niet gelijk, tussen wel en niet, het denken wordt steeds opnieuw geboren tussen deze verschillen, door na te denken over deze verschillen kan het gebeuren dat er een begrijpen plaats vindt, in dat begrijpen verdwijnt het ja en het nee, zij lossen op in begrijpen.

Wij zijn er allemaal zo blij mee als het kind ik begint te zeggen, maar wij begrijpen niet dat deze ik gemaakt is door de ongerijmdheden die het kind heeft waargenomen, en deze ongerijmdheden, deze ik, zal tussen ons in staan, en zal waarschijnlijk misschien wel de wereld vernietigen.

In ieder geval is deze ik de basis van elke discussie, een oorlog of een uitdrukking van die zelfde ongerijmdheden.

Deze ongerijmdheden zullen het brein vullen, dit neemt bijna alle ruimte in beslag die ons normaal gesproken ter beschikking staat, er wordt wel beweerd dat we maar 10% van het brein gebruiken maar dat even daargelaten.

In ieder geval verdringen deze ongerijmdheden en het denken daardoor volledig onze aandacht, de werkelijke aandacht zonder meningen te vormen, waar een kind nog de eigenaar van is.

Deze aandacht is totaal verdwenen en omgezet in concentratie, en concentratie is nu eenmaal geen aandacht, en dat was  vergeten in de discussie over wat er in het brein gebeurt, heb je hier geen kennis van dan zit je vast geroest in je eigen principes en meningen.

Is er ergens toch nog een heel klein stukje aandacht in je aanwezig, en een heel klein begrijpen dat deze aandacht de sleutel is om inzicht en begrijpen tot stand te brengen, deze aandacht is daarvoor verantwoordelijk, dat is het enige middel wat wij als mensen bezitten, beseffen we dit dan kunnen we deze aandacht weer opnieuw tot leven roepen.

Deze aandacht zorgt er ook voor dat je niet onmiddellijk een situatie veroordeeld, je wordt als het ware even stil van binnen en dat stil zijn is dat vraagteken waar ik u steeds aan wil herinneren, als je dat begrijpt is de weg open om uw leven aangenamer te laten verlopen, immers begrijpen is de sleutel tot harmonie.

Een mening hebben is disharmonie in jezelf, wat mij deze week al was overkomen toen ik probeerde een bewering van mijn kant recht te zetten, ik kreeg een hand vol verwijten aan mijn adres, als ik deze verwijten moet inwilligen dan moet ik een totale transformatie doormaken, de uitkomst zal een onhandelbaar mens zijn, iemand met torenhoge problemen.

Diegenen die dat aan mijn adres tot uitdrukking brachten, hadden niet in de gaten dat ik daar nauwelijks op reageerde, en dat kon ook niet omdat ik allang had gezien dat dit een verwoording was van hun eigen probleem, ze wilden en konden waarschijnlijk niet herkennen dat zij zelf het probleem waren.

Op zichzelf was ik toch enigszins verbaast, natuurlijk wist ik al lang hoe de vork in de steel zat, maar door het verwoorden van hun kant, het was dubbel zo erg als dat ik dacht, kwam er alleen maar een vorm van medelijden in me op, dat je zo kunt zijn dan moet het leven dat je leidt toch vreselijk zijn.

Daar moet je wel koning voor zijn, en alle anderen worden dan onderdanen.

Als je dit niet ziet en beseft dan blijven er twee dingen over, je in de negativiteit storten of proberen mensen om je heen te veranderen, zodat je makkelijker zonder de zogenaamde problemen door het leven kunt gaan, maar mensen kun je nu eenmaal niet veranderen.

Een van de vele  argumenten was dat ik op een andere manier met mezelf en met mijn kennis om moest gaan, ik moest het niet zo opdringen of afdwingen, ik doe dit ook niet, als iemand deze indruk heeft, dan leg je het toch gewoon als onzin naast je neer, ik zie niet de moeilijkheid hiervan, wat overblijft is dat je je aangesproken voelt en dat wil je niet.

Ik moest zulke grote wijzigingen in mijn wezen aanbrengen, als ik bij machte was om dat te kunnen en te doen, het resultaat zou zijn dat zij dan beter met mij om konden gaan, ik moest mij aanpassen aan hun onwetendheid en tunnelvisie en hun onbegrip van zichzelf, als je zo ver komt dat je vind dat een ander moet veranderen dat hij beter bij jou past, dan is er toch iets niet goed.

Misschien is dit schrijven mijn tunnelvisie, een ding weet ik zeker dat wat ik schrijf komt voort uit begrijpen van de kennis.

Nu nog even het beloofde schrijven over Sinterklaas en zwarte Piet.

Ik heb me geenszins geërgerd aan de vele discussies op de tv over de kleur van zwarte Piet, omdat ik meen te begrijpen wat de reden is dat deze discussies plaatsvinden, voor mij lijkt het dat hier in deze discussies de onwetendheid van vele mensen tot uitdrukking komt, over Sinterklaas heb ik al eens geschreven op deze site het staat op de pagina opvoeden, ik zal dat voor de goede orde hieronder opnieuw plaatsen.

Denk je eens in dat je Vader en je Moeder zo’n jaar of vijf met jou Sinterklaas hebben gevierd met leuke cadeautjes.
Dit is zo fijn en indringend voor het kind, zij kijken er dagen lang naar uit en kunnen er haast niet van slapen.
Dan ineens komt het antwoord: Sinterklaas bestaat niet. Het kind gelooft het niet.
Bij mij duurde het niet meer geloven in Sinterklaas toch enkele jaren.

Waar je het meest van houdt en om geeft, wie je altijd zult verdedigen door dik en dun, de liefste mensen die er bestaan, mijn beschermers, mijn pa en ma hebben gelogen, waren niet eerlijk tegen mij, hebben mij diep in mijn ziel gekwetst.
Zulke kwetsingen zijn zo groot dat je het later niet meer zult en kunt herinneren.
Met mijn 70 jaar en vader van 6 prachtige jongens kan ik er nog steeds niet goed bij.
Deze kwetsing laat zich nog steeds niet duidelijk zien, hij zit nog steeds onder de vloermat, dat voel ik wel, de pijn is te groot lijkt wel.
Bij de laatste 4 jongens bestond Sinterklaas niet meer, wat de nodige stof deed opwaaien op hun school.

Lieve mensen, als je dit een beetje beseft dan heeft opvoeden voor je afgedaan.  
Dan blijf je alleen over met het mooiste kind van de wereld, dan word je dat kind, dan ben je dat kind.
Na het woord kind aan het papier toe vertrouwd te hebben, kwam toch weer de pijn met tranen nu nog 70 jaar later.
Straf komt altijd te laat en opvoeden ook, het maakt het alleen nog maar krommer dan het al is.

Veel liefs Herman.

Door dit hierboven al eens opgeschreven te hebben met woorden die uit een begrijpen zijn ontstaan, was ik dan ook hooglijk verbaasd over de vele discussies over de kleur van zwarte Piet.

In de discussies bij Paul en Witteman en in de wereld draait door en zelfs in andere programma's kwam steeds maar weer de kleur van zwarte Piet aan de orde en zelfs bij moeders die kinderen op de wereld hadden gezet, het was voor mij dan ook een volledig raadsel dat deze vrouwen volledig voorbijgingen waar het werkelijk om ging.

Ik heb dan ook niet een opmerking gehoord in welke discussie, krant of tijdschrift dan ook die ging over het liegen tegen hun eigen kinderen, in elk gezin wordt Sinterklaas elk jaar opnieuw geboren uit een leugen.

Ik krijg het niet eens goed in woorden omgezet hoeveel onwetendheid ben je nodig dat je niet kunt begrijpen dat je je eigen kind opzadelt met een leugen die zo vier of vijf jaar lang blijft ronddolen in dat zo kwetsbare brein, in dat lieve kind waar we zogenaamd zo van houden die we door dik en dun de hand boven het hoofd houden en altijd zullen verdedigen.

Wat is deze liefde voor dat kind nu eigenlijk waard als je dat kind met deze grove leugen opzadelt, hier zijn toch geen oprechte woorden voor, het ontbreekt me volledig om hier iets zinnigs over te zeggen zodat de leugen wat afgezwakt wordt.

Dit is weer opnieuw een bevestiging dat de meeste moeders alleen maar aan zichzelf denken, en het feest van Sinterklaas en zwarte Piet in stand houden om hun eigen verlangens te bevredigen, dat dit mogelijk is is erger dan alle oorlogen bij elkaar, want al deze oorlogen worden gevoerd vanuit een leugen met een leugen, dat is ook de reden waarom er nooit een oplossing komt na een oorlog, alleen maar meer ellende en onze lieve moeders en vaders zijn daar debet aan, mede door deze leugen naar het kind toe in stand te houden.


                                                            Ik weet heel zeker dat u bewust bent van U zelf.

Blokzijl 18 - 11 - 2013.                       


Ik weet heel zeker dat u bewust bent van U zelf, neem dit mee in dit verhaal, zet uw zeker weten in een vraagteken, en lees verder met een open onderzoekende geest.  

Het verschil tussen meer en minder bewustzijn van U zelf, een techniek om er achter te komen wat bewustzijn van U zelf misschien is.

U kunt dit schrijven ook beluisteren in de vertellers.

Vanmorgen nog even geluisterd naar, "je zelf proberen te veranderen", ik heb ervan genoten, voor mij is het kraakhelder wat ik daar in uitleg, dat gaat waarschijnlijk voor iedereen op  die zelf iets schrijft.

Het lijkt toch ook dat het voor velen onbegrijpelijke taal is, in de gesprekken zaterdag vroeg ik of iemand wist en voelde dat hij bestond, iemand uit de groep reageerde met de woorden ik weet dat ik besta, waar ik op antwoordde ja natuurlijk weet je dat je bestaat, maar voel je het ook dat je bestaat, dat werd bevestigend beantwoord.

Voor mij was dit een bevestiging dat het een gedachte was bij die persoon en niet een antwoord op mijn vraag of zij dat ook voelde dat zij bestond, en hier gaat het meteen al mis.

Ik raakte haar aan en zei dit voel je toch dat ik je aanraak, ja zegt ze waarop ik zei voel je op diezelfde manier dat je bestaat, is dat ook een gevoel wat je werkelijk voelt als een werkelijk feit en ben je je daar van bewust.

Ik kreeg daar geen antwoord op, en toch is dit waar het om gaat, ik vraag dit wel eens in een gesprek of iemand bestaat, het wordt altijd bevestigd met natuurlijk besta ik, wat ik dan verder vraag is weet je dit of voel je dat je bestaat, dan slaat de twijfel toe.

Ik probeer met deze vraag iets te doorbreken bij hen die de vraag ontvangen, dat zij op dat moment zich ervan bewust zijn dat ze niet voelen dat ze bestaan, en dat korte moment van daar bewust van te zijn, dat besef, dat is aandacht die beseft dat hij zich er niet van bewust is.

Hierdoor is de uitspraak, ik ben mij ervan bewust, dat "jij" deze uitspraak alleen maar kunt doen als "jij" voelt dat "jij" bestaat, dan ben jij ook in die uitspraak aanwezig  die zich ervan bewust is wat er gezegd wordt, omdat er door middel van het "gevoel ik besta" er twee dingen tegelijkertijd zijn, het gevoel van ik besta, niet het woord alleen, maar het gevoel dat "jij", "dat ik besta", en dat wat "jij" zegt of ziet en opmerkt.

Als je dat gevoel van ik besta niet werkelijk voelt als een feit dan is er in al je uitspraken en in alles wat je doet, "in dat alles ben jij zelf niet aanwezig", en dit niet aanwezig zijn in je doen, of uitspraken of ergens naar kijken, is dan geen bewuste handeling, hoe vervelend of dit ook klinkt.

Dan kun je alleen maar zeggen dat er iets is, het kijkt, het spreekt, het voelt, en het beweerd, dit alles kan allemaal zonder dat "jij" er zelf bij bent.

Er kan zonder dat gevoel van bestaan nooit een bewuste handeling plaatsvinden, de dingen die je doet gebeuren gewoon door de automaat zonder jij, een oorzaak en gevolg, zonder dat jij hier in iets te vertellen hebt, je bent er zelf immers niet bij, het gebeurd gewoon.

Als u zogenaamd bewust bent van uzelf, dan weet u van uzelf als u een onwaarheid verteld of een leugen, als je op dat moment werkelijk bewust bent van uzelf dan zult u dat waarnemen, op dat moment zult u beseffen dat u een leugen of een onwaarheid verteld.

Als u daar op datzelfde moment bewust van bent, de consequentie van dat vaststellen houdt gelijk in dat u nooit meer onwaarheden verteld of zult liegen.

Als u zover gekomen bent dat u bewust bent van uzelf, dan zult u elke onwaarheid en leugen onmiddellijk waarnemen in alle situaties die zich voordoen in u zelf en anderen.


Ik zal deze laatste zinnen nog eens herhalen.

Hierdoor is de uitspraak, ik ben mij ervan bewust, dat "jij" deze uitspraak alleen maar kunt doen als "jij" voelt dat "jij" bestaat, dan ben jij ook in die uitspraak aanwezig  die zich ervan bewust is wat er gezegd wordt, omdat er door middel van het "gevoel ik besta" er twee dingen tegelijkertijd zijn, het gevoel van ik besta, niet het woord alleen, maar het gevoel dat "jij", "dat ik besta", en dat wat "jij" zegt of ziet en opmerkt.

Als je dat gevoel van ik besta niet werkelijk voelt als een feit dan is er in al je uitspraken en in alles wat je doet, "in dat alles ben jij zelf niet aanwezig", en dit niet aanwezig zijn in je doen, of uitspraken of ergens naar kijken, is dan geen bewuste handeling, hoe vervelend of dit ook klinkt.

Dan kun je alleen maar zeggen dat er iets is, het kijkt, het spreekt, het voelt, en het beweerd, dit alles kan allemaal zonder dat "jij" er zelf bij bent.

Er kan zonder dat gevoel van bestaan nooit een bewuste handeling plaatsvinden, de dingen die je doet gebeuren gewoon door de automaat zonder jij, een oorzaak en gevolg, zonder dat jij hier in iets te vertellen hebt, je bent er zelf immers niet bij, het gebeurd gewoon.

Als u zogenaamd bewust bent van uzelf, dan weet u van uzelf als u een onwaarheid verteld of een leugen, als je op dat moment werkelijk bewust bent van uzelf dan zult u dat waarnemen, op dat moment zult u beseffen dat u een leugen of een onwaarheid verteld.

Als u daar op datzelfde moment bewust van bent, de consequentie van dat vaststellen houdt gelijk in dat u nooit meer onwaarheden verteld of zult liegen.

Als u zover gekomen bent dat u bewust bent van uzelf, dan zult u elke onwaarheid en leugen onmiddellijk waarnemen in alle situaties die zich voordoen in u zelf en anderen.


Als je iets opmerkt in deze herhaalde zinnen dat er iets in staat wat je niet herkend, dat geeft een gevoel van niet begrijpen, probeer er achter te komen dat er iets in deze zinnen staat dat u niet begrijpt, vul het alstublieft niet in met uw denken, dan mis je de clou.

Het besef dat er iets gezegd wordt en het constateren bij jezelf dat dat niet aanwezig is dat is het vraagteken in de aandacht, en dat is een bewust moment, dan staat het denken even stil omdat er iets gezegd wordt waar hij geen weet van heeft.

De consequentie van dat even stilstaan van het denken, kan grote gevolgen hebben, het kan zijn dat u tot de conclusie komt, dat u zelf bijna nooit aanwezig bent in alles wat u zegt en doet, behalve in de zeldzame momenten als er iets ernstigs met je gebeurt dan bent u er zelf wel bij, u kunt deze momenten dan ook volledig herbeleven, dat zijn bewuste momenten in uw leven.

Als u deze dingen waarneemt in uzelf zonder er over na te denken, met andere woorden dat u dit beseft, op dat moment van dat besef kan het zijn dat er een onprettig gevoel in je opkomt, en dit onprettige gevoel, deze ontdekking, deze schok kan voor een moment alles in je zelf overhoop halen, als je dit overkomt dan zit je goed.

Dat moment is cruciaal, ik kan deze vraag bij een persoon ook maar eenmaal stellen, als ik het later nog eens vraag dan heeft het denken het ingevuld, dan krijg ik een bevestigend antwoord, dan geeft het denken het antwoord.

Dat unieke moment kan zich nooit meer herhalen door het stellen van dezelfde vraag of je bestaat, dan moet ik iets verzinnen om de vraag op een andere manier te formuleren zodanig dat de ontvanger het wederom voor de eerste keer hoort, dan zal zich opnieuw dat unieke moment voordoen.

Ik zal hier nog een voorbeeld geven die je zelf kunt uitproberen, dan begrijpt je precies wat ik bedoel, dat ik die vraag van ben je bewust van je zelf en voel je dat ook maar één keer kan stellen.

U hebt vast wel een trap in huis waarmee je op een andere verdieping komt, ga onderaan de trap staan, en probeer je voor te bereiden om zo snel mogelijk de trap op te lopen.

Tijdens het traplopen moet je proberen met je denken elke trede en elke beweging van je voeten te volgen, werkelijk volgen en er bewust van zijn dat u de volgende stap neemt.

Overdenk deze stappen die je wilt gaan doen zorgvuldig onder aan de trap voordat je begint, neem daar even de tijd voor, probeer dan zo snel mogelijk de trap op te lopen.

Als je dit zeer zorgvuldig doet en alle inspanning die in je is gebruikt om de beweging van de voeten te volgen, is het mogelijk dat je gaat beseffen dat het denken niet zo snel kan volgen wat de voeten kunnen, wees een beetje voorzichtig als je dit voor de eerste keer doet, als je het goed doet is de kans zeer groot aanwezig dat je struikelt.

Het is onmogelijk om met je denken elke handeling van je voeten bewust te volgen, je kunt namelijk sneller de trap oplopen dan dat je denken dat kan waarnemen, als je dit werkelijk probeert te doen met volle overgave omdat je iets wilt ontdekken, en alle aandacht en energie stopt in het volgen van je voeten, zul je voor de eerste keer bewust kunnen worden van het waarnemen dat je dit niet kunt, je zult struikelen als je dit voor de eerste keer probeert te doen.

Het waarnemen van het feit dat je met het denken niet zo snel kunt volgen wat de voeten schijnbaar wel kunnen, normaal gesproken loopt de automaat de trap op, als je dan met het denken dat probeert te volgen kom je in de problemen, de automaat is een factor 10 keer sneller dan het denken, dan ontstaat er verwarring in de automaat, en het gevolg hiervan is dat je struikelt.

Het gaat hierom dat je bewust wordt van de verschillen die zich voordoen tijdens dit proberen, en dit bewust te ervaren, kan alleen maar door aandacht gedaan worden en dat is het vraagteken wat ik steeds gebruik, met andere woorden hierin kun je dat vraagteken en de aandacht ontdekken.

Als je dit gaat proberen omdat je er nieuwsgierig naar bent wat er in jezelf zal plaatsvinden, dan is dat aandacht die dat waarneemt, dan is dat waarnemen daar van eveneens een bewuste waarneming.

Je moet alle energie in het willen volgen van je voeten stoppen, anders mis je waar het om gaat, als je bang bent om te struikelen lukt het niet om deze test goed te doorlopen.

Je krijgt maar eenmaal de kans om dit te proberen, lukt het de eerste keer niet, een tweede kans krijgt u niet, omdat het brein iets geleerd heeft en de tweede keer zich niet opnieuw laat bedotten.

Deze test is bijna gelijk aan de test met het suikerklontje, de eerste keer dat je deze test uitvoert is cruciaal voor het ontdekken van deze aandacht en het vraagteken.

Als je deze test goed hebt doorstaan, en je probeert hem te herhalen en het lukt de tweede keer niet meer, als je hier van doordrongen raakt hoe geweldig en slim het brein is, dan moet onmiddellijk daarna de vraag komen, doet het brein dit vaker met mij, gaat het brein op deze manier met mij om.

Ik kan je verzekeren dat het brein vele malen slimmer is dan dat je denkt, hij leid je voortdurend om de tuin als je niet bewust bent van jezelf, het brein kent duizenden van deze trucjes die hij elke dag toepast, en jij denkt dat jij de speler en het spel bent.

En als er nu een gedachte opkomt die denkt ik geloof dit niet dit is onzin wat die Herman hier geschreven heeft, dan is dat ook een van zijn trucjes om je dit te laten geloven, daarom is het ook zo moeilijk en maar voor weinigen weggelegd om de huisbaas te worden van jezelf.

Ik zal je mee laten genieten van een paar van deze trucjes van het brein.

Een van zijn grootste trucs is dat het brein je laat denken dat jij diegene bent die denkt en dat jij het voor het zeggen hebt waar je over denkt, ik leg je dit niet opnieuw uit hoe dat werkt en hoe je er achter kunt komen dat het nog wel eens anders zou kunnen zijn daar heb ik genoeg over geschreven.


De truc die in de bijbel staat en gebruikt wordt om je vast te nagelen aan de zogenaamde waarheid die ervoor zorgt dat er een kringetje ontstaat en jou de indruk geeft dat dit de enige waarheid is, leg ik hier ook niet opnieuw uit.


De truc die het brein gebruikt om je de conclusie te laten trekken dat wat ik schrijf allemaal onzin is, dit doet het brein of liever gezegd het denken, hiermee verhinderd hij dat hij op de tweede plek komt te staan en dat wil het denken niet.


De truc die het brein toepast om je de aangeboden testen en oefeningen niet tot uitvoer te laten brengen, dan is de kans groot dat hij wakker moet worden en blijven slapen is nu eenmaal veel makkelijker.


De truc dat het brein mij laat denken dat ik een geweldige prestatie heb geleverd door krukassen versnellingsbakken en roterende inlaten te vervaardigen, en ook nog redelijk bij het racen de hoek omkwam.


De truc van het brein, van het gedeelte in het brein dat denkt, dat jou de indruk geeft dat jij de kampioen, de rechter, de advocaat, steengoed bent in wat je doet, of juist een misser bent in wat je doet.


De truc van het brein, die jou laat denken dat jij, een doener bent of juist geen, die jou laat denken dat jij geweldig bent of juist niet, dit alles zijn trucjes die jou de illusie geven dat jij iets bent wat je niet kunt zijn, het brein kan van zichzelf presteren, dat kan hij allemaal zonder jij, hij is dat wat hij kan en heeft het vermogen om te leren, hij kan jou missen als kiespijn, jij bent het brein alleen maar tot last, "het denken", "het onbewuste jij", verhinderd het brein om tot werkelijke prestaties te komen.


De truc van het brein die ervoor gezorgd heeft dat je gaat strijden en zelfs op de televisie komt om te verklaren dat het zwarte gedeelte van zwarte Piet discriminatie is, een geweldige afleidingsmanoeuvre om maar niet te moeten herkennen dat je jarenlang gelogen hebt tegen je allerliefste kind, het kwam zelfs niet in je op om er een sprookje van te maken.


De truc van het brein die je op de verjaardag van je koning en koningin de vlag laat uithangen en met vlaggetjes laat, zwaaien, omdat het brein van de samenleving dit zo wil, dat wij samen tegen deze twee mensen op moeten kijken, dat heeft ons gemaakt tot slaven.

Dit is discriminatie deze twee mensen zijn door ons zelf geprogrammeerd, in het programmeer programma zit opgesloten dat wij naar deze twee mensen met vlaggetjes moeten zwaaien, dit is voor mij het bekende kringetje.


Dit kun je toch niet bedenken, eigenlijk zeg ik hier dat je mede door je opvoeders, die je zo geprogrammeerd hebben, dat jij jezelf discrimineert, door je eigen geprogrammeerde programma.

Van deze uitspraak kun je nergens een kopie van vinden.

Deze zal ik voor u uitwerken, waarom dit het bekende kringetje is, dan kunt u hem misschien ook vinden in andere beschrijvingen, en vooral de door u zelf gemaakte kringetjes ontdekken.

Let wel op dat elk kringetje bijna altijd begint met de woorden "ja maar", en het woord "als", als je zegt of denkt "ja maar, en als," dan is dat zonder uitzondering een kringetje of het begin van een nieuw kringetje.

Let wel op dat je aandacht bepalend is voor het kunnen waarnemen wanneer en hoe je de woorden "ja maar, en als," zijn toegepast door jouw, dit is wederom een truc van het brein om maar niet geconfronteerd te worden met zichzelf.

De meesten van ons kunnen voor zichzelf niet beslissen op welke plek zij in deze maatschappij staan, de oplossing hiervoor is samen een leider te kiezen, maar de consequentie van dit kiezen is dat wij ons na het kiezen ondergeschikt moeten maken aan deze leider.

Dit ondergeschikt zijn, en waardoor wij later worden gediscrimineerd, moeten wij deze leider boven ons plaatsen, en dit wordt dan het zogenaamde respect en dit onderdanig zijn dwingt ons om met vlaggetjes te gaan zwaaien, het vlaggetjes zwaaien is een vlucht om maar niet te hoeven beseffen dat wij in onszelf overhoop liggen, en zo nodig een leider nodig zijn.

Hebt u wel eens onderzocht en naar het circus in een rechtbank gekeken, daar is hetzelfde kringetje goed waar te nemen, als u de toga van de rechter en de advocaat weglaat, dan verschijnen er mensen die aan ons gelijk zijn, natuurlijk begrijp ik ook wel dat deze mensen vele jaren gestudeerd hebben om deze positie te bekleden.

Op zich is het al absurd dat je in een boek kunt lezen hoe je je moet gedragen, hoe je met andere mensen om moet gaan en met jezelf, wij beseffen niet eens waarom dit zo is, wij zijn zelf die regels in dat boek, dat zijn onze ketens in plaats dat deze regels vrijheid brengen.

Vrijheid zit in jezelf en dat is niet aan regels gebonden, alle regels zijn je opgelegd door je opvoeders die ook voor een leider kiezen, zij hebben jou in ieder geval geprogrammeerd om ook met een vlaggetje te zwaaien en eerbied te hebben voor de rechtsgang.

Als u inzicht krijgt in u zelf, wie en wat u voorstelt, dan komt u erachter wat hier de oorzaak van is,

het niet op eigen benen kunnen staan, en kiest voor een leider die zegt wat u moet doen, omdat deze leider uit net zo’n wiegje komt als u, moet hij uit een boek leren waarin beschreven staat hoe hij moet leven en met andere mensen om moet gaan.

Ik heb er nog tientallen die zal ik niet verklappen aan hen die zogenaamd bewust zijn van zichzelf, zij zullen zeggen hij is niet bij zinnen, dan wordt de uitspraak niet bij zinnen verviervoudigd, en die wil ik niet aan mijn adres gedeponeerd zien, de truc die het brein bij anderen bezigt in mijn richting is al zwaar genoeg.

Trouwens als u begrepen heeft waar deze site over gaat en de confrontatie aangaat, en de oefening gaat doen omdat u gezien heeft en misschien ontdekt heeft dat er toch nog wel eens iets zou kunnen bestaan waar u geen weet van heeft, dan zal langzaam maar zeker uw eigen brein en denken deze trucjes van zichzelf laten zien.

Dit kan nog wel eens een van de laatste berichten zijn, voor mijn gevoel heb ik ongeveer de helft van mijn begrijpende en beseffende kennis op deze site geprobeerd uit te leggen voor hen die er eventueel belangstelling voor hebben, en dat is voorlopig voldoende vind ik.

Door de testen te doen en de oefening met de secondewijzer van de klok, en de trucs van het brein te hebben gelezen, als er dan niet een vraagteken in je opkomt, kun je het voor de rest wel vergeten, en blijft je gewoon diezelfde die je altijd al geweest bent.

Dan zal je leven zich afspelen in gisteren en morgen, omdat bewustzijn van jezelf alleen maar vandaag kan plaatsvinden.

Je zult met het vlaggetje blijven zwaaien en zult zogenaamd eerbied hebben voor de rechtsgang en velen van u zullen 's zondags in de kerk zitten en je zult "u", blijven zeggen.

En u zult uw kinderen dwingen om "papa en mama" en "opa en oma" te zeggen, anders is het bijna onmogelijk om een beetje zogenaamde respect af te dwingen, doet u dit niet dan bent u hun gelijke, en dat is te erg van woorden.

Dit is volgens mij het subtielste kringetje dat er is, en deze moeten wij met zijn allen vooral handhaven, anders is de kans groot dat de onderlinge verschillen tussen de mensen ophouden te bestaan, en dat zou kunnen uitdraaien op geen oorlog, geen ruzies, en geen meningen meer te hebben en dat zou vreselijk zijn.

Dit is jullie jus, en jullie vinden hem geweldig, je kunt niet zonder deze jus, door deze inzichten en de vele oefeningen die ik gedaan heb, waarin ik in mezelf een klein beetje ontdekt heb hoe de vork werkelijk in de steel zit is deze jus verandert, men probeert nog steeds regelmatig hun eigen jus met mijn jus te vermengen, helaas voor hen lukt dat al lang niet meer.


Nog even dit, als je bewust bent van jezelf dan weet je dat natuurlijk, tegen alle verwachtingen in kun je dat bewustzijn uitleggen wat het is en hoe het werkt, ik kan daar een volledige beschrijving van geven in tegenstelling tot wat Wikipedia daarover zegt, er wordt over gezegd dat je dat alleen maar in jezelf kunt waarnemen, en als je dat uitzonderlijke iets je eigen heb gemaakt is dat ook zo, dat houdt gelijk in dat je het ook bij anderen waarneemt of ze bewustzijn van zichzelf of niet.

Ik zal hier geen beschrijving van geven om de eenvoudige reden dat het verwoorden van dat bewustzijn die toestand zal ik maar zeggen, voor u alleen maar woorden zullen zijn, en niet het ding zelf dat bewustzijn wordt genoemd, vergelijk het nogmaals met niet kunnen zwemmen als dat uitgelegd wordt aan iemand die niet kan zwemmen, dan is dat een uitleg maar niet het zwemmen zelf.

U kunt daar alleen maar eigenaar van worden, als er van uw kant een inspanning geleverd wordt, die u 10 maal meer oefeningen kost als dat u nodig bent om te leren zwemmen.

Er is nog een reden waarom ik dit niet zal verwoorden, omdat ik wel eens een heel klein stukje van dat geheel heb verteld aan mensen, tot mijn grote verbazing als ik er later op terugkwam en enkele vragen stelde over dat bewustzijn konden zij mij vertellen wat bewustzijn was in dezelfde woorden die ik gebruikt had, ze hadden niet begrepen dat je er veel inspanning voor moet leveren om bewust te worden van jezelf.

Hier in kwam weer de truc van het brein inzicht, het denken had zich eigen gemaakt dat hij zogenaamd bewust was van zichzelf, als dit het geval is dan heb je zelf je eigen blokkade opgeworpen en is er waarschijnlijk geen mogelijkheid meer om bewust te worden van jezelf, daarom zal ik het hier niet uit de doeken doen wat het is.


En zo blijven we een speelbal van het egobrein zonder dat wij dit zelf door hebben en beseffen, kijk  alleen maar even naar de kleur van zwarte Piet.


Veel liefs Herman.



Blokzijl 14 - 12 - 2013.                            Wat is intelligentie oftewel bewustzijn en aandacht.


Gistermiddag belde mijn zoon Jean Paul mij op met de vraag, hoe dat nu eigenlijk zit met die oefeningen om meer bewust te worden.

Dit is steeds een heet hangijzer ik kan dat dan ook niet echt duidelijk maken, omdat dat ding wat bewustzijn oftewel aandacht heet, normaal gesproken in de mens maar zelden aanwezig is.

Het probleem is ik moet iets uitleggen hoe het is, hoe het werkt, wat iemand niet kent, daarom gebruik ik steeds het argument van wel of niet kunnen zwemmen.

Het niet kunnen zwemmen is de normale toestand, als je bewust bent kun je dat vergelijken met wel kunnen zwemmen, de vraag is dan ook kun je mij uitleggen hoe het is als je kunt zwemmen, dat is op zich al moeilijk genoeg.

Als ik iemand uitleg wat zwemmen is, dan heeft die persoon al een voorstelling van wat zwemmen is omdat hij dat in de praktijk al heeft gezien, hij kan het alleen zelf nog niet.

Wat is nu het geval bij die aandacht oftewel bewustzijn, ik kan daar wel voorbeelden van geven, maar bijna niemand kan zich daar een voorstelling van maken, ten eerste kun je geen bewustzijn in de praktijk zien.

Als je bewust bent kun je natuurlijk wel zien of iemand wel of niet bewust is, dit is met alles zo je kunt alleen maar iets herkennen of zien als je zelf daar al de eigenaar van bent, een herkenning vindt alleen maar plaats als jij in jezelf een herinnering daar van meedraagt.

Dat is met intelligentie ook zo, je kunt alleen maar je eigen niveau zien in anderen, wel een lager niveau, maar nooit een hogere, als je het vermoeden hebt dat iemand intelligenter is, kan het alleen maar een vermoeden zijn omdat je iets is opgevallen wat je niet herkende.

Als je dit weet, dan begin je echt te luisteren naar iemand, omdat je wilt ontdekken dat hij iets zou kunnen weten wat jij zelf nog niet weet, in deze halve herkenning's momenten wordt het vraagteken geboren, dan komen er vragen, omdat vele mensen dit niet kennen hebben ze dan ook bijna nooit vragen.

Als je iemand ziet waarvan je weet dat die wel bewust is, dan kan iemand die niet bewust is wel enige veronderstellingen hebben hoe dat zou zijn of is, maar dan is die veronderstelling bij lange na niet zo begrijpelijk als de veronderstelling dat hij niet kan zwemmen.

Als je per ongeluk of expres zo iemand zou ontmoeten, dan kan bij jezelf opvallen dat hij iets weet wat jij niet weet, hij kan dingen zeggen waarin u onmiddellijk opvalt dat u dat niet kent of weet, mijn ervaring hierin is dat de toehoorder onmiddellijk dat wat hem opgevallen is invult met datgene wat hij er wel van denkt te weten, hij verandert zijn niet weten in wel weten door het in te vullen met een gedachte.

Het grootste struikelblok is het eenvoudige feit dat u denkt en zeker weet dat u bewust bent, dit wordt namelijk elke keer door u zelf en door uw omgeving bevestigt en in woorden uitgesproken, ik heb bewust dit of ik heb bewust dat gedaan, en dat is voor velen de moeilijkheid, dat deze overtuiging zo diep en vanzelfsprekend is dat er al heel veel voor nodig is om aan je zelf de vraag  te stellen, ben ik nu wel of niet bewust.

Zelfs bij het lezen van deze laatste zin is er al een bepaalde intelligentie nodig om te kunnen begrijpen en beseffen wat er nu werkelijk staat, als u goed oplet en bij u zelf naar binnen kijkt dan kunt u tot de ontdekking komen dat er toch iets in staat waar u eens even de tijd voor moet nemen om het tot u te laten doordringen.

Als u zo intelligent bent in uzelf deze vraag durft te stellen, en daar enkele minuten bij stil durft te staan, in dat stilstaan laat u de ophaalbrug neerdalen, en is de weg voor u toegankelijk gemaakt om te beginnen en opnieuw dingen te gaan ontdekken in uzelf.

Ik zal u nog een paar voorbeelden geven waarin dat onlangs nog heel duidelijk werd waarom iemand niet die ophaalbrug kon laten dalen, in zichzelf verhinderde om te ontdekken wat er misschien aan de andere kant van de brug zou kunnen zijn.

Ik was in gesprek met iemand, nou ja een gesprek kon ik het niet echt noemen, het was meer een uitwisseling van wetenswaardigheden en voorbeelden, op een bepaald moment werd er gezegd dat chirurgen ook techneuten zijn, daar was ik het volledig mee eens, de technische kant van het uitoefenen daarvan.

Waarop hij zei dat chirurgen gelijk waren aan ons tweeën, aan jou en mij zei hij, en hier ging hij de mist in omdat hij het idee heeft dat hij op het zelfde niveau staat qua techniek  dan ik,  niet helemaal maar zo ongeveer, het verschil hierin is als ik vier rechterhanden zou hebben, om te vergelijken heeft hij maar één rechterhand, en toch probeert hij dit een beetje recht te trekken, door dit uit te spreken dat wij ook techneuten zijn.

Door deze uitspraken van hemzelf is de mogelijkheid niet meer aanwezig om de ophaalbrug te laten zakken, als hij dit verschil tussen hemzelf en mij volledig zou accepteren, dan kan hij die ophaalbrug laten zakken, dan pas is voor hem de mogelijkheid geopend om vragen te stellen en nieuwe dingen te ontdekken.

Hij heeft dan ook nog nooit iets gevraagd, omdat daarin tot uitdrukking zal komen dat hij maar één rechterhand heeft, en dat wil hij kost wat kost verhinderen, natuurlijk weet ik  hoe deze vork in de steel zit.

Iemand anders zei op mijn vraag of zij al ontdekt had hoe dat zat met de test van het suikerklontje, waarop ik een antwoord kreeg, ik kijk wel hoe het smaakt als ik iets eet, hier was precies hetzelfde gebeurt, de ophaalbrug bleef open staan.

Door deze test te doen kun je wederom iets ontdekken waar je geen weet van hebt, doe je dit niet, dan blijft de ophaalbrug open staan.

Ik heb nog steeds niet goed begrepen waarom vaak geen enkele poging wordt ondernomen om de ophaalbrug een heel klein beetje te laten zakken, om over de rand te kunnen kijken zal ik maar zeggen.

Nu verder, omdat iedereen wel beelden heeft van zwemmen, maar beelden van het bewustzijn van iets heeft u niet.

In het schrijven over Robbert Dijkgraaf tip ik wel enkele momenten aan waarin u wel bewust was van uzelf, als u deze momenten opnieuw kunt oproepen dan heeft u in ieder geval al een beter idee over wat bewustzijn is.

Maar dan nog is de handicap van bewustzijn dat u zich dit niet voor kunt stellen, het bewustzijn zelf om zich dat voor te kunnen stellen wat het is, is onmogelijk omdat het bewustzijn zelf een staat is van het brein, hoe kan ik dat anders uitdrukken, het is iets wat u wel of niet kunt, dit is niet geheel juist hier suggereer ik dat u de mogelijkheid heeft om het wel of niet te kunnen.

Die mogelijkheid is er niet, als je niet bewust bent kunt u door de oefeningen te doen bewust worden, maar als dat bewustzijn zich in u voordoet kunt u dat op geen enkele manier verhinderen, door even niet bewust te willen zij, dat is onmogelijk.

Dat is precies hetzelfde als u wel kunt zwemmen, als u in het water valt zult u gaan zwemmen, dan krijgt u het niet voor elkaar om niet te gaan zwemmen, en al helemaal niet als u zichzelf wilt verdrinken.

En als u in het water valt en u kunt niet zwemmen kunt u alles uit de kast trekken en met armen en benen zwaaien, het kan zijn dat u enkele minuten blijft drijven maar dat heeft niet zoveel van doen met het zwemmen zelf.

Misschien kan ik het anders zeggen wat bewustzijn betreft, de eenvoudige woorden "het is er" of "het is er niet", deze woorden komen er het dichtst bij, en hier in speelt u zelf geen enkele rol in.

Het enige wat van het allergrootste belang is dat de vraag die iemand stelt, kunt u mij vertellen hoe ik bewust wordt, wat moet ik er voor doen dat zich dat moois in mij ook voltrekt, de intentie van de vraagsteller is hierin bepalend of hij wel of niet bewust zal worden van zichzelf.

Deze intentie zal hem of haar de energie verschaffen om de beschreven oefeningen te doen, de intentie en volharding waarmee deze oefeningen worden gedaan is bepalend of dat moois zich plotseling in u zal manifesteren, nogmaals de moeilijkheidsgraad hierin is dat u geen idee heeft waar u mee bezig bent.

Er is geen doel, alleen maar het woord bewustzijn en dat heeft geen handvatten om u voor te kunnen stellen wat het zou zijn, of wat het is.

Het gesprek met Jean Paul ging verder, de vragen bleven maar komen, en ik kon deze vragen keer op keer beantwoorden, alleen ik begreep ook wel dat de antwoorden die ik gaf voor hem zo waren dat hij zich dat niet voor kon stellen, omdat hij niet bewust is, dus het is steeds weer hetzelfde verhaal, ik leg iets uit en hij probeert te begrijpen wat hij niet begrijpen kan, de kans is zeer groot dat hij verstrikt raakt in zijn eigen veronderstellingen.

Ik had in een eerder gesprek ook al laten weten dat ik wilde stoppen met het uitleggen wat bewustzijn is, waar hij geen weet van heeft, dat hij er alleen maar achter kan komen om meer energie in het oefenen te stoppen, dan plotseling zal dat alles wat ik hem uitgelegd heb op zijn plek vallen, als zijn kwartje valt met een gewicht van enkele kilo's, dan zal de eerste zin die in hem opkomt zijn, o dat is wat hij bedoelde in zijn uitleg, dan zal hij ook onmiddellijk begrijpen dat het niet kan worden uitgelegd.

Ons gesprek duurde enkele uren, op zich voor mij en hopelijk ook voor hem toch weer zeer verhelderend, op het laatste moment kreeg ik plotseling een ingeving hoe ik het toch op een andere manier misschien nog iets duidelijker voor hem kon maken.

Ik zei stel je voor dat je in een trein zit, jij bent die trein, alles wat met je mee reist in deze trein ben jij, je vrienden je werk alle ideeën en kennis en je weten, alles wat je je voor kunt stellen, er is niets anders alleen jij en de trein, je hele leven speelt zich af in die trein.

Als je op de achterplecht gaat staan dan kun je niet meer zien waar de rails zijn begonnen, als je op de voorplecht staat kun je ook niet zien waar de trein heen gaat, natuurlijk heb je veronderstellingen over waar de trein naartoe reist maar zeker weten doe je dit niet.

De eigenschap van deze trein is dat hij zo nu en dan toch bij een station moet stoppen om nieuwe energie in zich op te nemen om verder te kunnen reizen.

Tijdens zo’n stop raak je met iemand aan de praat en hij vertelt jou dat het misschien wel mogelijk is om te zien wat er allemaal met je mee reist in de trein, dat jouw verleden en de toekomst ook allemaal in diezelfde trein aanwezig is, en dat er een mogelijkheid bestaat om de inhoud die steeds met je mee reist geheel opnieuw te kunnen ontdekken.

Jouw vraag kan zijn uit nieuwsgierigheid naar deze mogelijkheid, wat levert mij dat op waarom moet ik mij daar bewust van zijn.

Zijn antwoord zal zijn, waarom zul je blijven reizen en steeds maar weer het verleden meezeulen, en steeds maar meer en sneller wilt reizen om in de toekomst te zijn.

Daarover nadenkend kwam de trein tot de conclusie dat hem dat verleden meezeulen nogal energie kostte, terwijl hij wel wist dat dat verleden en de toekomst meereisde maar hij had geen mogelijkheid kunnen vinden om zich daarvan te ontdoen.

Het was hem al wel opgevallen dat het leek dat de trein niet meer zo soepel reed en erg veel moeite had om zich voort te bewegen, dat hem dat veel brandstof kostte, en dat tegelijkertijd de ramen van de trein steeds donkerder werden en er moeilijker doorheen kon kijken wat zich buiten de trein werkelijk afspeelde.

Hierover nadenkend en tot de conclusie komend dat dit misschien wel de mogelijkheid in zich droeg om op een andere manier te kunnen reizen, daarop kwam de vraag wat moet ik doen om dat te kunnen.

Het antwoord van deze toevallige ontmoeting was, je legt een tweede spoorbaan aan die parallel loopt met de spoorbaan maar je nu op rijdt, wat zou mij dat opleveren zei de trein het kost me veel moeite en energie om een tweede baan aan te leggen.

Het antwoord was als jij de energie op kunt brengen en tot daden overgaat, en je een tweede spoorbaan aanlegt, en als je dat blijft volhouden dan zal er plotseling op die tweede spoorbaan een trein verschijnen,  jij krijgt de mogelijkheid om plaats te nemen in die tweede trein.

Dan heeft u de unieke eigenschap dat u toeschouwer kunt zijn wat er allemaal in uw eigen trein plaatsvindt, dan krijgt u gelijk de mogelijkheid om dingen te verwijderen uit uw oorspronkelijke trein, en dan zul je samen je weg vervolgen op een totaal nieuwe en  onvoorstelbare manier, dan kun je gaan reizen en is er niets meer onmogelijk.


Toen werd het heel stil aan de andere kant van de telefoon, hij zei nu kan ik beter begrijpen wat je probeert duidelijk te maken, ik kan dit niet begrijpen maar ik geloof wel dat ik begrijp door deze oefeningen te doen dat je daarmee bedoelt het aanleggen van die tweede spoorbaan, en dat er als een dief in de nacht plotseling een tweede trein op die tweede spoorbaan zal verschijnen.

Dit is wat ik je steeds probeert duidelijk te maken zei ik, dat je iets kunt krijgen waarvan je denkt dat je dat al bezit, en dat is voor velen het grootste struikelblok.

Is dan die tweede trein het bewustzijn vroeg hij, min of meer zei ik dit is het begin, het is wel zo wat je ook doet of onderneemt deze trein zal nimmer meer uit je verdwijnen, op het moment dat die tweede trein in je verschijnt is dat een ontdekking dat je nog nooit bewust bent geweest.

Dan zal deze ontdekking er voor zorgen dat je oefeningen intenser worden, en je zult gaan proberen alle dingen die je voorheen min of meer onbewust deed met aandacht gaan doen, en daardoor zul je groeien, en zal je bewustzijn en aandacht zich versterken.

Dan begrijp je meteen ook dat aandacht geen identificatie is, dat wordt in de praktijk volledig door elkaar gehaald, omdat men denkt dat men aandacht kent, en aandacht is ook iets wat alleen nog maar in een jong kind aanwezig is, deze aandacht zorgt ervoor dat een kind zijn omgeving en alles wat aan of met het kind gebeurt, dat dat alles een plekje krijgt in het brein.

Deze aandacht verdwijnt langzaam uit het kind naarmate zijn ik groeit en sterker wordt, op een gegeven moment is de aandacht vaak totaal verdwenen, er moet nog wel een heel klein beetje aandacht overgebleven zijn, om te kunnen begrijpen waar deze site over gaat, om een ingang bij je te kunnen vinden, deze aandacht is dat vraagteken waar ik steeds op terug kom.

Deze aandacht is ook te vergelijken met die ophaalbrug, als deze in de bovenste stand vastgezet is kan er geen sprake meer zijn van enige aandacht, op het moment dat die aandacht in je aangesproken wordt als je nog de eigenaar bent, betekent het dat op dat moment die ophaalbrug een klein beetje neergelaten wordt dat je over het randje kunt gaan kijken, omdat je wat wilt leren.

Deze aandacht is ook nodig in iets niet begrijpen, jouw besef dat je iets niet begrijpt is die aandacht, als je deze aandacht in gaat vullen met het denken dan is het verkeken om nog iets te kunnen leren.

Deze aandacht kun je waarnemen in andere mensen, als deze aandacht zich aandient dan stopt onmiddellijk het denken, en het gevolg hiervan is dat de uitgesproken zin word onderbroken, omdat het denken niet kan begrijpen, alleen aandacht kan dat.

Als er dan toch nog een beetje aandacht in die mens aanwezig is zal hij gaan onderzoeken met zijn aandacht naar mogelijkheden om te begrijpen.

Hij zal dan ook geen woord meer uitspreken, voor een moment althans, de lengte van die stilte is bepalend voor de moeilijkheidsgraad van dat wat er begrepen moet worden en de hoeveelheid aandacht die deze mens heeft, het afmaken van de zin zal vaak met horten en stoten verder gaan.


Daarom is de mens die ad rem is en of vaak leuke opmerkingen maakt meestal een mens die geen aandacht meer kent, hij is er alleen maar op gebrand om in de belangstelling te staan, hij wil dat de aandacht die er is op hem gericht word.

De telefoon begon weer te praten, is die aandacht is dat dan bewustzijn, niet helemaal zei ik, die aandacht wordt pas bewustzijn op het moment dat je beseft en weet wat die aandacht is, dat kun je alleen maar weten als je bewust bent, dit te weten kan alleen maar gedaan worden door bewuste aandacht.

OK zei de telefoon, ik zal nu maar eens vaker oefenen en proberen het langer vol te houden, omdat ik nu beter begrijp welk doel er achter die oefeningen schuil gaat, die je beschrijft op de site.

Nog even dit zei ik, het sterkste punt in die oefening is het kijken naar iets, en proberen te beseffen dat jij diegene bent die kijkt, dat je daarin opmerkt als je deze twee dingen al ontdekt hebt en enige zeggenschap over hebt, dat je steeds afgeleid wordt door een gedachte, het denken gaat zich er weer mee bemoeien omdat je geïnteresseerd bent in iets anders, laat dat voor wat het is, maar probeer dat vast te stellen en ga dan onmiddellijk terug naar waar je mee bezig was.

Dan zul je merken na verloop van tijd, dat het denken steeds minder vaak tussenbeide komt, omdat die aandacht die je daarvoor nodig bent sterker wordt.

Oké, tot horens, en de verbinding werd verbroken, ik dacht bij mezelf toch wel knap van iemand die de 16e van deze maand 17 jaar wordt.

PS, toen ik op de school van praktische filosofie in Deventer de lessen volgde, werd daar ook aan het begin van elke les deze oefening gedaan, een punt op te zoeken voor je en daarnaar te kijken, en daarin te beseffen dat jij diegene was die keek.

Het werd geadviseerd om dit enkele keren per dag te doen, het kostte je dan ook niet meer dan een paar minuutjes, in het begin werd vaak gevraagd heeft u nog iets ontdekt, heel vaak was het antwoord van de mede cursisten, sorry ik ben het helemaal vergeten om te doen.

Ik begreep dit niet, ik had daar geen enkele moeite mee, later begreep ik wel dat het hier weer ging om diezelfde aandacht, het kunnen herinneren om deze oefening te doen.

Er moet iets in je aanwezig zijn, een nieuwsgierigheid of wat dan ook, die je steeds laat weten dat je misschien wel met iets bijzonders bezig bent, of iets belangrijks, al mijn schrijven op deze site is bedoeld om deze laatste zin in u geboren te laten worden, verder is het aan u, u bent zelf de oorzaak en bepaalt zelf de uitkomst en het gevolg.





Blokzijl 18 - 12 - 2013.                Ik zie net dat je op de pagina denken, wat is denken, hebt aangepast.


Hallo Herman, ik zie net dat je op de pagina denken, wat is denken hebt aangepast, mijn vraag is is dat echt mogelijk om te kunnen zien wat je denkt, ik geloof dat ik wel een beetje begrijp als je niet kunt zien wat je denkt, dat je dan geen enkele zeggenschap hebt over wat je doet, dat zich dat denken vol automatisch in mij voltrekt, als dat echt zo is wat je zegt dan wil ik graag van je weten wat ik nu precies moet doen omdat in mij zelf op te lossen, dat ik ook kan zien wat ik denk.

Ik stel deze vraag aan je omdat ik gemerkt heb, als je nog een keer iets uitlegt gebruik je vaak andere woorden in een andere volgorde, en dan is het voor mij vaak wat duidelijker wat je precies bedoelt.


Herman, hallo Gerrit, ik zal boven in dit scherm je vraag beantwoorden en proberen om het op een andere manier uit te leggen, even geduld alstublieft.


Daar gaan we dan Gerrit, hou je vast, ik zal eerst proberen te omschrijven wat mijn ervaringen zijn met mensen, ik vraag wel eens aan mensen kun je zien wat je denkt, ik krijg daar nooit een antwoord op.

Het is één keer gebeurd toen ik dit vroeg, dat is ongeveer 40 jaar geleden, zij was toen een jaar of 19, tot nog toe is zij de enige geweest die als antwoord gaf na enkele seconden op mijn vraag, dat kan niet je kunt niet zien wat je denkt.

Vele jaren later realiseerde ik mij pas dat dit een geweldige uitspraak van haar was, dit was geen weten van haar maar zij had bij zichzelf geconstateerd dat zij dat niet kon, en daar gaat het om, het besef hebben dat je iets niet kunt betekend dat je dat niet kunnen, in jezelf hebt waargenomen.

Toen ik mij realiseerde hoe bijzonder haar antwoord was, heb ik jaren later nog geprobeerd haar op te sporen, maar het bedrijf waar ik toen op freelance basis werkte, waar zij ook werkte was inmiddels failliet gegaan, ik heb haar nooit kunnen vinden.

Misschien begrijp je nu ook beter waarom dit voor mij erg moeilijk is uit te leggen omdat ik niet meer in die situatie van niet kunnen zien wat ik denk aanwezig kan zijn, dit is niet goed gezegd.

Het zit iets anders in elkaar realiseer ik mij nu, als ik in die situatie terecht kom van niet meer kunnen zien wat ik denk, dan betekent dat dat ik gevoelsmatig  zelf niet meer aanwezig ben.

Als ik niet gevoelsmatig aanwezig ben als "ik", dan kan ik in die toestand van niet aanwezig zijn, ook niet uitleggen en omschrijven hoe het is als "ik", niet aanwezig ben.

Dit lijkt een hele kromme zin te zijn, voor hen die nog nooit aanwezig zijn geweest, maar deze zin is volledig correct, en maakt exact duidelijk wat er zich plaatsvindt.

Dit omschrijven en proberen uit te leggen, dat is geen omschrijven van iets wat ik weet, maar ik leg uit wat ik op dit moment beleef en meemaak waar ik gevoelsmatig op toe kan kijken, daarom is dit een uitleg van iets wat nu plaatsvindt, over 1:00 uur zal dat bijvoorbeeld heel anders zijn, ik kan het dan ook maar eenmaal op deze manier uitleggen, daarom val ik regelmatig in herhalingen, maar de woorden en zinnen zullen altijd anders zijn.

U kunt dit op de volgende manier bekijken, als u bijvoorbeeld boodschappen gaat doen in de supermarkt, en u gaat 1:00 uur later weer diezelfde boodschappen halen, dan kan het product wel hetzelfde zijn wat u ophaalt, maar de situatie in de supermarkt zal anders zijn, dit is ongeveer hetzelfde wat er in mij gebeurt, omdat ik uitleg wat er op dit moment in mij plaatsvindt.

Dat neemt niet weg dat uw boodschappen de tweede keer gelijk kunnen zijn als de eerste keer, de strekking van het boodschappen doen blijft gelijk.

Je moest eens weten welk een vreugde of er in mij plaatsvindt omdat op deze manier proberen vast te leggen in woorden wat er nu precies plaatsvindt.

Als je dit in je zelf meemaakt dan kun je wel begrijpen dat dit een geweldige stimulans is, om er voortdurend mee bezig te zijn, en dit bezig zijn kost geen energie maar brengt je energie.

Sorry Gerrit, dit even van richting veranderen, dit zijn van die spontane gebeurtenissen, nu weer verder met de standaard situatie van de mens.

Dat is de situatie waarin bijna alle mensen zich bevinden, die niet bewust genoeg zijn, om zich te kunnen realiseren dat  zij zelf niet aanwezig zijn in de situatie die zich op dat moment voordoet.


Ik kan dit schrijven niet verwoorden vanuit de positie van niet kunnen zien wat ik denk.

Als ik dit probeer, dan is er in mij maar één beeld, ik kan dit beeld niet verwoorden omdat Herman er niet is die dat beeld kan zien en verwoorden.

Dit komt omdat dat beeld het verleden is en van dat verleden kan ik me wel een voorstelling van maken, maar dat is ingekleurd en vertekend als een veronderstelling, en is op dit moment geen feit.

Als ik nu probeert te kijken wat er zich op dit moment afspeelt, het kunnen zien van wat ik denk, dan is dat altijd een situatie die zich op dit moment afspeelt, ik kan wel kijken naar een beeld van 1:00 uur geleden maar dan is wederom dat beeld weer geen feit.

Dit was weer even terzijde, nu je vraag proberen met andere woorden te beantwoorden.


Wat is nu de situatie van een doorsnee iemand, deze situatie is dat hij beweegt praat kijkt en wat meer zij, deze mens moet zich ten eerste al realiseren dat er een denken bestaat, dat er wel eens een denken kon bestaan die gedachten denkt.

De meesten van ons zijn zich hiervan niet bewust, misschien dat er een weten is, of dat er een denken is in hen, en dat dat denken de mogelijkheid heeft om ergens over na te denken.

Als hij tot inzicht komt dat er waarschijnlijk een denken is, dit is meer een weten dan een beleving, en dat deze denker de mogelijkheid heeft om te denken, dat er gedachten in die denker aanwezig kunnen zijn.

Met het woord beleving bedoel ik als je suiker in je mond hebt en je proeft dat, dan is dat een beleving, als je weet hoe suiker smaakt dan is dat ook een beleving maar dat is een herinnering aan hoe suiker smaakt of proeft dat is een herbeleving.

De herbeleving van een herinnering heeft niets van doen met de werkelijke beleving op het moment dat je deze suiker proeft.

Dit probeer ik aan mensen duidelijk te maken dat de herinnering aan de suiker totaal verschillend is aan het werkelijk proeven op het moment dat u suiker in uw mond heeft.

Daarom adviseer ik je om de proef met het suikerklontje te doen, dan kun je ontdekken dat er een groot verschil is tussen wat je weet hoe suiker smaakt, en de werkelijke smaak van suiker.

Dit verschil is even groot als weten dat je denkt, en het werkelijke feit dat je op dit moment denkt.

Dit is de kern van wat jij wilt weten, wat moet je doen om te kunnen zien, op het moment zelf dat je denkt en de gedachten die je denkt.

Ten eerste de denker kun je niet zien, je kunt hem wel voelen en ervaren, de ervaring hierin is dat jij Gerrit de denker bent, als je dit ervaart niet als een weten maar als een werkelijk feit ervaart.

Als je door de verschillende oefeningen die beschreven worden op deze site doet, dan zul je op een bepaald moment jezelf gaan ervaren, jezelf gaan voelen, dan begin je te ervaren dat jij Gerrit in alles wat je doet dat je er zelf bij bent.

Op het moment dat dit in je plaatsvindt, door nog meer te oefenen, zul je pas kunnen zien wat jij denkt en waarover, ingrijpen is onmogelijk omdat jij er als het ware achteraan holt, eerst is die gedachte er, en dan komt jouw zien van deze gedachte.

Door het volharden en vaker toekijken op wat je denkt, zal de afstand tussen jou en dat wat je denkt steeds kleiner worden, dan begin je op een bepaald moment te begrijpen dat je er niets aan kunt doen wat je denkt, datgene wat er gedacht wordt is er spontaan.

Dan zul je ook gaan begrijpen, dat jij in het verleden de schepper van die gedachte bent geweest, en als er een gedachte is waar je van af wild, dat je deze gedachte alleen maar hoeft te zien en gade te slaan, zonder in te grijpen, dat de energie die in die gedachte aanwezig is zich langzaam zal oplossen.

Gerrit ik hoop je hiermee van dienst te zijn geweest, realiseer je je wel dat dit een beschrijving is van de opeenvolgende stappen, dat deze uitleg alleen maar plaats kan vinden door de oefeningen te doen die op deze site beschreven staan.

Blokzijl 22-12-2013.                                    Is er dan niets anders om mee te denken?                                    


Gerrit, Bedankt Herman, voor deze andere manier van uitleg. Je zegt nogal eens dat je alleen maar kunt denken met je herinneringen, is er dan niets anders om mee te denken?


Nee er is niets anders, al het denken, uitspraken en handelingen, is het zichtbaar maken van je herinnering of een combinatie daarvan, ik werkte bij een bedrijf in speeltuintoestellen en gymzaal inrichting, daar was ik aangenomen om research en ontwikkeling te doen, en dat is iets waar ik goed mee uit de voeten kan, na een jaar of vijf had ik dan ook enkele octrooien op mijn naam staan.

Zij noemden mij daar vaak Willy Wortel de uitvinder, ik heb dat altijd tegengesproken, ik versta onder uitvinden iets totaal nieuws ontwikkelen wat nog niet bestaat.

Ik zei dan ook dat woord uitvinden bestaat eigenlijk niet, diegene die iets zogenaamd nieuws uit vind is goed en combineren van bepaalde eigenschappen van wat er al is, om daar een onderdeel uit te gebruiken en dat samen te voegen met andere dingen uit een ander product bijvoorbeeld.

Als die samenstelling van dat zogenaamde nieuwe product, van die uitvinding zal ik maar zeggen als daarin weinig terug te vinden is, van de producten die daar in gebruik zijn, als de onderlinge verschillen zeer groot zijn dan wordt de uitspraak uitvinden steeds fantastischer.

Elke zogenaamde uitvinding is altijd een samenstelling van dat wat er al is, natuurlijk zitten daar nieuwe aspecten in, omdat die noodzakelijk zijn om de verbindingen tussen de verschillende componenten tot stand te brengen in het nieuwe product, de onderlinge samenhang die aanwezig zijn in het nieuwe product kun je nog geen uitvinding noemen, het is alleen mogelijk met iets wat al bestaat deze verbindingen te leggen.

Een klein voorbeeldje hiervan is, jullie kennen allemaal waarschijnlijk wel de watertoren die vroeger gebruikt werd om het water bij de mensen thuis te brengen, er was meer dan 50 jaar voor nodig voordat iemand op het idee kwam om de watertoren te vervangen voor een eenvoudig drukvat, die onder druk het water even goed in de huizen bracht.

Wat is de grap hier van, de manier die gebruikt werd om dat water bovenin de toren te krijgen, als dat precies op dezelfde manier in een horizontale vorm zou toegepast worden, je geen toren hoeft te bouwen je moet alleen een drukvat hebben en daar was men 50 jaar voor nodig om dat te kunnen bedenken.

Dit betekent dat een creatieve geest een uitvinding's geest alleen maar verbindingen kan leggen tussen bestaande componenten die al aanwezig zijn, dit simpele feit geeft ongeveer weer dat er 50 jaar nodig was om het verticale naar het horizontale te verplaatsen in combinatie met een drukvat, deze uitvinding liet 50 jaar op zich wachten.

Het menselijk brein kwam eenvoudigweg niet op het idee omdat er geen herinnering aan was, toen er toch iemand op dat idee kwam dat het met een drukvat ook zou kunnen, toe was het afgelopen met watertorens bouwen, ik bedoel maar dit is een prachtig voorbeeld dat je niet iets kunt bedenken wat er nog niet is.

Ik heb wel eens gehoord dat er gezegd werd er is al zoveel wat moet je nu nog uitvinden alles is het toch al, en juist dit feit dat er al zoveel is zorgt ervoor dat er steeds sneller nieuwe toepassingen worden ontdekt, het combineren van bestaande onderdelen uit bepaalde producten die er al zijn maakt dat mogelijk.

Als je dit weet en er is even voor gaat zitten dat dit 50 jaar geduurd heeft om dit simpele feit op te lossen, dan komt u er misschien achter dat u geen uitvinder kunt zijn, misschien goed in combineren van verschillende componenten, maar dat is geen uitvinden.

Wat ik probeer duidelijk te maken is dat het nu eenmaal onmogelijk is om echt iets revolutionairs te vervaardigen wat totaal nieuwe is, je zult altijd componenten vinden die op een andere manier ook gebruik zijn, als je dit doortrekt hoe dit werkt kun je goed zijn in ontwikkeling van nieuwe producten.

En als je er echt voor gaat zitten kom je erachter dat alles wat in films gebruikt wordt dat het alleen maar kan gebruikt worden omdat het er al is, het is onmogelijk om een scène in de film te maken waarin componenten zitten die nog niet bestaan, als er iets vreselijks in een film plaatsvindt dan betekent dat eenvoudigweg dat in onze samenleving deze dingen werkelijk gebeuren of er zijn meerdere gedachten in die richting.

Je kunt geen scène maken over iets wat nog niet gebeurd is, de maker van die scènes heeft er over gehoord of gelezen of gezien of wat dan ook, deze scènes worden altijd vanuit een herinnering geschreven, en een herinnering kan er alleen maar zijn omdat het is waargenomen.

Een herinnering kan er alleen maar zijn als het door je zelf is waargenomen, als je denkt is dat een combinatie van deze herinneringen door je  voorstellingsvermogen en je fantasie.

De basis van het denken komt op dezelfde manier tot stand als de beschrijving van wat zogenaamd uitvinden is, de gedachten die in je opkomen zijn op dezelfde manier samengesteld.

Dit is iets geweldigs wat het brein tot stand kan brengen, het is alleen jammer dat het nu eenmaal altijd onze fantasie en veronderstellingen zijn, en deze veronderstellingen zijn voor ons de waarheid en niets anders dan de waarheid.

Bedenk hier even bij dat dit alles zich afspeelt in het brein zelf, al onze zogenaamde waarheden en veronderstellingen spelen zich alleen maar in ons hoofd af, wij denken dat het buiten ons plaatsvindt en dat is nu precies de oorzaak van al onze moeilijkheden en oppervlakkig zijn.

Als je dit in jezelf hebt ontdekt, dat het niet anders kan zijn, dan komt alles waar je zo zeker van bent op losse schroeven te staan, en daarmee ook gelijk alles waar je in gelooft, een god, een president, een koning, en al je idolen kunnen alleen maar bestaan bij de gratie van je fantasie en je veronderstellingen.

In dit lezen moet je verhinderen dat er een als, of een ja maar boven komt drijven, allen een uitvinders geest heeft het vermogen om dit te kunnen begrijpen, bij een afwezigheid van een als en een maar.

Hiermee bedoel ik, dat een president een koning een god en onze idolen, alleen maar kunnen bestaan door onze fantasieën en de franjes die we bedacht hebben waarmee wij deze zogenaamde hooggeplaatste veronderstellingen hebben omkleed.

Daarom kun je in films de toekomst zien, en je weet zelf ook wel dat er veel politiefilms en misdaadseries zijn, of vreselijke actie films, die misschien nog nooit in het echt gebeurd zijn, maar dit zal gaan gebeuren omdat deze scènes bedacht en gefantaseerd zijn uit herinneringen die er al zijn.

Deze films zijn zo spannend omdat zij laten zien welke herinnering in jouw leven, de spanning in deze films komt voort omdat er in jezelf een verbinding wordt gelegd tussen het ontbrekende stukje fantasie waar je deze herinneringen mee kunt verbinden.

Hierom is een film van het dagelijks leven in een stad of dorp ook niet interessant, omdat alle verbindingsstukken van de fantasie er al zijn.

Een film is alleen mooi of spannend door de ontbrekende verbindingen tussen de herinneringen, een goede regisseur weet deze ontbrekende stukjes te vinden en in een film te verwerken, hier kun je weer het woordje uitvinden voor gebruiken.

Door het kijken naar deze films worden de ontbrekende fantasiestukjes van je herinneringen bevestigt, het is onmogelijk om iets te herkennen in een film waaraan je geen herinnering hebt.

Dit is de achtergrond waarom ik dat stuk schreef over "Lieve mensen ziet u het ook", dit is geschreven omdat wij steeds denken dat andere mensen niet deugen, maar als je dat niet deugen herkend betekent het gewoon dat het ook in jou aanwezig is, daar komt ook dat gezegd de vandaan jij bent de wereld en de wereld ben jij, wij zouden ons dit is wat meer moeten realiseren.

Als u bijvoorbeeld een leuke man of vrouw ziet, en u wilt daar wel is een avondje mee stoeien, terwijl u zelf een zogenaamde vaste relatie hebt, betekent dat uw relatie niet zoveel voorstelt, een werkelijke relatie trekt geen man of vrouw aan de grond, kan wel een andere man of vrouw mooi vinden, omdat er misschien werkelijk gekeken wordt, maar als het likkebaarden wordt dan zit het bij u misschien niet zo goed.

Al het schrijven op deze site is alleen maar bedoeld om u te laten begrijpen dat alles waar u elke dag over nadenkt of mee bezig bent, alleen maar in uw eigen brein in uw eigen Hooft gebeurt en tot stand kan worden gebracht, en daarna door uw mond en handen in de samenleving wordt gedumpt.

Als u het ja maar, en het woordje als, niet in u laat opkomen, en u bent werkelijk bereid om uzelf te willen begrijpen, als u dit kunt laten gebeuren door alleen maar waar te nemen wat er in uzelf gebeurt en plaatsvindt, ik was daar meer dan 20 jaar voor nodig voordat ik er werkelijk achter kwam door voorzichtig de dingen op een rij te zetten.

U bent hier voor geen 20 jaar nodig, omdat ik u op deze site de hoed en de rand heb aangereikt, in velen van ons bestaat geen enkel idee in de herinnering, dat u zelf de oorzaak bent wat er in uzelf en met uzelf gebeurt, dat dat alleen maar plaats kan vinden in uw eigen brein die u zelf bent.

Onze ideeën over onszelf en principes en veronderstellingen verhinderen ons om de waarheid en werkelijkheid boven tafel te krijgen, dit willen we niet weten, deze niet willen weten zorgt ervoor dat we de werkelijkheid kunnen ontlopen.

Dan maken we maar gebruikt van de woorden zweverig of onzin, en dan gaan we de schrijver van deze site maar in een hokje plaatsen en doen het deurtje dicht, dan zijn wij althans dat denken wij verlost van deze onzin, maar zo werkt het niet.

U heeft hier kennis van genomen en het zal in u door blijven werken, u had het beter niet kunnen lezen, maar uw nieuwsgierigheid heeft u toch gedwongen om het te lezen, en deze nieuwsgierigheid zal het door laten werken, tot dat er op een bepaald moment enkele aspecten als een cadeautje onder de kerstboom liggen.

Met andere woorden ik heb u geduwd, en u bent het slachtoffer omdat u het heeft gelezen, het maakt niet uit of u het er wel of niet mee eens bent, u heeft hier kennis van genomen en daarom bet u de klos, u zult er aan herinnert worden als u weer eens onzin of een stommiteit uithaalt.


Dit heet indoctrinatie, daarom gelooft u ongewild in een of andere onzin, u denkt hier zeggenschap over te hebben maar dat heeft u niet, het brein bepaalt zelf wat hij in zich opneemt en verwerkt tot daden, u kunt hiervan alleen maar een toeschouwer zijn.


Ik wens u prettige feestdagen, een goed uiteinde en een goed begin in 2014, Herman.



                                                    *Het is zaterdagavond 11:00 uur 29-09-2013 in Blokzijl*


Het is zaterdagavond 11:00 uur 29-09-2013 in Blokzijl in het huis aan de Wilhelminastraat 28, ik heb net tv zitten kijken een of andere auto racefilm met Tom Cruise in de hoofdrol.

Er zal een race verreden worden op Daytona, er wordt een hele nieuwe auto voor Tom Cruise gebouwd, zijn handicap is dat hij totaal niets van de technische kant afweet, hij kan dus ook alleen maar zeggen het loopt niet goed of hij stuurt niet goed, details kent hij niet hij snapt er geen barst van.

En ineens begin ik te huilen, plotseling zie ik het weer voor mij waar alles om draait, wij eisen steeds op wat we allemaal wel niet kunnen, ik was de hele week al druk geweest op de HEMEYLA site om wat filmpjes te maken voor de verteller, naar mijn idee interessante fragmenten.

Toen ik uitgehuild was, het duurde allemaal niet zo lang, had ik ineens zin in spek, ik had vandaag toevallig of misschien ook wel niet toevallig wat spek gehaald, zo nu en dan doe ik dat nog, een overgebleven herinnering van vroeger ik vond het altijd geweldig lekker.

Dus om 11:00 sta ik spek te bakken dit 10-12 minuten en dan is het klaar dan toch maar even weer lekker smullen.

Maar waar gaat dit nu allemaal om, ik kan redelijk met de site uit de voeten en vroeger ook met de technische dingen en nu met mijn fiets met trapondersteuning, ook al opgevoerd van 24 naar 36 volt, in het achterwiel en voorwiel een motor en extra batterijen, een geweldige fiets ik heb hem ook zo gemaakt dat hij alleen kan fietsen, ik bedoel zonder te trappen, er zit ook nog een gashandvat op om extra power te geven, of misschien ook wel dat het gas geven mij nog steeds een beetje in het bloed zit.

Een ogenblikje ik moet even de spekjes omdraaien, zo dat is weer klaar nog drie minuutjes bakken en dan smullen.

Nu zal ik even uit de doeken doen waarom ik moest huilen, dat huilen kwam voort uit het besef dat ik eigenlijk niets kan, natuurlijk vind ik dat Herman nog steeds redelijk slim is en ook nog twee rechterhanden heeft.

En hij weet ook nog redelijk veel van computers af, wordt ook regelmatig opgebeld als er weer een of andere component in een van de laptops stuk is, wordt Herman gevraagd om dat onderdeel te vervangen, hij weet er zoveel van dat zelfs een computerzaak regelmatig opbelt en vraagt Herman weet jij hoe dat werkt hoe kan ik dat probleem oplossen.

Ook allemaal geleerd in de laatste 15 jaar, steeds maar weer veranderingen aanbrengen, nieuwe ideeën bedenken en tot uitvoer brengen en het werkt vaak ook nog.

Ik eis dit al lang allemaal niet meer op, dat ik dat allemaal kan, en door een website te maken over bewustzijn heb ik volgens mij ook mijn eigen glazen ingegooid, alleen maar negatieve berichten mensen keren zich van me af.

Waarom is dit allemaal zo moeilijk te begrijpen, dat ik en jij dat wij in de basis niets kunnen, wij menen wel dat we van alles kunnen, dat we een mening hebben, dat wij mogen oordelen of veroordelen, wat een onzin allemaal.

Ergens in de verte weten wij zelf waarschijnlijk ook wel dat we niet zoveel waard zijn, anders waren we al dat vermaak niet nodig, en zouden we niet zeggen dat we iets niet kunnen maar dat we er een draai aan geven, ik kan het wel maar als ik me vergis dan heb ik een probleem daarom laat het maar door de vakman doen.

Waarom toch zo idealistisch zijn en ons zelf zogenaamd op de borst en schouder kloppen, eigenlijk zijn we allemaal zielepoten we zijn zover van huis dat we niet eens over serieuze dingen willen praten of er vragen over stellen, dan moeten we weer toegeven dat wij iets niet kunnen of er niets van weten.

Dit lijkt een beetje op wat vroeger in bepaalde kringen gebruikelijk was, vanuit een overtuiging mocht er geen televisie in huis aanwezig zijn, de televisie was er wel maar die stond vaak in het dressoir of in een of andere kast met deurtjes ervoor dat niemand het kon zien dan werd er 's avonds toch stiekem gekeken.

Waarom toch zo angstig zijn, en absoluut niet verder willen kijken dan je eigen platgetrapte kringetje, het is werkelijk een kringetje met een stevig hek er omheen, er zit wel een deurtje in wat alleen van de binnenkant open gemaakt kan worden als de eigenaar zelf alle combinaties van de 35 sloten zou kennen.

Maar de sleutels ontbreken, daarmee zit de eigenaar gevangen in zijn eigen ruimte en is er geen mogelijkheid om deel te nemen aan het geheel, het blijft beperkt tot zijn eigen kringetje niemand krijgt een sleutel.

In de directe omgeving wordt wel gezegd wij voelen ons samen zo één, dat wordt wel gezegd maar dit zijn woorden, is geen werkelijkheid, het is dan ook niet zichtbaar, als dit werkelijk zo zou zijn dan straalt het er van af, de illusie kan er wel zijn dat twee afgesloten ruimtes één kunnen zijn maar dat is onmogelijk, als deze openheid er zou zijn dan is die openheid er ook naar andere mensen toe.

Het is onmogelijk dat deze openheid zich kan afsluiten en alleen maar open kan staan voor bepaalde mensen, als die openheid er zo uitziet dan heeft dat niets van doen met het werkelijke één zijn, dan is die zogenaamde openheid een gevolg van begeerte, aan elkaars verlangen voldoen.

Deze openheid kun je in je zelf controleren, het kenmerk van deze openheid is dat er nauwelijks nog enige veroordeling of kritiek is naar wie dan ook in de buitenwereld.

Als je onderweg bent naar die openheid dan is er veel onzekerheid en zenuwachtig zijn, want juist in die onzekerheid en zenuwachtig durven te zijn wordt het voor je zelf zichtbaar wat je nog denkt te zijn, doet zich dat voor dan begin je jezelf te zien en kun je er iets aan te doen door niet te vluchten, "door niets te doen" alleen maar onzeker en zenuwachtig te zijn dan lost het vanzelf op.

De meesten van ons weten dit niet, omdat we niet beseffen dat we onze onzekerheid en zenuwachtig zijn zelf gemaakt hebben door dat we ons in het verleden meer en groter voorgedaan hebben, we hebben toen niet willen onderkennen wat we werkelijk waren het moest zo nodig groter en mooier zijn.

Door dit achteraf een beetje te beseffen dat die vlucht van toen nu nog steeds aan de orde van de dag in ons aanwezig is, als je dit gaat beseffen, dat je zelf de oorzaak hiervan bent geworden, dan kun je dit ongedaan maken door als het zich opnieuw voordoet te aanvaarden en niet meer te vluchten en gewoon onzeker en zenuwachtig te zijn.

Deze oplossing zou aan elk kind uitgelegd moeten worden, dat door het vluchten de problemen ontstaan die je later op je brood krijgt, als dit zou worden uitgelegd en begrepen dan gingen wij totaal anders met elkaar om waardoor de samenleving een heel ander gezicht zou hebben, ik ben mij er wel van bewust dat ik het woordje "als" gebruik.


Nu zal ik even proberen uit te leggen waarom ik moest huilen, in het huilen besefte ik opnieuw en dieper dat ik eigenlijk helemaal niet zoveel kan, dat alleen mijn hersenen dat vermogen hebben en in zichzelf denken en de spieren aansturen om een technische handeling te verrichten, zelfs bij het bakken van het spek ben ik gedachten nodig en wordt mijn hele lichaam aangestuurd door datzelfde brein.

Hoe zo, Herman kan dat zogenaamd allemaal, als een paar stroompjes die door het brein worden gemaakt en verstuurd even niet goed meer werken dan val ik om of er gebeurt iets anders dan de bedoeling was.

Wat is dat toch wat ons zo bang of angstig maakt, of verkeerde antwoorden laat geven, of ons volledig afsluit als we de site lezen over bewustzijn, is onze angst zo groot dat deze angst ons belet om nieuwsgierig te worden?

De eenvoudige test met de suiker wordt zelfs niet gedaan, bij navraag komt er een opmerking van bijvoorbeeld, als ik iets eet dan proef ik het wel of het lekker is of niet, ik begrijp hier niets van, ontstaat er dan toch in vele mensen niet een klein beetje nieuwsgierigheid om de test met suiker te doen.

Ik heb deze test natuurlijk ook laten doen door mijn kinderen, ik zie hun gezichten nog voor me, ze waren zo geweldig verbaasd dat het proeven van de werkelijke suiker niets van doen had met het idee wat ze erover hadden hoe suiker proeft.

Nog een leuke test, als iemand een heel klein beetje zout op je tong legt, als je je tong niet beweegt dan proef je het zout niet, je gaat het pas proeven als je je tong gaat bewegen, ook zo iets bijzonders, dat heeft iets te maken met de papillen in je tong die pas actief worden tijdens het bewegen van de tong.

Vorige week was er nog iets op Discovery over gezichtsbedrog, bijvoorbeeld twee ronddraaiende schijven als je naar de linker schijf keek draaide de rechter schijf rechts om, keek je naar de rechter schijf dan draaide de linkse schrijf linksom, dat had met de vormgeving van de schijven te maken.

Deze trucjes om de geest te misleiden, kun je ook zien in het Ecodrome in Zwolle.

Of bijvoorbeeld je zit in een stilstaande trein en naast je staat ook een stilstaande trein alleen die andere trein gaat de andere kant op als die andere trein langzaam wegrijdt heb je zelf de indruk dat je zelf begint te rijden, terwijl dat niet zo is.

Nog een voorbeeld die bijna iedereen wel kent als je naast elkaar staat in een auto, rijdt die andere auto langzaam weg dan krijg jij de indruk dat je achteruit rijdt en trap je onmiddellijk op de rem.

Als je dit weet en onderkend dat de geest het nogal eens mis heeft, moet je je toch gaan afvragen, of al je kritiek en opmerkingen wel juist zijn, begint er dan geen lampje te branden van zit het dan toch allemaal wat anders in elkaar.

Als hierbij nog geen afvragen over jezelf komt, dan blijf je maar lekker rond dwalen in je eigen illusies, het is niet voor niets dat Jezus zei bij de kruisiging, vader vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen.

Ik vergelijk mij op geen enkele manier met Jezus, maar de uitspraak vergeef hen want ze weten niet wat ze doen, die is wel van toepassing, ik heb alleen nog de illusie dat ik iets te vertellen heb, dat ik een website maak waar ik deze dingen aan de orde stel, het niet weten wat wij doen wakker schudden, en dat lukt mij van geen kant.

Op school in Deventer werd ons gewaarschuwd om er over te spreken, waar wij min of meer ontdaan werden van onze illusies, als je erover gaat spreken zal het tegen je gebruikt worden, en dat is nu precies wat er weer gebeurt.

Diegenen die de website niet bezocht hebben, gedragen zich nog steeds op dezelfde manier naar mij toe, sommigen van hen die het wel lazen hebben hun houding veranderd, ik had het niet gehoopt maar wel verwacht.

Het gekke hierin is dat ik nu zo'n 15 jaar inwoner van Blokzijl ben terwijl ik deze dingen vanaf het begin al wist, ik heb er nooit over gesproken, mijn acceptatie door de mensen uit Blokzijl is goed te noemen, maar nu ik deze dingen naar buiten breng weet ik het nog zo net niet of ik nog wel acceptabel ben.

Toen ik zo'n drie jaar op school in Deventer van de lessen had genoten, gebeurde het ook regelmatig dat mensen die getrouwd waren en waarvan en er maar één naar de school ging, het huwelijk ontbonden werd omdat een van de beide partners niet bereid was om in zichzelf rond te kijken en te onderzoeken.

Ergens schreef ik dat mensen voorspelbaar zijn, wat er nu weer aan mij gebeurt bevestigt het dat dit werkelijk zo is, natuurlijk als iemand al een hele tijd niet meer hallo zegt om een of andere duistere reden, en na het laatste schrijven voorspelbaar twee  gelezen te hebben er wel weer hallo wordt zegt, dat is nu precies wat ik bedoel de meesten zijn manipulatief.

Ik neem het hen ook niet kwalijk, maar er mee leren leven valt ook niet mee, ik weet ook wel dat dit een momentopname is en dat het weer zal veranderen, dat het slijt omdat dat nu eenmaal hun conditionering is, anders zit er niets anders op dan te verhuizen en weer in de anonimiteit te treden.

Deze is nog moeilijker dan de man van het tientje, ik trek het me toch wel aan ik ben hier nog lang niet vrij van, dit is zo verrekte dichtbij, daarbij komt ook nog dat ik ze wel aardig vindt het zijn best lieve mensen.

Als kind op de lagere school heb ik een keer iemand afgerost, ik vond het zo vreselijk, sorry even weer een brok in mijn keel, ik ben daarna nooit meer kwaad op iemand geweest echt kwaad bedoel ik, ik was het soms niet met iemand eens, maar dat is iets anders vind ik, natuurlijk heb ik in Blokzijl ook een paar akkefietjes gehad, maar ik geef ze altijd het voordeel van de twijfel.

Zelfs met iemand waar ik een weddenschap mee had die ik won en hij kwam zijn afspraak niet na, door niet kwaad te worden en het maar laten voor wat het was, kan ik nu met hem beter door één deur dan ooit tevoren, hier heb ik van geleerd dat ik niet meer een weddenschap afsluit.

In de vakantie was ik met Amor in Emmeloord in de kringloopwinkel, wij waren computers en oude moederborden aan het bekijken, komt er een man bij ons staan hij zei dit zijn wel oudjes maar hier kun je nog best een computer van maken als je niet teveel eisen stelt, ik was dat met hem eens.

De discussie ging verder op een bepaald moment zei hij ze hebben nu ook een nieuw soort geheugen ontwikkeld terabyts groot, waarop ik zei maar niet voor een intern geheugen, ja zei hij voor intern, ik wees hem aan op een moederbord welk geheugen slot ik bedoelde, ja zij hij terabyts voor het geheugen.

Ik zei dat ik dat niet geloofde ik had er dan ook niets over gehoord, hij zei wedden om € 100 dan gaan de samen naar een computerzaak en vragen wij het, ik zei nee dat doe ik niet, ik zal thuis wel eens op het internet nakijken hoe dat zit.

Wij discussieerden nog wat verder en langzaam begon ik te begrijpen wat er aan de hand was, hij gebruikte andere namen voor bepaalde onderdelen, ik zei dat heet volgens mij anders, ja je hebt gelijk zei hij ik heb een klein herseninfarct gehad en nu kan ik niet meer zo goed de juiste naam bij het juiste onderdeel plaatsen.

Ik zeg tegen hem hoe zit het dan met dat geheugen, nee zei hij ik bedoelde de harde schijven, dan is het maar goed dat ik niet met je gewed heb zei ik, hebben nog een tijdje gepraat over zijn handicap ik had daar toch diverse vragen over, een heel goed gesprek met een goede afloop.

Deze dingen kunnen je alleen maar overkomen als je een beetje vrij bent van je eigen conditionering, dan ga je op een andere manier met mensen om, en wordt je steeds meer geïnteresseerd in die ander, omdat je dan een heleboel te weten komt over jezelf, en dat ben je nodig om inzicht te krijgen in je eigen brein, immers dat wat je herkent ben jezelf, dat is de sleutel tot ontwikkeling.

Maar als je hier in te ver doorschiet en ongevraagde antwoorden geeft, en als je dan een afsluiting of angst tegenkomt dan heb je het verspeeld, dan ben je te ver gegaan, en wordt het tegen je gebruikt.

Wat mij nu overkomt zal mij alleen maar sterken in wat ik werkelijk ben, door proberen op te lossen wat ik dacht te zijn.

Op de dag van de dodenherdenking zeggen velen van ons dit moeten we in ere houden dit mag nooit meer gebeuren, maar wat ik nu aan den lijve ondervindt dat velen van ons nog steeds een bepaalde richting op te duwen zijn, ik bedoel door wat te zeggen of schrijven dat je velen eenvoudigweg een bepaalde richting op kunt duwen.

Dat was nu precies waar Hitler zo goed in was, het manipuleren van mensen, wij zijn zo gewillig heb ik wel gemerkt dat je daar alle kanten mee op kunt, ze zeggen wel dat zij een eigen mening hebben maar dat hebben ze niet, je kunt er alle kanten mee op, natuurlijk is dat wel hun mening die ze uitdragen maar zo zijn ze geworden door de tand der tijd.

Het is voor het grootste gedeelte surrogaat, en als je daarmee wilt leven ga je gang dan kun je ook alleen maar surrogaat tegenkomen en daar een verbinding meer aangaan, vandaar dat de huwelijksverbindingen werden beëindigd door de mensen op de school die hun eigen surrogaat min of meer hadden opgelost.

Als ik positieve dingen schrijf of vertel dan krijg ik goedkeuring en dan begint men mij aardig te vinden, zeg ik daarentegen minder leuke dingen dan voelen ze zich gekwetst en dan wordt ik het slachtoffer van negativiteit.

Als je dit leest moet je je toch eens ernstig achter de oren krabben, en jezelf afvragen hoe zit het met mij, voldoe ik daar ook aan, dan kun je twee dingen doen, blijven slapen of proberen wakker te worden.

Het wordt wel 100 keer in de bijbel genoemd mensen wordt wakker mensen ontwaak, en mensen denken dat er bedoeld wordt wakker worden na het slapen, maar het wakker worden wat in de bijbel genoemd wordt is een ander woord voor bewust worden van u zelf.

Maar ja als je leest terwijl je slaapt, en er komt geen vraag op dan blijf je maar lekker doorslapen.

En blijf maar lekker met de stroom mee lopen en absoluut niet links of rechts afslaan, en wees het met vele dingen oneens en geef kritiek dat houd je lekker in slaap, en ga lekker stemmen en elke zondag naar de kerk, en door de week komt het er niet op aan, en aan de vlag uit op Koninginnedag, loop met de meute mee en loop maar lekker je reacties achterna.

En kijk vooral niet naar je zelf, dat is heel verontrustend en wees vooral gekwetst en stap gewoon van het ene verlangen in het andere verlangen, dit is een standaard gebeuren en daarom is bijna iedereen voorspelbaar.

Een reactie van onze kant is alleen maar bedoeld om te verhinderen dat ons hoofd boven het maaiveld uitkomt, als wij dat dan toch durven en onze angsten een beetje opzij kunnen zetten, en beginnen te zoeken of er nog meer is dan alleen ons platgetrapte pad, dat dit het niet kan zijn dat er meer moet zijn.

En als je gaat vragen en de consequenties hiervan durft te dragen dan kan het zijn dat je er achter komt dat je vrienden geen vrienden zijn, maar dat jij alleen maar nodig bent voor hun eigen welzijn, en jij hebt deze vrienden ook nodig voor jou welzijn.

Deze zogenaamde vrienden zullen afhaken, maar als je ze toch al niet hebt dan is het om het even, dan heb je de vrijheid om te gaan vliegen en jij bepaalt welke kant op, dan wordt het gezegde zo vrij als een vogel je werkelijkheid.

Nu ga ik mezelf geen schouderklopje geven, maar misschien kunt u zich realiseren dat deze woorden en deze zinnen op deze volgorde en met deze inhoudt, dat u dit waarschijnlijk nergens kunt vinden, dit is geen plagiaat als u zich dit realiseert, dat dit geen kennis kan zijn, dat is onmogelijk, iemand die kennis van zaken heeft over deze onderwerpen kan dit nooit op deze manier verwoorden.

Dit schrijven is dan ook alleen bedoeld voor hen die zich altijd al afgevraagd hebben is dit nu wat wij leven noemen, of is er toch nog iets anders, het elkaar bekritiseren of iets vinden van iemand en daar kritiek op te hebben, dat kritiek hebben is een heel klein vuurtje, zijn er meer kritieken dezelfde kant op dan kan dit uitgroeien tot een reële oorlog.

Waarom zien we niet dat kritiek hebben dodelijk is voor jezelf en voor die ander, als iemand zich dat af gaat vragen dan moet je wel tot de conclusie komen dat het daar niet om gaat in het leven, er moet meer zijn of anders gezegd iets anders, en eigenlijk ben je verplicht aan je zelf om dat te onderzoeken, dan is de kans groot dat je ergens komt waar je nog nooit geweest bent.

Uiteindelijk maakt het mij ook niet zoveel uit, jullie blijven maar lekker in je eigen coconnetje zitten en stel vooral geen vragen, de kans is heel klein dat een enkeling zich zelf vragen gaat stellen, dan is voor hem of haar het hek van de dam, veel liefs Herman.

Blokzijl 02-11-2013                                Nu begrijp ik het helemaal niet meer.


Nu begrijp ik het helemaal niet meer, vorige week nog een gesprek gehad met een paar mensen die ik redelijk goed kende dacht ik, even gepraat over computers, en toen kwam van mijn kant het hoge woord eruit, ik was van mening dat er enkele dingen niet helemaal goed gingen in onze relatie.


Ik twijfelde al een lange tijd, er waren toch enkele dingen gebeurd die me niet lekker zaten, er waren nogal wat  verkeerde antwoorden die ik kreeg en daar wilde ik opheldering over, ik wilde eigenlijk dat de relatie weer net  zo werd als enkele jaren geleden.

Ik zal hier niet uit de doeken doen wat mijn vragen waren, dan is de herkenning te groot wie deze mensen zijn.

En dat is niet mijn bedoeling, een beetje zelfbescherming voor mij en deze mensen is geoorloofd denk ik.

Mijn bedoelingen waren zeer oprecht, ik had graag gezien dat we samen enkele dingen konden oplossen die tussen ons in stonden, maar helaas is dat niet gelukt.

De antwoorden op mijn vragen waren ontkennend, ik had een tiental vragen waar ik graag een antwoord op wilde, een oprecht antwoord, dan hadden we waarschijnlijk samen tot een oplossing kunnen komen.

Maar helaas na de derde vraag waren alle antwoorden geworden tot een leugen, dit deed mij besluiten om maar verder te gaan over enkele technische aspecten van de computer, om de negatieve energie weg te werken.

Waarschijnlijk is de relatie nog slechter geworden, niet dat ik er spijt van heb dat ik het heb gevraagd, het was voor mij een bevestiging dat ze werkelijk zo zijn als dat ik dacht, ik had gehoopt dat het anders was gelopen.

Ik weet ook heel zeker dat ze dit bericht lezen, als er dan nog geen reactie komt, dan sterkt mij dat in mijn overtuiging dat mensen voorspelbaar zijn.

Dat wij soms de feiten verdraaien om een beter antwoord te kunnen geven daar kan ik nog inkomen, de meesten van ons doen dat wel eens, maar ronduit liegen en dan de leugen nog eens opnieuw bevestigen, dat geeft toch te denken.

Deze verdorvenheid wens ik niemand toe, dit trekt negatieve energie aan en dat kunnen deze mensen op dit moment absoluut niet gebruiken, ik ben dan ook van mening dat ze hier spijt van krijgen, zo door het leven te gaan is een hard gelag, je moet enorme blokkades met je denken opbouwen anders kun je hier niet mee leven, de zogenaamde vrijheid en liefde voor elkaar zal meer en meer geblokkeerd worden door dit liegen.

Maar dat is niet mijn zaak zij weten niet wat het gevolg kan zijn van liegen, en zullen waarschijnlijk ook geen enkele moeite doen om dit op te lossen, van mijn kant kan het nog steeds opgelost worden, er is alleen een beetje eerlijkheid voor nodig.

Zij beweerden keihard dat ze mijn website bewustzijn niet hebben gelezen, dat ze daar nooit naar hebben gekeken, dat je dat kunt zeggen tegen de maker van deze site en dit keihard beweerd dan is er toch iets mis.

Als je dit kunt zeggen en volhoudt dat je het niet gelezen hebt, uit eerdere gesprekken bleek dat ze het wel hadden gelezen dan staat je zelfrespect op een wel erg laag pitje, dan zit het leven dat je leidt vol angsten en onzekerheden, en zal voortdurend een wedstrijd zijn om maar enigszins het hoofd boven water te houden, en dat kan alleen maar gebeuren door nog meer liegen en onwaarheden te vertellen, jammer genoeg voor hen dat het hier niet bij blijft, vroeg of laat zullen zij het slachtoffer worden van aanvallen van psychische aard.

Ik ken meer mensen die met zichzelf overhoop liggen, eigenlijk zeggen zijn van zichzelf dat het allemaal wel meevalt, en vanuit dat meevallen hebben deze mensen nooit vragen, op een of andere manier komt het bij mij over dat ze zichzelf wentelen in dat overhoop liggen dat is hun tragedie, terwijl de oplossingen min of meer voor hun neus liggen, er is dan ook nooit een enkele vraag.

Mijn eigen vrijheid is hierdoor toegenomen, omdat ik toch een verwachtingspatroon heb van mensen in het algemeen, door dit gebeuren blijkt maar weer, dat ik meer vrij moet worden van dit verwachtingspatroon, en dat is door dit gesprek met deze mensen weer kleiner geworden.

Het gevolg hiervan is en dat heb ik inmiddels al gemerkt, dat ik nog opener ten opzichte van mensen kan zijn waar ik mee in contact kom, dit doet mijn eigen wedstrijd in mijn zelf presentatie meer afnemen, en daar gaat het om in het leven, mijn wedstrijd om toch maar iets voor te stellen, meer te zijn dan wat ik in werkelijkheid ben dat is de tragedie van niet gelukkig zijn.

Ik kan nu nog weer beter leven met de uitspraak, neem het hen niet kwalijk, zij weten niet wat ze doen.


Een paar nachtjes verder, het laat me toch nog niet helemaal los, ik heb wel geschreven dat het probleem nog steeds op te lossen is, dat ik voor de honderd procent zal accepteren als zij zelf onderkennen dat het niet correct was.

Alleen voor hen is het nu nog moeilijker geworden om excuses aan te bieden, omdat dit schrijven van mij hen met de neus op de feiten drukt en dat hierdoor hun misstap veel duidelijker is geworden, waarschijnlijk zien ze nu ook wel dat er fouten zijn gemaakt.

Door het onderkennen van deze fouten, door beter te beseffen welke gevolgen deze verdraaiingen van de feiten heeft, wordt de stap veel zwaarder om toe te geven dat het niet correct was.

Daarbij zijn ze ook nog met hun tweeën, het zwaartepunt ligt dan ook bij de man, de vrouw luistert en doet wat deze man zegt, omdat zij ondergeschikt is aan hem, zij laat zich leiden door dat wat hij zegt, deze man zal en wil altijd gelijk hebben, hij heeft daar geen tolerantie in.

Hij komt uit een niet zo denderend gezin, hij heeft altijd moeten vechten voor een plek, en dit vechten heeft hem zo gemaakt, dit is dan ook niet zijn schuld als je hier al van schuld kunt spreken.

Ik heb dan ook in ons laatste gesprek nog gezegd dat ik wel op hem gesteld was, en dat ben ik nog steeds, dat is niet veranderd, dit geldt trouwens voor beide, dit komt doordat ik besef wat de oorzaak is dat zei op deze manier met mij omgaan.

Ik ben ook niet de makkelijkste, ik draag altijd het vraagteken met mij mee, ik heb dan ook in de afgelopen maanden een keer of drie toegegeven aan hem dat ik iets had beweerd wat achteraf anders bleek te zijn, ik heb dat volmondig toegegeven aan hem.

Dit is ook een van zijn handicaps, hij kan niet toegeven dat hij het mis heeft, hij kan zijn eigen fouten niet onderkennen en kan geen sorry zeggen, ik had het mis jij had het goed gezien, dat is nog nooit gebeurd zolang ik hem ken.

Het volgende is wel regelmatig gebeurt, als ik iets beweer en hij was het daar niet mee eens, dan kan het zijn dat ik enkele uren later een mailtje krijg, waarin staat dat ik het mis had of dat wij allebei een beetje gelijk hadden, maar ik krijg nooit een mailtje als ik goed zat, en hij niet dan hoor ik nooit wat, want alles wat ik zeg waar hij het niet mee eens is wordt achteraf gecontroleerd op het internet hoe het werkelijk zit.

Als ik iets beweer en hij is het er niet mee eens, als het gelijk aan mijn kant staat, als ik dan later vraag heb je het nog opgezocht hoe het werkelijk zit, wordt er bijna altijd gezegd nee ik heb er niet naar gekeken, dit liegen komt ook regelmatig voor.


De reden waarom ik dit schrijf is voor hen die dit lezen en daar enige herkenning in vinden, Lieve mensen maak schoon schip, als je eenmaal begint te liegen zult u dat liegen steeds in uw herinnering mee moeten dragen anders valt u vroeg of laat door de mand.

Daarbij komt nog dat u voortdurend op uw woorden moet letten, ik noem dat zó, uw denken moet voortdurend in een oppassende houding staan, en dat vreet energie, dat is verre van vrij zijn, daarom bied ik aan deze mensen de mogelijkheid om inzicht te krijgen in hen zelf, en dit probleem op te lossen.

Er is in mij geen enkel negatief gevoel naar deze mensen, ik vind ze nog steeds aardig, ik ken vier van deze mensen die tot mijn kennissenkring behoren, ik kan met al deze mensen door één deur.


Veel liefs Herman.

Blokzijl 07-11-2013                                       begrijpen is heel iets moois.


Herman, antwoord, begrijpen is heel iets moois uiteindelijk draait het om begrijpen dat je dat beseft Gerrit is een geweldige stap vooruit, op diverse pagina's leg ik uit wat begrijpen inhoudt.

Er zijn vele aspecten aan begrijpen, over het algemeen denken mensen dat ze zichzelf en hun omgeving begrijpen, dat is een misvatting, als er iets is in de politiek of in het dagelijks leven iets gebeurd, als je dit werkelijk begrijpt hoe het in elkaar zit, dan heb je geen kritiek of mening over dat onderwerp.

Werkelijk begrijpen is een begrijpen van alle aspecten van dat onderwerp, de persoon die het uitdraagt moet je ook doorgronden, omdat hij of zij het ingekleurd heeft, het is hun idee, hun mening over dat onderwerp.

Als de verteller negatief van aard is, dan zal het onderwerp er heel anders uitzien als bij hen die er positief over zijn, daarom moet je alles wat tot je komt met een korreltje zout nemen, ik heb het hier natuurlijk niet over werkelijke feiten, wij verstaan meestal onder een feit één plus één is twee, of dit nu een werkelijk feit is is nog te bezien, omdat dit een onderlinge afspraak is dat één plus één twee is.

Een tijdje terug was ik in gesprek met iemand op een bepaald moment kwam de zakenman in beeld, die persoon zei daarover dat zakenmensen niet te vertrouwen waren het waren bijna allemaal criminelen omdat ze vaak niet op tijd betaalden en zodoende kwamen vele mensen in moeilijkheden, omdat ze niet aan hun onderling afspraken voldeden.

Ik werd er toch even heel stil van, dat iemand dat kan denken en zeggen dat alle zakenmensen ondeugdelijke personen zijn, in dat gesprek was er niet één die deugde, als dat wordt gezegd, dan is dat voor mij geen feit, enkele dagen later kreeg ik te horen dat een of andere specialist aan tunnelvisie leed, ik probeerde dat wat om te buigen, is me niet gelukt.

Ik begreep natuurlijk wel dat hij het over zijn eigen tunnelvisie had, dat kwam heel duidelijk tot uitdrukking daarmee zeg ik niet dat die specialist geen tunnelvisie heeft, maar ik kan hier dan ook geen enkele waarde aan hechten, als je dit begrijpt Gerrit dan begrijp je ook dat dit gesprek bij mij geen gevolgen heeft, ik bedoel te zeggen mijn mening als die er al was is hier door niet veranderd over de zakenman en de specialist.

Er is hierdoor wel iets veranderd maar dat is een beter begrijpen van deze mens, ik weet ook wel dat dit een momentopname is omdat deze mens het op dit moment niet makkelijk heeft, het ontbreekt hier volledig aan een relativerend vermogen, de angst slaat toe omdat dit of dat zou kunnen gebeuren, als je niet het vermogen heb om dat te stoppen ben je volledig overgeleverd aan je eigen veronderstellingen, en dat kost je de kop.

Als je begrijpt dat veronderstellingen geen feiten zijn, dan heb je vele morgens en gisterens buiten de deur gezet, dan kun je meer bezig zijn met de feiten van vandaag, dan heeft gisteren nooit bestaan, en het zal nooit morgen zijn.


De vraag van jullie was kun je sneller en meer begrijpen, begrijpen kun je niet afdwingen omdat begrijpen ontwikkelen is, en ontwikkelen staat voor afwikkeling van het ego, begrijpen is een proces van afwikkeling van jezelf, je ontdoen van je principes en je meningen, deze principes en meningen zijn jullie zelf, dit is het moeilijkste gedeelte van bewustwording.

Als je iets van iemand vindt dan is dat wat jij van die iemand vindt het is jouw idee, dat idee is in jou, jij bent dat idee, als je iemand begrijpt, betekent dit dat je jezelf hebt begrepen, je hebt immers het idee over iemand in jezelf begrepen, als je dit werkelijk begrijpt dan kun je misschien beseffen dat het begrijpen van iemand jezelf begrijpen is, en in dat volledig begrijpen van die iemand, betekent dat het idee wat in jou verankerd is ophoudt te bestaan.

Een idee over iets kan alleen maar bestaan omdat het niet compleet is er zijn nog vraagtekens in, heb je deze vraagtekens opgelost wat dus begrijpen is, dan ben je dat idee niet meer nodig het lost gewoon op het bestaat niet meer, wat overblijft is begrijpen, en dat begrijpen wordt toegevoegd aan al het andere begrijpen.

Dit begrijpen kan niet denken kan alleen maar waarnemen wat de mens bijvoorbeeld in een gesprek met jou nog niet begrijpt van zichzelf.

Dit begrijpen heeft het vermogen om te zien in een gesprek waar de schoen wringt, terzelfder tijd beseft het begrijpen ook of hij wel of niet een poging moet ondernemen om het voor die andere proberen duidelijker te maken, deze poging is afhankelijk van je eigen staat van zijn, dit zijn heeft alles te maken met de hoeveelheid egotripperij er van jou kant nog is.


Nog een kleine anekdote, ik kwam met iemand in gesprek over een operatie die zij moest ondergaan een niet mis te verstane operatie, wat zij deed als zij thuiskwam van de specialist probeerde ze alles op te schrijven wat die specialist gezegd had over de operatie hoe ze het gingen doen en op welke manier, ik was enigszins verbaast over dat ze naderhand alles opschreef wat er was gezegd, ik vroeg haar waarom schrijf je dat allemaal op waarop zij antwoordde je kunt dat toch niet allemaal onthouden.

Haar partner nam het over dat doet hij meestal, erg vervelend ook voor haar denk ik, ik was immers met haar in gesprek en niet met hem, hij zei het is bekend als je iemand iets verteld en die vertelt het weer aan een volgende persoon, en die persoon vertelt het ook weer aan iemand anders, aan het eind van de rit is het verhaal totaal veranderd, het heeft nauwelijks enige relatie met dat wat de eerste verteller verteld heeft, dus wat zo'n specialist zegt kun je gewoon niet onthouden, het is bekend dat je altijd met z'n tweeën naar zo'n gesprek moet gaan dan kun je later beter begrijpen wat er gezegd is.

Ik zei dit begrijp ik niet, dat van het doorvertellen van een verhaal begrijp ik wel dat heb ik zelf ook wel eens op de tv gezien, maar als je niet kunt reproduceren wat die specialist gezegd heeft dan heb je niet begrepen wat hij heeft gezegd, ik twijfelde hier ook een beetje hoe dat nu werkelijk zat, er klopte iets niet dat zag ik wel.


Ik ging naar huis, het liet me natuurlijk weer niet los ik moest weten wat er niet klopte, nu moet je even goed opletten Gerrit en vriendin, normaal gesproken ga je er dan over nadenken en probeer je te ontdekken waar de schoen wringt, dat over nadenken heb ik eigenlijk nooit gedaan ook niet in mijn werk er gebeurt bij mij heel iets anders.

Ik zal het proberen uit te leggen wat er gebeurt, als zoiets gebeurt dat volgens mij niet klopt, dan is er alleen maar aandacht voor dat wat er gezegd is, en dit gaat gepaard zonder er over na te denken, dit is diezelfde aandacht die langzaam begint te groeien door de oefeningen in aandacht.

Dus ik ging in de stoel zitten de luie stoel welteverstaan en dacht er niet over na, bij mij werkt het zo dat ik alles in beelden zie, deze beelden van de specialist en van het schrijven en van het onthouden, trokken aan mij voorbij, plotseling zag ik wat het probleem was, geen van  beiden had begrepen wat de specialist gezegd had daarom moest zij het later opschrijven, daar ging het om dat was wat er volgens mij niet klopte.

Voor de eerste keer in mijn leven begreep ik op dat moment werkelijk wat begrijpen was, toen ik dit ontdekt had wat begrijpen eigenlijk is kon ik dat in vele dingen die ik gedaan had het begrijpen er van terughalen.

Hier kwam weer om de hoek kijken dat kennis geen begrijpen is, het is wel mogelijk om de kennis die je hebt te kunnen begrijpen, dan pas kun je die kennis ook uit leggen in woorden en zinnen, kun je het toepassen en gebruiken op andere momenten, als je iets anders wilt begrijpen.

Daarom is het ook van belang dat je jezelf begrijpt wat je zegt, wij zijn dat immers dat wat we zeggen, met andere woorden je hele ziel en zaligheid zit in je woorden, ideeën en principes opgesloten, daarom zeg ik ook als je iets begrijpt heb je jezelf begrepen daar draait het om.


Toen zij aan mij vertelde wat en hoe zij het gingen doen, op dat moment zag ik de hele operatie aan mij voorbij trekken, natuurlijk heb ik een redelijk inzicht in het menselijk lichaam die ben je daar wel bij nodig, dus na afloop van ons gesprek wist ik precies wat en hoe zij het gingen doen, ik hoefde dit thuis niet op te schrijven om het te kunnen reproduceren, dit is de kern van begrijpen.

Het begrijpen van iets is een totaalplaatje, en in dat totaalplaatje zit alles in, als je begrijpt wat er gezegd is hoef je het dan ook niet op te schrijven, het begrijpen is dat wat je thuis eventueel op zou willen schrijven.

Nu begrijp ik ook plotseling waarom er zoveel onbegrip is over allerlei onderwerpen, het is heel simpel er vindt geen begrijpen plaats, dat is kennis los van elkaar staande woorden, deze kennis heeft geen enkele waarde als het niet vergezeld gaat met begrijpen, dat werd me heel erg duidelijk in dat laatste half uurtje.


Met andere woorden Gerrit doe geen moeite om alles onmiddellijk te willen begrijpen, ik ben al meer dan 30 jaar met deze materie bezig en nu pas kreeg ik een geweldig inzicht en een redelijk besef wat de inhoud van begrijpen is, ik zei ook al je kunt het niet afdwingen, begrijpen komt vaak als een dief in de nacht, probeer het maar eens als je iets kwijt bent en je weet niet meer waar je het gelaten hebt kun je je suf denken van waar heb ik dat nu toch neergelegd meestal krijg je geen onmiddellijk antwoord.

Als je dit begrijpt weer dat woordje begrijpen, als je dit begrijpt weet je ook dat je jezelf één keer die vraag moet stellen waar heb ik het gelaten, dan ga je gewoon verder waar je mee bezig was, het antwoord komt misschien niet met 5 minuten maar je kunt er van op aan dat hij komt, misschien wel midden in de nacht als je lekker ligt te slapen schrik je wakker en je weet het.

Trouwens als je bewust bent van jezelf dan weet je gewoon waar je iets neerlegt omdat je er zelf bij bent, een week later of een maand een jaar maakt niet uit als je het nodig bent weet je het en pakje het, dat is ook een vorm van begrijpen waar je het neer heb gelegd.


Dit moet voorlopig voldoende zijn Gerrit en vriendin, als je werkelijke vragen hebt dan hoor ik het wel, dit heeft me meer dan een dag gekost om het op papier te krijgen, door dit op te schrijven heb ik toch links en rechts weer enkele dingen begrepen die ik voorheen niet begreep, de moeilijkheid van begrijpen is dat het niet makkelijk is te zien wat wij nog niet begrijpen.


Om te willen begrijpen bent u dat afvragende vraagteken nodig, als u door dat vraagteken begint te denken komt er geen begrijpen, een werkelijk begrijpen vindt plaats door waarneming van de feiten zelf , in deze waarneming is geen plaats voor denken.

Als er toch een denken is betekent dit dat u de feiten naar uw eigen hand wilt zetten, dat het voor u zogenaamd makkelijker wordt om ermee om te gaan, en dat is geen begrijpen.


De moeilijkheid van begrijpen is, dat we denken dat we het begrijpen maar zolang er nog een mening een idee of een veronderstelling is over een bepaald onderwerp, dan heeft u het nog niet begrepen, op het moment dat u iets begrijpt verdwijnen de verscheidenheid van de aspecten die met dat begrijpen te maken hebben deze lossen op, dat is wat werkelijk begrijpen doet.


Gerrit en vriendin bedankt voor het vragen.


Herman.


13-09-2013.                                             Wat we van tijd tot tijd allemaal wel eens doen.      


Wat we van tijd tot tijd allemaal wel eens doen, is een wedstrijd houden van wie het meeste weet en wie het meest kan, dit staat iets willen leren volledig in de weg omdat de emotie van beter willen zijn dan een ander aanwezig is.

Deze beter willen zijn emotie, van willen winnen, staat een open geest in de weg, het is onmogelijk om in deze wedstrijd te kunnen leren van je fouten of iets nieuws leren, door deze emotie kun je niet zien wat het werkelijke probleem is.

En zeker niet als je beter wilt zijn dan een ander, dat is net als verliefd zijn, het maakt je volledig blind voor de feiten, en dan ga je een excuus verzinnen en zak je nog dieper weg in deze emotie.

Als wij denken ergens heel goed in te zijn, en als er dan iemand is die toevallig op een bepaald punt toch nog iets meer weet of kent, waarom dan toch is het zo moeilijk om te zeggen oké daar had ik even niet aan gedacht ik was het volledig vergeten.

En als je het toevallig niet wist waarom zeggen we dan niet joepie, weer iets nieuws geleerd, in de meeste gevallen komt dit door dat wij niet willen onderkennen dat er toch nog mensen zijn die soms iets meer weten over een bepaald onderwerp.

Ik heb het altijd geweldig gevonden als iemand iets meer of het iets anders wist dan ik, geweldig om er dan toch maar weer wat bij te kunnen leren, de jus van het leven zelf, deze openheid geef mij werkelijk vleugels.


Volgens mij heb ik hier nooit last van gehad ik heb altijd willen leren van anderen, dat moest ik ook wel, ik kocht een draaibank en freesbank, hoe ik daar mee moest werken, proberen en opnieuw proberen, het eindresultaat mooie versnellingsbakken en krukassen, ik heb toen veel gevraagd aan mensen die wel konden draaien en frezen, hoe moet dit en hoe moet dat.


Dat was met het bewustzijn ook al net zo, vragen en onderzoeken hoe zit dat hoe werkt het hoe kom ik erachter, vragen en nog eens vragen.

Ik weet nog goed toen ik op de school van praktische filosofie in Deventer was, was er een mentor die ik wel aardig vond, ik kwam erachter waar hij woonde in Zutphen, ik had allang gezien dat hij veel van bewustzijn afwist, ik heb meermalen door die straat in Zutphen gelopen, ik dacht bij mezelf hij ziet me wel een keer lopen en dan vraagt hij mij wel binnen, en dan kan ik vragen wat ik wil, is nooit gebeurd, moest waarschijnlijk ook niet.


Ik begrijp het dus van geen kant dat mensen niet vragen, wat is dat toch waarom hebben mensen geen vragen, is men bang, of wil men gewoon niet weten of niet onderkennen dat men er eigenlijk niet zoveel van af weet, jezelf deze beperkingen opleggen, ik snap er geen barst van ik begrijp niet waar die angst vandaan komt, ik maak het dagelijks mee er wordt gewoonweg niet gevraagd, en ik zelf blijf maar vragen.


Ik snap ook wel dat het erg moeilijk is om vragen te stellen die direct met je eigen gemoedstoestand te maken hebben, dan geef je je eigen een beetje bloot, als het tenminste over psychische dingen gaat, waarom willen wij zelfs dat niet als je daar informatie over kunt krijgen om dingen in je zelf op te kunnen lossen en dat je leven wat meer in harmonie verloopt.


Natuurlijk hebben wij heel vaak kritiek op anderen rondom ons, ik weet ook wel dat dit is om ons zelf groter te maken dan dat wij in werkelijkheid zijn, waarom zijn we eeuwig en altijd met die wedstrijd bezig van ons beter voordoen, is dat de basis van onze-ik maatschappij het lijkt wel zo te zijn.


Lieve mensen haal je zelf uit de knoop en vraag en blijf vragen, zet uzelf van de rem af, als uw eigen rem versleten is komt u in de problemen dan is het misschien te laat, uw leven krijgt steeds meer inhoud waar u de echte eigenaar van word, om trots op te zijn, hierdoor kunt u verliefd worden op uzelf.

Blokzijl,16-09-2013.                                                   Voorspelbaar 2.                      


Op 08-09-2013 heb ik een stuk geschreven over voorspelbaar, dat was een gedeelte uit een discussie van 25 jaar geleden, hier kwam naar voren dat mensen voorspelbaar zijn.

Dit is nog niet alles, de laatste 25 jaar heb ik veel gezien wat betreft deze voorspellingen, toen ik dit opnieuw aan het papier toevertrouwd bleef het toch hangen het is nog niet af voor mijn gevoel.

De mentor zei destijds dat het voor ons duidelijk zou worden omdat wij niet het vermogen hadden om te kunnen doen, dat we in onszelf erachter zouden komen in welke mate wij voorspelbaar waren in wat we deden.

De afgelopen 25 jaar heb ik deze voorspelbaarheid onderzocht, en ik moet toegeven dat deze voorspellingen klopten.

Deze voorspellingen waren niet wat men in zijn algemeenheid verwacht van voorspellingen doen, daar hadden ze geenszins betrekking op, niet dat ik echt voorspellingen deed, het was meer als iemand iets naar buiten bracht of een handeling verrichtte om het maar zo uit te drukken, dan was dat meer van een oorzaak en gevolg principe.

Hiermee bedoel ik dat ik niet kon voorspellen wat iemand zou doen, maar als iemand iets gedaan had dan was dat een logisch gevolg voor mij omdat ik de personen in kwestie wel zo goed kende.

Ik kon niets zien wat er gebeurde of gezegd werd, maar als er iets gedaan of gesproken werd was er een logisch gevolg van het feit dat ik er niet van opkeek als dat gebeurde, in die zin was het voorspelbaar.

Het paste bij die persoon in kwestie het was op hun lijf geschreven om het maar eens in andere woorden te zeggen.

Als je een karakter begint te begrijpen van hoe iemand in elkaar steekt dan zijn de gevolgen van zijn daden voorspelbaar.

Ik ben niet iemand die de politiek volgt maar ik heb wel het een en ander meegekregen van de Amerikaanse president dat hij stemmen moest hebben van de Senaat, de mensen in de Senaat stemden niet omdat ze het met het beleid van de president eens waren maar ze stemden voor of tegen waarmee zij zelf de meeste punten konden behalen, zij stemden om voor nieuwe verkiezingen zoveel mogelijk punten te behalen en dat had alles te maken met hoe de achterban over Syrië dacht.

Ik was hier van onder de indruk, het ging dus niet om Syrië maar het ging om zelf zoveel mogelijk punten scoren voor de volgende verkiezing .

Hier ging het dus weer om winst, en daarom als je niet bewust bent van jezelf ben je een marionet in het geheel en daarmee voorspelbaar.

De moeilijkst voorspelbare mensen zijn zij die zeer verschillend zijn van mijzelf, deze mensen zijn moeilijk te doorgronden, ik heb al wel eerder uitgelegd op deze site dat er alleen een herkenning kan plaatsvinden door je zelf te kennen.

Maar als het liegen of de waarheid verdraaien is, of altijd een uitweg kunnen vinden zodat ze toch gelijk krijgen, om deze mensen dan te kunnen doorgronden, moet je deze mensen toch min of meer op die feiten betrappen.

Je moet het als ware leren hoe dat precies werkt, als ik zelf die eigenschap niet heb dan is er voor mij ook geen herkenning, en om daar inzicht in te krijgen moet ik zeer oplettend zijn om het te kunnen achterhalen.

In eerste instantie ga ik er nooit vanuit dat iemand zo in elkaar steekt, maar per ongeluk of toevallig kom ik erachter, dan wordt alles wat gezegd wordt door mij op een weegschaal gelegd om te kijken hoe het in elkaar steekt.

Deze mensen doen zich altijd meer voor dan dat ze zijn, schijnbaar is dat in hun jeugd al begonnen, en zijn ze zeer geraffineerd geworden in het verdoezelen van de werkelijke feiten.

Deze mensen zijn zo geraffineerd geworden in het verdraaien van de feiten om maar geen ongelijk te krijgen, zij zullen nooit toegeven dat ze zich vergist hebben, of zeggen het zit toch anders in elkaar dan ik altijd gedacht heb.

Dat is vaak ook de reden dat er nooit gevraagd wordt, weet jij ook hoe dat zit, in deze vraagstelling wordt tot uitdrukking gebracht dat deze mensen iets niet weten, en het ontbreekt deze mensen dan ook aan openheid en oprecht zijn.

Als er dan toch een openheid of een oprecht zijn is, dan komt er in het laatste gedeelte van de vertelling de clou, waar de openheid en eerlijkheid voor nodig was, ze willen iets van je.

En als er toch een vraag is van ben je morgen druk of hoeveel kilometer zou het zijn naar die plaats, dan moet je op je hoede zijn, dan willen ze weer iets van je, ze hebben niet de moed om je rechtstreeks te vragen of je iets voor ze wil doen, dat noemen deze mensen bescheiden zijn.

Wat ook  een vervelende eigenschap is, ze gaan je gebruiken als je tenminste iets in het verleden gepresteerd hebt, dan doen ze hun eigen voordeel daarmee in hun verhalen als je er zelf niet bij bent, maar na enkele jaren als zij er echt van doordrongen zijn dat ze op geen enkele manier aan je kunnen tippen, dan laten ze je vallen, en kan het gebeuren dat je uit de gratie raakt.


De heftigheid van het laten vallen is gelijk aan het voordeel wat ze van je hadden, het prijzen zal groot zijn en de kuil zal diep zijn.

Ergens schreef ik dat ik het nu wel aan zou kunnen met mijn 71 jaar wat de website betreft, ik moet eerlijk toegeven dat het mij verrekte tegenvalt, dat wat er nu allemaal op mijn pad komt had ik niet verwacht, hieruit blijkt weer dat mensen nog meer voorspelbaar zijn geworden dan dat ik dacht.


De veroordeling naar mij toe is groot van deze mensen, dat zij zichzelf en mij veroordelen dat er op geen enkele manier in hen een vraag opkomt, er is geen enkele vraag wat bedoel je nu eigenlijk, dit is een van de vervelendste dingen die mij ooit is overkomen.

Ik begrijp ook wel dat wat ik probeer uit te leggen dat dat niet eenvoudig is, maar als je op de een of andere manier geraakt wordt of dat er herkenning is door dit schrijven.

Er moet toch enige vorm van herkenning zijn, of de reactie komt uit onmacht  van niet kunnen begrijpen, daarom heb ik ook al meerdere malen geschreven dat deze materie erg moeilijk is om te begrijpen, als je er voor de eerste keer mee geconfronteerd wordt is dat ook onmogelijk om het onmiddellijk te begrijpen.

Als je iets hoort of leest en je kunt het niet begrijpen wat is daar dan mis mee, je kunt toch proberen er achter te komen hoe het zit door te vragen, je kunt natuurlijk ook gewoon niet geïnteresseerd zijn, daar is ook niets mis mee.

Maar als er een reactie komt die negatief is, dan is er wel iets mis met hen omdat zij zelf die reactie zijn.

Ik hoorde laatst nog dat een kind tegen een ander kind zij, dat wat je zegt ben jezelf, en dat is ook de waarheid, je kunt alleen maar iemand veroordelen met wat je zelf bent.

Wat mij ook is opgevallen dat ik vaak niet echt kan discussiëren over een bepaald onderwerp omdat "het inzicht in het onderwerp zelf er vaak niet is", het begrijpen van de kennis is niet aanwezig en dat is een voorwaarde om er over te kunnen discussiëren.

Een dialoog is al helemaal niet mogelijk, omdat een dialoog zich afspeelt met het inzicht in die kennis, en niet met de kennis zelf.

Doordat ik dit langzaam begint te begrijpen worden de mensen voor mij nog meer voorspelbaar, hierdoor werd voor mij met een nog grotere zekerheid vastgesteld dat de maatschappij ook voorspelbaar is.


Ik heb gelezen dat er gezegd werd de energie van het denken zal zich manifesteren in de buitenwereld, daarmee dacht ik te begrijpen dat er bedoeld werd dat wat er gedacht wordt gestalte krijgt, dat de energie van het denken omgezet wordt in materie.

Met andere woorden deze materie als het van een bepaalde hoeveelheid van dezelfde soort is, zich zal manifesteren in zichtbare dingen, ik bedoel daarmee als er 1000 mensen zijn die bijvoorbeeld een bepaalde groep of groepering met een bepaalde zienswijze veroordelen.

Als het verhaal van deze 1000 mensen goed is dan is de kans groot dat het zich verspreid als een olievlek, dan zal dat in de toekomst verwezenlijkt worden, is natuurlijk ook een logisch gevolg van de kracht van het denken.

Aan dit feit hebben wij de tweede wereldoorlog te danken, vaak krijgt Hitler hier de schuld van, deze Hitler was in bepaald opzicht een intelligent mens, misschien mag je zeggen dat hij zijn intelligentie misbruikt heeft, zijn betogingen en zijn optreden waren van dien aard dat hij vele volgelingen kreeg.

Ik begrijp ook wel dat er destijds grote werkloosheid was, dat Hitler met zijn werkverschaffing bijna alle snelwegen in Duitsland liet aanleggen, natuurlijk met een ander doel als dat men dacht, dit was natuurlijk een intelligent spel wat hij speelde.

Het uiteindelijke resultaat van dat spel was dat mensen achter hem stonden, hij werd op een voetstuk geplaatst en hij werd vereerd, deze verering werd het Duitse volk noodlottig en bracht hen tot het blindelings ten uitvoer brengen van Hitlers wensen.

Zelfs de Duitse dames werden vereerd als zij een kind ter wereld brachten die door een soldaat verwekt was.

Ik bedoel maar als er in uw omgeving iemand is met een heel goed verhaal, dan lopen wij er allemaal achteraan en brengen ten uitvoer waar het verhaal over gaat, dan zijn er toch nog mensen die denken dat ze bewust zijn van zichzelf.

Daarom zijn de mensen en onze maatschappij voorspelbaar.

Je kunt wel zeggen dit zal nooit meer gebeuren, maar dat is onzin, deze oorlogen zijn nog steeds aan de orde van de dag, de basis dat deze oorlogen gevoerd worden is om precies dezelfde reden, natuurlijk is de inhoud van de redenen anders als toen, maar het vindt alleen maar plaats als er genoeg neuzen dezelfde kant op staan, als er genoeg winst te behalen valt.

Dit lijkt een hele vreemde uitspraak van mij maar het is toch echt een feit, de man of vrouw die het in gang zet zit steeds op een veilige plek en kijkt toe.

De onderdanen voeren uit wat er bevolen wordt en vragen zich niet af, er zijn weer geen vragen de automaten doen hun werk.

Een van de oorzaken die de recessie van dit moment in zijn greep heeft, is omdat mensen bang zijn om hun spaarcentjes te laten rollen, welk denken of daaraan ten grondslag ligt weet ik niet maar ieder geval er wordt te weinig besteed volgens de economen.

Dit is natuurlijk een mooi voorbeeld dat het denken omgezet wordt in materie, dit omzetten wordt zichtbaar in de recessie.


Omdat het denken volledig automatisch verloopt tenminste als je niet bewust bent van jezelf, maakt het ook zo moeilijk om een vervelende eigenschap in jezelf te stoppen, het is ook bijna onmogelijk om jezelf te veranderen.

Daarom is het ook van het allergrootste belang, als er bepaalde kennis van een groep of individu naar buiten komt of dat er iets gebeurt waar je het helemaal niet mee eens bent, dat je die groep of individu niet veroordeelt, maar vragen stelt als dat mogelijk is, doe je dat niet dan zal de veroordeling je zelf en je omgeving verpesten en zeker jouw relatie tot die groep of individu.


Het valt ook niet mee om inzicht te krijgen in jezelf en te beseffen dat jij zelf die veroordeling bent, er is in jou een herinnering van een bepaald verwachtingspatroon, en jou veroordeling heeft ruzie met dat verwachtingspatroon, en daarom zal die veroordeling jezelf en je relatie met de omgeving verpesten, en het gevolg hiervan zal in de samenleving voelbaar zijn.

Hierom is een individu en de samenleving voorspelbaar.

Ergens werd gezegd het individu is de samenleving en de samenleving is gelijk aan het individu, bijna niemand heeft die indruk, hij of zij vindt dan ook dat hij totaal anders is als de maatschappij, natuurlijk veel beter dat ze in onze natuur.

Wij noemen ons zelf een individu met een naam dat maakt dat we ons zelf afscheiden van de samenleving , toch horen wij er wel bij, maar wij denken dat we anders zijn.

Natuurlijk zijn wij anders dan bepaalde groeperingen en distantiëren wij ons daarvan, neem bijvoorbeeld de moslimgemeenschap  ten opzichte van  de christelijke gemeenschap.

De moslimgemeenschap en de christelijke gemeenschap een van de overeenkomst is bij deze gemeenschappen dat ze onderling totaal verdeeld zijn in diverse richtingen binnen die gemeenschap of religie zoals u wilt.

Voor het grootste gedeelte kon dat wat ze uitdragen uit een en hetzelfde grote boek die onder auspiciën van de ganzenveer verwezenlijkt zijn.

Dat is op zich al banaal, elke groepering legt het geschrevene op een andere manier uit, dat is het enigste verschil tussen deze groeperingen, hun eigen sprookje krijgt hierdoor een ander gezicht.

Maar de basis van deze uitdrukking die in de samenleving plaatsvinden, komt op hetzelfde neer,deze  uitdrukkingen zijn gekopieerd uit diezelfde groeperingen.

De uitdrukkingen in de samenleving zijn verschillend, maar de weg er naartoe is volledig gelijk aan elkaar.

Ik bedoel hiermee te zeggen dat alle uitdrukkingen op dezelfde manier tot stand zijn gekomen, de basis van deze uitdrukkingen zijn gelijk aan elkaar, het enigste verschil is de interpretatie van het geschreven woord, dat is alles.

Deze film komt op dezelfde manier tot stand, hierom is elk individu de maatschappij.

En als wij als individu kritiek of commentaar hebben, dat wij het ergens niet mee eens zijn dan zijn dat onbewuste uitspraken, omdat het individu zelf geen inzicht in zichzelf heeft en niet tot de conclusie is gekomen dat hij zelf die kritiek en commentaar is.


Voor mij voelt het op dit moment als het einde van mijn verhalen, door dit na te lezen en er naar te luisteren wat de verteller zegt over dit document.


Blokzijl 03 - 02 - 2014.                            Wat is de basis dat we voor deze relatie kiezen.



De keuze van de man voor een partner, is gebaseerd op dat de partner op bepaalde punten onderdanig aan de man moet zijn, ik bedoel hiermee de man moet sterker zijn dan zijn partner in bepaalde opzichten.

De keuze van de vrouw voor een partner, is gebaseerd dat de partner op bepaalde punten sterker moet zijn dan de vrouw, omdat de vrouw in de basis beschermd wil worden, daarvoor kiest de vrouw voor een sterkere partner dan zijzelf.

Het gevoel van verliefd zijn op iemand is gebaseerd op een onbewust gebeuren van een tekortkoming in jezelf, is gebaseerd op iets wat niet heel is in jezelf.

Uit de keerzijde van de spiegel ontstaat de verliefdheid, met andere woorden je bent eigenlijk verliefd op jezelf.

Het gevoel van verliefd zijn heeft dan ook niets te maken met je partner waar je zogenaamd verliefd op bent, de partner weerspiegeld de heelheid die bij jou verbrokkeld is.

Hierom is verliefdheid dan ook blind en duurt vaak dan ook niet langer dan een half jaar, omdat in dat half jaar onbewust gevoeld wordt dat die heelheid van die ander niet jouw heelheid is.

Men spreekt vaak dat je aan een relatie moet werken om het tot een goed einde te brengen, dit is onzin, het enigste wat telt dat beide partijen in zichzelf op zoek moeten gaan naar dat wat wordt weerspiegeld.

De eigenschap van dat wat weerspiegeld wordt is in bijna alle gevallen iets wat je wel bent maar niet wilt zijn, een probleem in jezelf dus.

Een relatie loopt dan vaak ook stuk omdat men dit niet beseft, dat een partner alleen maar aanwezig is om je eigen ongerijmdheden zichtbaar te maken en op te lossen, wat te zien is in die zogenaamde spiegel.

Als een relatie stukloopt omdat een van beiden kritiek heeft op de ander, dan betekent dat veelal dat diegene die kritiek heeft niet goed in zijn eigen spiegel heeft gekeken, had hij of zij dit wel gedaan dan was die kritiek opgelost door aan je zelf te werken door de oorzaak te vinden van je kritiek.

Dit is geen garantie dat de relatie niet wordt beëindigd, alleen zal bij diegenen die wel zijn eigen kritiek heeft opgelost, duidelijker de spiegel van die andere kunnen zien.

Als dan toch de relatie wordt beëindigd zal dat zijn omdat een van beide partners niet aan zichzelf heeft gewerkt.

Na beëindiging van deze relatie, zal diegene die wel zijn eigen ongerijmdheden heeft opgelost, geen kritiek hebben op de ander, en daarmee zal hij of zij verlost zijn van spijt of schuldgevoel, omdat hij of zij gezien heeft dat de partner niet aan zichzelf heeft gewerkt.

Verliefd worden ontstaat eigenlijk door de kritiek op jezelf die onmiddellijk weggenomen wordt omdat je iemand ontmoet waarin jijzelf onbewust je ongerijmdheden ervaart, en dat dat bij die ander heel en volgroeid is.

Het gevoel van verliefd zijn is hierom ook zo heftig, omdat de kritiek die je onbewust op jezelf hebt je heel veel energie kost, en doordat je iemand ontmoet die op hetzelfde punt heel is, stopt onmiddellijk de energie verspilling die jij nodig bent om die kritiek in je zelf in stand te houden.

Je hebt immers iemand gevonden die jou ongerijmdheden niet heeft, daarom voel je je dan ook een met die ander, dit maakt dat dat gevoel van verliefd zijn zo heftig is.

Als je geluk hebt voel die ander dat ook omdat in die andere het zelfde spelletje gespeeld wordt.

Er is ineens energie in overvloed, en de uitdrukking daarvan is verliefd zijn althans zo interpreteren wij dat, de basis hiervan is als je plotseling een probleem in jezelf hebt opgelost gebeurt precies hetzelfde, dan is dat gevoel er ook alleen wij koppelen daar geen verliefd zijn aan.

Er is enig verschil in dat gevoel, omdat het gevoel van verliefd zijn afhankelijk is van iemand en vaak heftiger is, en het gevoel van inzicht in een bepaald probleem, dat gevoel is niet afhankelijk van iets.


Als beide partners hun eigen problemen oplossen die ervoor zorgde dat zij verliefd werden, dan zal daarna een ander gevoel ontstaan, een gevoel van respect of waardering, en dit gevoel zal niet afhankelijk zijn van de ander.

Je hebt immers in dat onderzoeken een probleem in jezelf opgelost, als dat gebeurd is ben je die ander niet meer nodig, en juist die ander niet meer nodig te zijn, schept een sterke band die niet meer afhankelijk is van iets in die ander.

Blokzijl 17-02-2014.                                                    Dimensies en Utopia.


Zoals prof. Dijkgraaf ook al beweerde dat de derde dimensie in ons brein wordt geboren, het beeld dat tot ons komt wordt geprojecteerd op het netvlies en dat is een plat vlak, daar wordt het omgezet in elektrische stroompjes en in het brein opnieuw omgezet in een voor ons driedimensionale perceptie.

Ik vond deze uitspraak van professor Dijkgraaf interessant, omdat wat hier volgt  ik in mezelf al ontdekt had, ik durfde dit niet hardop uit te spreken.

Ik heb dit eenmaal gemaild in juli 2012 aan Victor Lamme hersenonderzoeker, dat werd destijds op tv uitgezonden in verband met de eerste introductie van de iPad, heb daar geen reactie op gekregen.

Ik heb Victor Lamme toen gemaild dat het brein zelf de derde dimensie maakt, dat die op zich in het brein niet bestaat, dit betekent ook gelijk dat al ons denken in een plat vlak gebeurt op het vlak van de twee dimensies.

Dat houdt in dat alles wat wij zeggen en denken zich afspeelt op het tweedimensionale vlak die nodig is voor uw werk om nieuwe dingen te vervaardigen of een beroep uit te oefenen of iets leren en verbindingen te leggen.

Maar als ons denken aangedreven wordt door emoties dan verheft zich dit denken tot een driedimensionale perceptie, deze perceptie is een veronderstelling en daarom niet dat wat werkelijk is, dit is onze subjectieve werkelijkheid.

Al ons streven en meningen vallen buiten het tweedimensionale vlak, en zijn door het brein in elkaar gezet.

Onze strevingen en meningen zijn bedachte verzinsels van het brein, dit is onze subjectieve perceptie, dit is het moeilijkste omdat een beetje te begrijpen.

In dit begrijpen is te beseffen, dat al ons streven in ons eigen brein plaatsvindt, waardoor de mogelijkheid geboren is dat er veranderingen in ons kunnen plaats vinden.

Iets begrijpen valt buiten het tweedimensionale vlak, begrijpen kan alleen maar in de derde dimensie plaatsvinden, in onze subjectieve werkelijkheid.

Er wordt ook wel eens gezegd dat het werkelijke leven het begrijpen zelf is, en dit kan dan ook alleen maar plaats vinden op het tweedimensionale vlak.

Het is dan ook alleen maar mogelijk om in het onware gedeelte van het brein te begrijpen dat dit zo is en dat het niet anders kan zijn, als u dit werkelijk begint te begrijpen.

Dit kan alleen maar begrepen worden in de subjectieve perceptie van uzelf.

Deze subjectieve perceptie wordt door het begrijpen hiervan zelf opgelost, dan komt u dichter bij het tweedimensionale vlak met andere woorden in het zogenaamde begrijpen zelf, en daarin kan niet meer begrepen worden dat dit zo is.

In dat zogenaamde nu, waar men steeds over spreekt, maar vaak niet echt weet wat daarmee bedoeld wordt, is begrijpen niet meer aan de orde, het vragen en het afvragen is opgehouden, het is, wat het is.

In dit zogenaamde nu kan er dan ook geen sprake meer zijn van veronderstellingen, veroordelingen, meningen of ergens in geloven omdat onze perceptie binnen de kaders van dat moment vallen, in dat nu kan er dan ook alleen maar de tweede dimensie aanwezig zijn.

Sorry mensen in het nu kan niets aanwezig zijn wat niet werkelijk is, alles wat in de derde dimensie in ons brein gestalte kreeg is in dat nu wel zichtbaar en voelbaar, u bent er  alleen geen deel meer van.


Ik wil hier toch nog iets aan toevoegen, wat ik wel  te horen krijg dat dit allemaal te zweverig is of er niets mee van doen willen hebben, kan ik u uit persoonlijke ervaring meedelen, door te onderzoeken in uzelf, en u te oefenen in aandacht kan het spontaan gebeuren dat u in het moment zelf zeer dicht bij dat nu terechtkomt, dit is een overweldigende ervaring.

In het bijna nu moment is er geen strijd meer en nog nauwelijks enig denken, ik heb daar regelmatig enige tijd in mogen vertoeven, als er aan die toestand een einde komt, is er bijna geen herinnering aan, dit kan ook niet omdat het brein dit zelf is, wel is er naderhand een besef en een weten dat het er was en dat het overweldigend was.

In dat besef is tevens een begrijpen dat ik Herman, mijn eigen toeters en bellen en vooral wat ik nog denk te zijn, de enige ben die dat moois in de weg staat, en dat maakt dat ik door blijf gaan met deze aandacht en probeer zoveel mogelijk onhebbelijkheden en stommiteiten in mijzelf op te lossen.

Een vereiste is om in deze toestand te geraken, dat er geoefend wordt in aandacht en daardoor zoveel mogelijk onbewuste toestanden worden opgelost, en dat u door deze aandacht toeschouwer kunt zijn van uw eigen denken, dat u kunt zien en beseffen wat u denkt en dat besef zal u helpen uw eigen onhebbelijkheden en stommiteiten te zien, het oplossen hier van zal u helpen dat dit moois u kan overkomen.

Als u toch blijft denken dat u bewust bent en deze trein van bewustzijn aan u voorbij laat rijden en weigert in te stappen, dan blijft u wie u bent en blijft u in uw eigen niet werkelijke derde dimensie, u blijft rondhangen in de subjectiviteit, en als in u een maar of een als in uw gedachte opkomt, dan is er niet ingestapt.


In dit nu wordt wel de derde dimensie waargenomen, het brein heeft in die toestand geen woorden voor dat wat het waarneemt, het brein observeert en neemt alleen maar waar.

Dit observeren en waarnemen is de aandacht zonder concentratie, de unieke eigenschap van deze aandacht is dat het denken zich niet bemoeit met deze aandacht, het denken staat in deze aandacht stil, en daardoor komt de energie beschikbaar die in de normale toestand gebruikt wordt om vorm aan het denken te geven.

De energie die vrijkomt door deze stilte is waar we allemaal naar op zoek zijn, en omdat we dit niet goed begrijpen proberen wij deze energie te verkrijgen door hebbedingetjes en onze zogenaamde waarheden en bezittingen.

Even voor de duidelijkheid, u kunt wel de zogenaamde eigenaar van uw veronderstellingen en hebbedingetjes en bezittingen zijn, maar als u werkelijk voelt en ervaart dat u de bezitter bent dan kan het alleen maar plaats vinden in de derde dimensie, het bezitten van deze dingen is subjectief en een energieverslindend proces.


Wij hebben het vermogen gekregen om te kunnen denken, maar waar denken we dan mee, wij denken met datgene wat we weten of wat te kennen, dit weten en kennen is dat wat we eerder gezien of gehoord hebben en omgezet is tot een herinnering, ik zal niet alle vijf zintuigen erbij betrekken in deze uitleg daar wordt het alleen maar onduidelijk van.

Onze kennis is dat wat het brein in het verleden heeft geleerd en heeft verwerkt tot herinnering, en deze herinnering zijn wij, daar denken wij mee daar komen onze meningen en onze zeker weten en onze veronderstellingen vandaan, meer is het niet.

Sorry Lieve mensen, wij zijn echt niet meer dan een herinnering, als er meer was zouden we blijven bestaan in de gatenkaas van het dement zijn.

Dit kan zich dan ook alleen maar voordoen in de door ons veronderstelde subjectieve werkelijkheid de derde dimensie.

De moeilijkheid hierin is als wij geen kennis hebben opgedaan over een bepaald onderwerp dan kunnen wij daar ook niet over nadenken, als wij voor de eerste keer iets horen of zien moet wij het eerst verwerken tot een herinnering.

Dan pas kunnen we er later over nadenken en ons er een mening over vormen, de uitkomst van deze mening over het nieuwe wordt ingekleurd door onze kennis die we voorafgaand aan het nieuwe hebben opgedaan, met andere woorden de mening wordt ingekleurd door onze herinneringen.

Onze mening over dat nieuwe ontstaat door het er over na te denken met de herinnering uit het verleden die wij loslaten op het nieuwe, met andere woorden onze meningen over dat nieuwe staat niet los van het verleden wat we al wel of niet wisten over het nieuwe.

Is er nergens in onze herinnering iets te vinden wat enigszins past bij het nieuwe, dan kunnen wij ons ook geen mening vormen, wij zijn eerst enige kennis nodig om een mening te kunnen vormen over het nieuwe wat we gehoord of gezien hebben.

Als ons een mening gevraagd wordt over iets uit het dagelijks leven, hebben we daar meestal wel een antwoord op, dit antwoord ontstaat op dezelfde manier als hiervoor beschreven is.

Nog een hint om dit beter te kunnen begrijpen, stelt u zich voor dat u iets verteld wordt over bijvoorbeeld hoe papier wordt vervaardigd, als u dit niet weet kunt u er dan ook niet over meepraten of een mening over vormen, u zult eerst onderzoek moeten doen in het vervaardigen van papier dan pas kunt u erover meepraten en er een mening over vormen, dit is hetzelfde proces.

Nog een hint, vraag jezelf eens af wat het woordje ik voor u betekent, waarschijnlijk gebruikt u dit woord enkele tientallen malen per dag, en als ik u vraag leg eens uit wat dit ik voor u betekent, zullen velen van u met de mond vol tanden blijven staan en geen antwoord kunnen geven.

Waarschijnlijk zult u er veel over na moeten denken wat het woordje ik voor uzelf betekent, de kans is groot dat u de werkelijke betekenis van dat woord niet boven tafel krijgt, en toch gebruikt u dit woord meerdere malen per dag, u spreekt het uit en u weet zelf niet wat u met dat woord bedoeld.

Dit is dan ook de moeilijkheid, omdat wat op deze site wordt beschreven om daar een mening over te kunnen vormen, als wij voor de eerste keer hiermee geconfronteerd worden, als wij geen informatie of kennis in ons meedragen over deze onderwerpen dan kunnen wij ons daar dan ook geen mening over vormen.

Hoewel wij in vele gevallen wel een mening hebben en als wij dat in woorden proberen uit te drukken dan lukt ons dat niet, en dan zullen onze woorden zijn het is onzin, het is te zweverig, of ik ben het er niet mee eens.

Deze mening komt omdat wij niet bij machte zijn om een mening voor onszelf te formuleren, omdat wij veelal niet de moeite nemen om er eens rustig over na te denken en proberen te ontdekken of er misschien toch nog iets kan zijn wat we nog niet wisten.


Daarom kijk ik ook naar Utopia omdat deze mensen allemaal een ideaal hebben om hun persoonlijk Utopia te creëren,  ze zijn bijna allemaal begonnen in de veronderstelling dat het met 15 mensen moet lukken, om er 14 van deze mensen te veranderen naar hun persoonlijke eigen Utopia idee.

Wat deze 15 mensen vermoedelijk buiten Utopia geprobeerd hebben en niet gelukt is.

De basis van Utopia is gebaseerd op individuen die een bepaalde overtuiging hebben dat wat zij vinden van deze maatschappij en hoe zij daar zelf instaan, deze 15 mensen zien zeer scherp en duidelijk waar volgens hun zelf de schoen wringt, en Utopia is een ideale plek om hun eigen egotrip uit te dragen en proberen te verwezenlijken.

Er gebeurt wel iets heel moois in Utopia, ik zie steeds dat er nog niet echt een individu opstaat die het voor het zeggen wil hebben, het gevolg hiervan is dat er per individu heel veel pijn wordt verwerkt.

Dit is hun levenspijn die hen overkomen is voordat Utopia in hun leven kwam, zij hebben in het dagelijks leven hun idealen niet kunnen verwezenlijken wat zij in gedachten hadden, en dat lukt hem in Utopia ook niet en dat kost vele tranen.

Al deze 15 Utopianen hebben natuurlijk meegenomen wat ze zijn geworden in hun vorige levens, om het maar eens met andere woorden te zeggen, als ze niet tot het besef komen dat zij hun conditionering van vorige levens in Utopia gedeeltelijk aan de kant moeten schuiven.

Als ze dit doorhebben dan is er een kans van slagen, er is inmiddels een filosoof toegetreden deze zou het kunnen weten, dat is de enige oplossing om een goed werkend Utopia te creëren, dat daarvoor nodig is dat elke Utopiaan gedeeltes van deze uit vorige leven opgedane conditionering op moet lossen.

Ik meende te beluisteren dat de filosoof, ook al enkele opmerkingen had gemaakt in die richting, er is veel begrijpen voor nodig om tot de conclusie te komen dat dit de enige oplossing is, de keerzijde van de medaille is dat elke Utopiaan moet gaan beseffen dat de conditionering per individu een goed werkende Utopia in de weg staat.

Als de filosoof ook nog inzicht heeft wat de consequenties zijn van ergens in geloven, dit hoeft geen godsdienst te zijn, wat ergens in geloven voorstelt, en deze veronderstellingen in zichzelf heeft opgelost.

Dan is de kans van slagen veel groter, als zij dit duidelijk kan argumenteren dat anderen tot begrijpen komen dan is de kans van slagen enorm toegenomen.

Dit is niet makkelijk om door inzicht tot het besef te komen dat je zelf diegene bent die een goed werkend-Utopia in de weg staat, temeer omdat meer dan de helft van de Utopianen een niet zo'n denderende eigenwaarde heeft, dit was waarschijnlijk ook voor velen de aanleiding om zich in te schrijven voor Utopia.

Ik weet het niet zeker maar waarschijnlijk hebben onbewust de meeste Utopianen de indruk door aan Utopia mee te doen deze eigenwaarde in hen sterker zal worden, en dat is waarschijnlijk een misvatting.

Het is onmogelijk om meer eigenwaarde te verkrijgen door strijd te leveren en toeters en bellen tot je te nemen, eigenwaarde kan alleen maar groeien, door gedeelten in jezelf op te lossen die er de oorzaak van zijn dat je eigenwaarde op een laag pitje staat.

Omdat hun niet zo denderende eigenwaarde juist zorgt voor de onderlinge strijd in Utopia, ze kiezen bijna allemaal voor eigen parochie, en daarop zal het afknappen.

Komen zij tot dit besef dan is alles mogelijk.

Dit is ook de enige optie die Utopia een kans van slagen geeft, als er iemand op gaat staan die het voor het zeggen krijgt dan is het een verloren zaak, dan zal onze samenleving in Utopia in een verkleinde vorm zichtbaar worden.

Als je weet dat het onmogelijk is voor mensen die niet bewust van zichzelf zijn geen eigen wil kunnen hebben, dat is bij de Utopianen goed zichtbaar, omdat zij zeker weten dat ze een eigen wil hebben, dit zeker weten verhinderd om daar inzicht in te krijgen, daarom volg ik Utopia om in mijzelf te ontdekken waar het nog beter kan.

Er is een kleine kans dat de Utopianen dit tot een goed einde kunnen brengen, ik bedoel hier niet een verkleinde vorm van onze eigen samenleving.

Maar dat er iets nieuws zichtbaar wordt waar wij een betere samenleving mee zouden kunnen creëren, althans enkele argumenten om alles wat meer in harmonie te laten verlopen, ik bedoel hier niet iets in een communeachtige vorm, dit werkt ook niet omdat er altijd weer iemand is die het voor het zeggen heeft.


Misschien dat er onder de lezers iemand is die ervoor kan zorgen dat dit schrijven eventueel op de laptop bij Utopia verschijnt.

Groetjes Herman.

Deze subjectieve inzichten zal ik aanvullen als er weer een inzicht is, een soort dagboek zal ik maar zeggen, waar elk moment toegevoegd en veranderingen in kunnen plaats vinden, als het ware een brief die ik aan het schrijven ben.

U mag op elk moment reageren en vragen stellen of een antwoord geven in het reageer scherm dan neem ik dat mee en u krijgt een antwoord op uw schrijven.

Dimensies en Utopia.

Wat is de basis dat we deze relatie

kiezen.

Is er dan niets anders om mee te

denken?

Wat is denken, hebt aangepast.

Intelligentie, bewustzijn,

aandacht.

Techniek.

Tunnelvisie

Antwoord over begrijpen.

Nu begrijp ik het helemaal niet

meer.

Het is zaterdagavond 11:00 uur.

Voorspelbaar 2.

Wat wij allemaal wel eens doen.

17-02-2014

15-02-2014


22-12-2013


18-12-2013

14-12-2013


20-11-2013

17-11-2013

07-11-2013

02-11-2013


02-10-2013

18-09-2013

13-09-2013

Dagboek.

Zwartepiet.

Een afvragen.

Wat is defferentiatie.

Één man en één tientje.

Uitleg wat ‘zijn’ is.

Voorspelbaar.

Natuurlijk word ik aangesproken.

Koffie drinken.

MDMA oftewel XTC

Bewustzijn van je zelf.

Een fragment van dit moment.

Nog even voor de duidelijkheid.

De Geboorte van het ik.

Subjectieve inzichten.

17-10-2014

26-10-2014

23-14-2014

11-09-2013

09-09-2013

08-09-2013

07-09-2013

04-09-2013

19-08-2013

04-08-2013

19-07-2013

21-07-2013

20-07-2013

19-07-2013

Dagboek - 2

Einstein had het mis.

Mijn e-mail reactie op het gesprek aan de deur.

Reactie per brief.

lies slagaders operatie.

22-10-3015

25-10-2015


28-10-2015

17-04-2017

Dagboek - 3