Laatste verandering.

17-04-2017

15-05-2016

02-02-2016

14-01-2016

24-12-2015

25-10-2015

22-09-2015

29-01-2015

11-11-2014

23-10-2014

17-10-2014

17-02-2014

15-02-2014

22-12-2013

Dagboek-3 operaties.

Aanvulling op-Je kunt niet.

Krishnamurti.

De mens en zijn evolutie.

Sporen van een verloren kind.

E-mail gesprek aan de deur.

Einstein had het mis.

Beelddenken 1,2,3, en 4.

Inleiding 2.

Differentiatie

Zwartepiet.

Dimensies en Utopia.

De basis van een relatie kiezen.

Is er dan niet anders om.

Als u in het sub menu op een nummer klikt kunt u de mp3 hier boven beluisteren.

Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button Button #XTC

Deze subjectieve inzichten zal ik aanvullen als er weer een inzicht is, een soort dagboek zal ik maar zeggen, waar elk moment toegevoegd en veranderingen in kunnen plaats vinden, als het ware een brief die ik aan het schrijven ben.

U mag op elk moment reageren en vragen stellen of een antwoord geven in het reageer scherm dan neem ik dat mee en u krijgt een antwoord op uw schrijven.


Wat op dit moment in mij langzaam helder is dat het hele subjectieve bewustzijn een opgelegd patroon volgt.

Even het beginsel van het brein in kaart brengen.

1. Het brein is bij de geboorte als een onbeschreven blad.

2. Zijn eigenschap is willen leren, is kopiëren wat het waarneemt, door middel van de zintuigen, het waarnemen is gelijk aan registratie in het brein.

3. Het instinct heeft de kracht om kenbaar te maken als zijn leven in gevaar komt,

Dit is mijn subjectieve realiteit.

De inhoud van deze realiteit is bijna zonder geloof waar dan ook in, er is bij mij altijd een vraagteken die mee kijkt is dat nu wel zo. de wil om te overleven.

4. Dit is er voordat er een ik is ontwikkeld.

Dit vraagteken is langzaam ontstaan door achteraf te controleren of het wel waar was, dit vergrote het inzicht in wat er word vertelt.

Bij mij is het inmiddels standaard geworden dat in een gesprek meteen al zichtbaar wordt in hoeverre het waar is, daarin ligt ook besloten of het verhaal van de persoon zelf is (zijn ervaring) of dat het geleend is zoals bijvoorbeeld van het internet.

Deze vertellingen hebben een andere klank, de verteller komt zelf niet voor in het verhaal of uitspraak, (het gevoel van het zelf te begrijpen bedoel ik), wat er dan wel inzit is de ego trip (wat weet ik veel hé).

Deze twee kunnen niet samen gaan  begrijpen en de ego trip.

Omdat het begrijpen er van opnieuw beleefd word, bewust of onbewust, maakt geen verschil.


Ik heb veel geleerd van het inzicht in het fenomeen geloof, bijvoorbeeld het geloven in een Opperwezen van een religie, ik ben zelf opgevoed als Nederlands hervormd, gelukkig niet zo streng.

Door toch weer het vraagteken te plaatsen en het te onderzoeken, een van die ontdekkingen was, dat ik het op zijn minst vreemd vond, als de opvoeders een bepaald geloof hadden dat de nakomelingen hetzelfde geloof zich eigen hadden gemaakt, dat was in elke religie het geval, zelfs met een andere richting in die zelfde religie.

Deze ontdekking zette alles op zijn kop, het heeft jaren geduurd om te beseffen hoe dit mogelijk was, ik ging er toen nog van uit dat ik en de mensen een eigen wil hadden.

Dat wij konden kiezen en dat onze meningen onze eigen zelf overwegende meningen waren.


De eind conclusie was dat ik (en waarschijnlijk bijna alle mensen) een kopie zijn van een mengelmoesje van mijn opvoeders, een geweldige schok.

Ik was dus ook zo'n mengelmoesje, en dan heb ik misschien ook wel geen eigen wil.

Wie ben ik dan, dat werd de vraag der vragen, daarin werd langzaam mijn subjectiviteit duidelijk.

Volgens het woordenboek is de betekenis van subjectiviteit, ‘zo wordt bijvoorbeeld iets wat men uit eigen ervaring heeft meegemaakt als subjectieve ervaring aangemerkt’.

Dit zal vooral zo zijn als er anderen zijn die onder dezelfde omstandigheden niet hetzelfde hebben ervaren.


Dit kwam voor mij het duidelijkste tot uitdrukking als ik dit voorlegde aan mensen die zelf een of andere religie hadden, er was nooit enige echte reactie op mijn vragen, of de bijbel werd geciteerd.

Mijn vraag werd nooit rechtstreeks beantwoordt.

Dit was voor mij onthutsend, nu begreep ik er niets meer van, vele jaren later werd mij duidelijk hoe dit kwam.


Door verschillende boeken te lezen en een bezoek te brengen aan magnetiseurs, hypnotiseurs, Jomanda, hand en kaart lezers, waarzeggers, yoga enzovoort, kwam ik niet echt verder, wel begon ik te begrijpen wat suggestie was en hoe het werkte.

De doorbraak kwam toen ik in aanraking kwam met de school voor praktische filosofie in Deventer, daar werd mij duidelijk hoe het een en ander werkte in het brein, ik heb daar 6 jaar de lessen gevolgd.

Heel verhelderend was het vooral met de mede studenten, degenen die het niet volbrachten en afhaakten (het hoe en waarom dit gebeurde).


Het afhaken van de mede cursisten werd voorspelbaar door dat wat zij vroegen en wat hun antwoorden waren op vragen, dit werd een vorm van voorspelling wanneer zij afhaakten, hun argumentatie was voor mij een bron van inzicht in mij zelf.

Na 6 jaar hield ik het voor gezien, nog enkele cursussen gedaan, nog wat andere scholen bezocht.


Het besef groeide dat ik volledig alleen was in mijn God vergeten onderweg zijn.

Het werkelijke werk werd zichtbaar ik was de leerling en de meester, iets anders was er niet, daar stond ik dan met alleen mijzelf, nu verder met al mijn onwetendheid.


Sorry voor mijn talenknobbel.

Onwaarheden onder voorbehoud.


Wordt vervolgd.

19-07-2013                          Mijn dagboek van dit moment.

                                                                                MDMA oftewel XTC.



Het moest er toch een keer van komen, in de jaren 60 al wat geëxperimenteerd met Hasjiesj.

Ben nooit bang geweest voor verslaving aan een of ander verdovend middel met alcohol lukte het ook al niet.

De sigaret had het wel van mij gewonnen maar daar is het woord verslaving niet zo indringend zeker niet in de jaren 60.

Het experimenteren met Hasjiesj werd natuurlijk beperkt tot mij zelf, dat kon het kleine dorpje waar ik geboren ben absoluut niet verdragen.

Het bleef dan ook bij enkele testen, het was mij al snel duidelijk dat het niet een oplossing was voor welk probleem dan ook, het voegde niets toe, allen de kik van het kopen en proberen had zijn charme.

Het was mij al min of meer onbewust duidelijk dat helderheid van geest toch mijn favoriet scheen te zijn, dat was ten opzichte van alcohol ook het geval.

Deze helderheid van geest ging dan ook volledig onderuit.


Nu terug naar Augustus 2013 ik kreeg XTC in mijn handen, onderzocht of het geoorloofd was wat betreft de zuiverheid van het product.

Natuurlijk innemen zonder alcohol dat versterkt de uitwerking, en dat kan uitlopen op een ramp voor de nabestaanden.

Mij was bekend dat de uitwerking bewustzijn verruimend moest zijn, verder zijn er de nodige wilde verhalen over XTC.

Na een kwartier begon de verandering, met een half uur waren de gevolgen al goed merkbaar het was in geen geval bewustzijn's verruimend.

Het onderdrukte het inzicht in de omgeving en personen, het begrijpen werd minder, het zien was als of ik door een koker keek, het beeld waar ik naar keek werd kleiner als het ware, er waren wel enkele flitsen van meer kleur van de omgeving.

Van een uur tot twee uur was de uitwerking het sterkst, het duurde nog twee uur voor dat het geheel was verdwenen.

Voor mij was deze ervaring oké, kon ik er tenminste over mee praten en vergelijken en de juiste woorden vinden om in een discussies de nadruk te leggen, om het goed te argumenteren waarom het gebruik van XTC sterk is af te raden.

Een ervaring rijker, en een illusie armer.


Elke reactie die in u opkomt is uw reactie, zegt weinig over mij als persoon.

U is het oordeel, u is het beoordelen, dit speelt zich af in uw eigen brein tussen ‘uw’ oren, tussen de verschillende zelf gemaakte ideeën, dat heet programmeren of heel voorzichtig uw eigen mening uw eigen hersenspoeling.

Uw oordeel bent u, niet Herman, u kijkt in de spiegel, u kunt mij niet zien.

U werpt het balletje, het balletje rolt vroeg of laat terug naar de werper.

Een reactie is welkom.


Dit schrijft Wikipedia er over.


De chemische stofnaam MDMA staat voor 3,4-methyleendioxymethamfetamine, een organische verbinding met als brutoformule C11H15NO2. MDMA en de verwante stoffen MDA, MMDA en MDEA zijn, net als lsd, semisynthetische verbindingen die geclassificeerd worden als psychostimulantia en hallucinogenen. MDMA is één van de meestgebruikte synthetische drugs. De verslavende werking is minder dan cocaine of methamfetamine.

Ecstasy of xtc is de straatnaam voor tabletten of poeders die onder meer de stof MDMA bevatten. Deze tabletten bevatten soms ook andere stoffen dan MDMA, bijvoorbeeld mCPP en PMMA. De stof MDMA staat sinds 1988 op Lijst 1 (harddrugs) van de Nederlandse Opiumwet.

Blokzijl 04-09-2013                                                   Koffie drinken.


Ik had gisteravond tijdens het koffie drinken buiten op het terras bij de buren gezegd dat ik morgen nog naar Zwolle moest, toen ik even mijn eigen koffie haalde die is niet zo sterk die vindt ik lekkerder, zei de buurvrouw tegen mij je portemonnee valt bijna uit je achterzak, daar zat namelijk een redelijk groot gat in mijn spijkerbroek.

Ik zei dat moet toch kunnen hier moet ik morgen ook mee naar Zwolle, kan toch wel, nou ja zeg je kunt natuurlijk morgen ook even een nieuwe halen, lief hé dat ze dat zegt.


Ik moest daar vanmorgen toch even aan denken, eigenlijk kon het ook niet meer, onder aan de pijpen zitten zelfs al wat franjes, dus toch maar even in de auto gestapt en naar Steenwijk gereden naar de Wel-Koop, niet het goedkoopste maar wel het makkelijkst, een spijkerbroek uitgezocht en naar de kassa, ik zei nog tegen de kassajuffrouw, dan zie ik er vanmiddag weer mooi uit, waarop ze zei ‘mooi zijn is goed maar lief zijn is beter‘, ik knikte bevestigend.


Ik dacht nog toch wel leuk dat ze dat zegt toch weer iemand die nadenkt, onderweg moest ik er nog even aan denken, het zal toch niet waar zijn dacht ik, dit meisje was over de 100 kg, dat ik zei dat ik er vanmiddag dan weer mooi uit zal zien, had haar toch op een of andere manier geraakt, zonder dit te beseffen denk ik, dan komt ze met de woorden lief zijn is belangrijker, de aandacht die ik aan haar gaf verdraaiend naar lief zijn is beter.


Waarschijnlijk was dat haar tactiek om de aandacht van die 100 kg af te leiden naar lief zijn is belangrijker, dan was zij voor haar gevoel weer uit het beeld, wat is de geest toch geweldig slim in zijn afleidingsmanoeuvres.

Het denken wil niet zijn wat hij is, vandaar al onze excuses voor onszelf, wij zijn zelf bijna nooit in beeld en dat willen we ook niet, dat wat we werkelijk zijn haalt het niet bij dat wat we willen zijn.

Onze eigendunk is zo laag dat we steeds andere dingen verzinnen om het op te krikken, de uitkomst van het opkrikken zijn we niet werkelijk, leven in dat opgekrikte is erg onvrij en dat zien we niet, wij kunnen dat niet verdragen, zouden we dat wel doen dan is de kans groot dat het werkelijke leven in beeld komt, maar dat weten we zelfs niet, is ook zeer angstig als je dat tipje van de sluier een beetje probeert op te lichten.

Probeert te zijn wat je werkelijk bent, niet wat je van je zelf moet zijn, maar dat wat werkelijk in je leeft, zeer angstig en onprettig maar toch geweldig om daar mee bezig te zijn, en langzaam te ontdekken wie en wat je toch eigenlijk bent.

Het onaangename hierin is dat wat je van jezelf moet zijn, steeds de verliezer is ten opzichte van wat je werkelijk bent, geweldig moeilijk maar als je een paar dingetjes opgelost hebt, dan ga je voelen en beseffen dat er nog een andere vrijheid bestaat die totaal anders is dan wat je dacht dat vrijheid was.

De buurvrouw kwam nog even langs om mij het allerbeste toe te wensen, ik liet haar de nieuwe broek zien en het gewassen T-shirt, daar had ze ook iets over gezegd, toch wel leuk, niet dan.

Blokzijl 07-09-2013                                       Natuurlijk word ik aangesproken.


Natuurlijk word ik aangesproken over deze site, is ook al enkele keren gebeurt, er zijn toch gelukkig enkelen die zien dat er geschreven wordt over dingen die in het normale leven niet besproken worden omdat men niet weet dat het bestaat.

Men denkt vaak wel ik weet wat er bedoeld wordt, dat is een misvatting op de enkeling na die zeer zeldzaam zijn, wij hebben daar vroeger op de school van praktische filosofie wel eens over gesproken, dat deze lering over het bewustzijn zichzelf beschermd.

Er werd gezegd dat deze dingen zichzelf beschermen, en dat houdt gelijk in dat je er geen misbruik van kunt maken, als je iets verworven hebt bijvoorbeeld dat je weet wat iemand denkt op het moment dat je discussieert, als je dan gebruik gaat maken van die kennis die je leest als het ware, natuurlijk mag je het gebruiken, alleen om diegenen waar je mee discussieert helpt dat hij of zij inzicht krijgt over datgene waar je over discussieert.

Maar als ik het gebruik in mijn eigen voordeel dan zal dat voordeel wat ik ervan heb gaandeweg mijn verworvenheid afbreken.

Het besef van het kunnen misbruiken, dat besef is er voor dat je het vermogen krijgt om het te gebruiken, dat is toch weer diezelfde zelfbescherming.

Ik had het toen nooit goed begrepen, om dat te kunnen begrijpen is ook vijf stappen verder, maar ik begrijp het nu als ik praat over deze dingen en nu met de website natuurlijk helemaal.

Het niet kunnen begrijpen van deze site wordt wel tegen mij gebruikt, ik kom in een ander daglicht te staan, ik word hierdoor beoordeeld en misschien soms wel veroordeeld, daarom zei ik ook ergens ‘ik denk dat ik het nu met mijn 71 jaar wel aankan om er over te spreken.

Ik moet toch eerlijk bekennen, dat dit niet eenvoudig is, tot nog toe gaat het geloof ik redelijk goed.

Het gaat erom dat de toehoorder openstaat voor hetgeen besproken wordt, en dat is vaak niet het geval, als er gezegd wordt ik ben het niet met je eens dan wordt het interessant.

Er werd eens een suggestie gedaan, er werd gesteld dat ik gebruik moest maken van de term, "dat ik dat vind wat ik schrijf", ik begreep het eerst niet goed omdat dat niet bij mij het geval is.

Later begreep ik wat er was gebeurd, alles was omgezet naar eigen begrijpen en daarom was er dan ook geen vraagteken er was geen enkele vraag, dat is het gevolg van iets lezen en omzetten naar je eigen begrijpen.

Het was niet ontdekt dat het over nieuwe dingen ging.

Waar ik over schrijf, dat zijn mijn ervaringen, deze dingen heb ik mij eigen gemaakt door de oefeningen, het is me net zo eigen als dat ik vroeger tandwielen, zuigers en krukassen maakte.

Een compleet motorblok maken, dat te kunnen is gelijk aan wat ik op deze site probeer duidelijk te maken, het is net als zwemmen, dat kun je leren en dan kun je zwemmen.

Dit is zo'n typisch voorbeeld van bescherming, de term "dat ik dat vind wat ik schrijf", deze bescherming, beschermt wat ik beschrijf, als je het niet kunt begrijpen is het ook bijna onmogelijk om het te verdraaien in wat het niet is, en als je dat toch probeert dan zal het zo anders zijn dat het even goed geen schade meer aanricht.

En als je er toch iets van begrijpt dan komen er vanzelf vragen.

Er werd geopperd dan krijg je ook meer vragen, deze site is geschreven dat alleen de geïnteresseerden vragen stellen.

Er was dan ook geen vraag, die had er wel kunnen zijn, dan hadden we verder gekund en samen proberen te ontdekken, dat is het vraagteken waar ik in de site steeds over schrijf, ik geef wel eens antwoord zonder een vraag ( een zwak punt in mij ) daar komt bijna nooit een begrijpen uit voort.

Het leuke van dit is dat je er op internet ook niet achter kunt komen of de dingen zo zijn, er is bijna geen controle mogelijk.

Er staat genoeg op het internet over bewustzijn, maar dat gaat over wat bewustzijn is of verondersteld wordt wat het is, dat is nooit het bewustzijn zelf, omdat degene die het probeert uit te leggen zich niet bewust is van zichzelf, daarom kan er ook niet over gesproken worden wat bewustzijn is.

Over het ding zelf wat bewustzijn is bedoel ik, daar kun je alleen maar over spreken als je het hebt, deze site gaat over de weg om het te verkrijgen en wat het is. En wil je er geen moeite voor doen of ben je niet geïnteresseerd even goede vrienden.


Blokzijl 08-09-2013.                                                    Voorspelbaar.


Gisteravond zag ik de wereld draait door, er waren drie economen uitgenodigd aan tafel.

De vraag werd gesteld hoe komt het toch dat jullie deze crisis niet hebben zien aankomen, er gingen van alle woorden over de tafel het kwam erop neer dat ze de dreiging niet hadden zien aankomen.

Een van de oorzaken was dat ze geen inzicht hadden hoe de banken met de financiën om gingen.

Toen ik dit zag moest ik toch denken aan een discussie nu zo'n 25 jaar geleden, wij zaten samen in een groep van gelijkgestemden die werd begeleid door een mentor, het ging die avond over of dat wat in de wereld gebeurt of liever gezegd in Nederland voorspelbaar was.

Met zijn tienen vonden wij dit een geweldig onderwerp om eens over te discussiëren.


Nog even voor de duidelijkheid, ik doe dit niet uit mijn blote hoofd, ik had toentertijd al een computer en ik schreef elke avond op wat er was gebeurd dat heb ik zo'n jaar of drie gedaan, het is gelukkig allemaal bewaard gebleven, helemaal vol met aantekeningen, van mijn bewogen jaren mijn verboden liefdes en vrienden en vriendinnen dat alles heb ik toen de tijd genoteerd.

De mentor stelde de vraag wat denken jullie is het voorspelbaar wat er in de samenleving gebeurt, eigenlijk hadden we allemaal onze twijfels of dat mogelijk was.

De mentor vroeg ons om terug te keren naar het moment voordat wij wisten hoe het denken werkte, anders gezegd toen jullie nog niet bewust waren van jezelf.

Probeer dat vast te houden om die tijd van ongeveer 5 jaar geleden te bekijken in dit moment, dan kunnen we dat eens bekijken of het mogelijk is om te voorspellen wat er in je eigen leven gebeurde.

De mentor zei we zullen opeenvolgend vaststellen hoe onze situatie toen was, hoe wij dachten over onszelf, waar we toe in staat waren.

De mentor vervolgde met wat hier cruciaal in is, vast te stellen hoe automatisch wij de dingen deden, onze dwangmatigheid in ons handelen, wat was er automatisch in ons.

Inmiddels weten jullie dat je toen dacht, dat je zelf dacht en dat je zelf de beslissingen nam in wat je deed, dat jij het was die de baas over je zelf was, jij kon het bepalen wat er gebeuren moest, althans dat dacht je toen.

Het werd toen toch wel heel erg stil, iemand zei ik denk dat ik het al weet wat de uitkomst wordt van deze discussie.

Wacht nog even zei de mentor geef nog geen antwoord.

Wij moeten er eerst nog verder induiken en enkele dingen analyseren, om ons inzicht kracht bij te zetten.

De mentor vervolgde met de vraag, wisten jullie toen wat je dacht, en kon je dat beïnvloeden.

Onze antwoorden waren dat we toen dachten dat wij zelf dachten, en ook dat wij konden bepalen waar over we dachten.

De volgende vraag was, hoe kwam je erachter dat het niet zo was, of anders gezegd dat het anders was.

Door volhardend zijn in de oefening, het werd alom bevestigt dat deze oefening ons dat duidelijk had gemaakt, dat wij het niet waren wat we dachten, wij waren het wel maar konden het niet beïnvloeden.

Weet iemand nog wat het punt was in die oefening waarmee dat duidelijk werd.

Iemand zei ik kan me dat nog goed herinneren, ik deed de oefening enkele malen per dag, ik was er zo ver mee dat ik het ook kon toepassen, bijvoorbeeld tijdens het afwassen, om dan ook werkelijk af te wassen en met heel mijn aandacht bij dat afwassen te blijven, ook in andere dingen die ik deed lukte het me steeds vaker om daar bewust van te zijn.

Tot op een gegeven moment, eigenlijk schrok ik er een beetje van, dacht ik plotseling niet meer, ik bedoel er waren geen gedachten meer, dat duurde wel 3 minuten, kan ik me nog goed herinneren, toen besefte ik dat ik niet degene was die dacht.

Waarop ik zei ik kan me dat ook nog goed herinneren, het zette alles op zijn kop, wat mij heel erg raakte daarin was dat er tegelijkertijd als het denken zich stilhield, er iets anders was, later begreep ik dat het die geweldige aandacht is.

Deze aandacht leek wel het vermogen te hebben, om in te grijpen in het denken.

Achteraf bleek dat niet zo te zijn, het was meer een toekijken op wat er gedacht werd, en in dat toekijken zat de kracht om dat wat er gedacht werd wel of niet ten uitvoer te brengen, alleen als de emotie van die gedachte te sterk was lukte dat niet.

De mentor vervolgde, welke conclusie trekken wij hieruit, wat is denken en wie zorgt ervoor dat er gedacht wordt, en wie is de bepalende factor in datzelfde denken.

Wij keken elkaar aan maar er was niemand die iets zei, het antwoord hierop was nogal beladen, ik geloof dat we het allemaal voelden als een vernedering voor onszelf.

Als ik dat zou uitspreken, zo voelde het tenminste voor mij, dat ik mij zelf veroordeelde tot een robotachtig iets, tot een automaat, die absoluut geen zeggenschap had over zichzelf, alles gebeurde gewoon wat ik deed.

De mentor vervolgde, ik wil toch een antwoord van jullie horen, dit antwoord komt hard aan maar je moet hem uitroepen over jezelf, het is noodzakelijk om dit antwoord wat jullie allemaal weten, dat jullie dat uitspreken over jezelf.

Als jullie dit antwoord uitspreken dan gebeuren er twee dingen, als je het tenminste uitspreekt met de overtuiging dat het ook werkelijk zo is.

We nemen eerst even pauze en dan gaan we verder, dan wil ik het antwoord van jullie horen, met voor iedereen duidelijk hoorbaar dat het uw eigen overtuiging is.

Ik wil u vriendelijk vragen, om er in de pauze niet over te spreken , ik zal u straks uitleggen waarom dat beter is.


Ik vond dat de pauze veel te kort duurde.

De mentor vroeg wie begint met het antwoord te geven, op deze zeer belangrijke indringende antwoorden.

Een van ons vroeg meneer kunt u eerst niet uitleggen waarom dit zo belangrijk is.

Ik zal het beantwoorden nadat u zelf uw antwoord heb gegeven, dan zult u ook begrijpen waarom ik ervoor kies om het op deze manier te doen.

Het bleef toch een tijdje stil, toen zei ik dat ik er van overtuigd was, dat ik op geen enkele manier kon bepalen wat ik dacht, dat zich dat gewoon in mij voltrok, het enigste wat ik kon was toeschouwer zijn, ik had er op geen enkele manier invloed op.

De volgende zei, dat hem was opgevallen, door te zien en te beseffen wat er gedacht werd, zonder er iets aan te doen, als deze gedachte later terugkwam, dan was deze gedachte veranderd, had een positieve wending gekregen.

Dit werd door meerderen bevestigt, zij hadden ook die ervaring gehad, iemand zei daarop dat hij het nog niet zeker wist, maar dat dit de sleutel was voor verandering.

Er was ook iemand die zei, dat hij het had geprobeerd uit te leggen aan een goede vriend, hij zei dat ik niet spoorde.

Nog iemand anders zei, dat hij in het verleden hele moeilijke perioden had gehad, daaraan terugdenkend kon hij nu min of meer toekijken op datzelfde gebeuren, hij had nu gezien waarom het toen niet goed ging.

Er was ook iemand die zei, dat hij in het verleden een keer overspannen was geweest, dat dit overspannen zijn hem nu niet meer kon gebeuren, omdat hij nu kon zien wat toen de oorzaak was geweest.

Nog een ander zei dat hij heel erg onzeker was, en dat hij die onzekerheid nu veel beter begreep, waarom dat steeds maar weer boven kwam drijven dat het zijn leven min of meer bepaalde.

Hij kreeg onmiddellijk bijval, iemand kon dit bevestigen, bij hem ging het soms zo ver dat hij alles maar omzeilde om geen antwoord te hoeven geven, en als er dan toch een antwoord kwam, dan was dat antwoord passend gemaakt op de vraag, hij kon zichzelf niet veroorloven dat hij iets niet wist, of dat zijn antwoord niet juist was.

Hier aan had ik ook nog iets toe te voegen, ik zei dat ik mij presenteerde als zeer zeker, ik weet van mezelf al lang dat dit vaak helemaal niet het geval is, als ik het daarover heb met derden, dan zeggen ze altijd jij onzeker kom nou.

Ik wilde hier graag een bevestiging van, dan kon ik mij beter veroorloven als ik eens onzeker was dacht ik, ik heb die bevestiging nooit gekregen.

Maar door deze oefeningen te doen, en een beetje toe te kijken op wat ik denk, durf ik onzeker te zijn op het moment als zich dat voordoet, en het mooie hiervan is, dat met die onzekerheid niets mis is, omdat ik mij er nu van bewust ben durf ik onzeker te zijn, soms begin ik zelfs te stotteren, ik durf dat nu en daarmee wordt die onzekerheid minder, daarom was voor mij die oefening en te beseffen dat ik niet dat denken ben van groot belang.

Wat die onzekerheid ook met me deed, dat ik soms niet durfde vragen wat er precies bedoeld werd, die onzekerheid monde uit in zwijgen, dat is al lang niet meer zo.


Nu in 2013 gaat het precies andersom, dan vraag ik soms aan mensen bepaalde dingen die te dichtbij komen, dan zeg ik wel ik ben niet nieuwsgierig maar ik wil het graag begrijpen hoe het is omdat ik in dat begrijpen mijzelf beter leer kennen wie ik werkelijk ben.

Soms werkt dat niet als ik dat zeg, omdat er weinigen zijn die begrijpen dat je alleen maar iets kunt begrijpen wat je zelf bent of kent.


Nu verder met de discussie van toen.

Onze discussiegroep bestond uit een gemengd gezelschap, dat was voor ons mannen zeer verhelderend, het ging natuurlijk over de gevoelens, waar mannen over het algemeen niet zo goed mee kunnen omgaan.

Een man mag immers niet huilen en gevoelens tonen, dat is gelukkig inmiddels veranderd nu mag het geloof ik wel maar toen absoluut niet.

Een van de dames zei, dat zij nu door middel van die oefening had gezien dat haar mooi en aantrekkelijk willen zijn soms extreme vormen aannam, dat zij nu de mogelijkheid had gekregen, en kon zien dat dit uit haar jeugd voortkwam.

Door het in te zien van haar jeugd dat het niet terecht was geweest wat haar was overkomen, en door dat te zien had haar doen beseffen dat het streven om mooi te willen zijn was afgenomen.

Dat haar dit een heel goed gevoel over zichzelf had gegeven.

Een andere dame zei, dat zij dat herkende, bij haar speelde nog een andere vorm een grote rol, zij streefde steeds naar erkenning, zij liep zichzelf steeds voorbij om maar te voldoen aan wat anderen van haar verwachten.

Dit streven had haar veel energie gekost, door dit te zien en een beetje te beseffen, had ze inzicht gekregen in zichzelf en was er bewust van geworden dat ze heel veel dingen deed om deze erkenning te krijgen.

Iemand anders zei, in het besef dat ik niet echt dat denken ben, stel ik vragen aan mensen hoe ze in bepaalde situaties omgaan met dingen, ik durfde dit nooit maar nu besef ik wat ik kan begrijpen in die verhalen, dat ik dat ben wat ik ervan begrijp, en dit helpt mij om meer inzicht in mezelf te krijgen.

Een van de dames zei, door het zien wat ik denk, kwam ik er achter dat de liefde voor mijn man, voor het grootste gedeelte uit verlangen bestond, dat het mijn man is, het was meer een verlangen dan liefde, dit was niet makkelijk om onder de knie te krijgen, de angst was dat er heel weinig zou overblijven als ik mij bewust werd van dat gedeelte wat niet uit liefde bestond.

Maar gelukkig bij het bewust worden van al het andere wat geen liefde was, groeide de werkelijke liefde en geef ik nu meer om een man als dat ik ooit gedaan heb.

Iemand vulde het aan met de woorden, mijn liefde voor mijn man was begeerte en de seks, na dit inzicht werd de liefde voor mijn man groter en de seks werd beter, er is nog wel een verlangen maar dat verlangen lijkt schoner te zijn.

De mentor zij we zijn nu allemaal aan de beurt geweest, begrijpen jullie nu waarom ik het voor die tijd niet heb kunnen vertellen wat er zou gaan gebeuren, jullie hebben gedurfd hierover te spreken, en dat durven zal jullie geweldig sterk maken en energie opleveren om nog meer aan je zelf te werken, je nieuwsgierigheid is toegenomen.

Wat jullie nog niet weten, dat er nog heel veel meer mogelijk is, maar dat zul je gaandeweg gaan ontdekken, hierover kan ik jullie geen uitleg geven, iedereen moet het voor zichzelf ontdekken dan is het van jou en daar gaat het om in dit werk, wat je hierover weet is niet van belang, wat je beseft dat is de sleutel voor jezelf.

Jullie hebben veel vragen gesteld over wat "zijn" was, deze vragen zijn erg moeilijk te beantwoorden, maar nu kan ik het jullie duidelijk maken, wat het verschil is tussen deze twee, dat "kennis en zijn", op een gelijk niveau moeten ontwikkelen, anders stopt uw ontwikkeling.

Jullie hebben allemaal je eigen zijnsniveau laten zien, dat zijnsniveau is wat u verteld heeft, wat u beseft heeft is de verandering in uzelf, door dit besef zult u anders met uzelf en met mensen omgaan en dat is de verandering in uw zijnsniveau.

De kennis is, het praten over deze dingen die in het dagelijks leven niet zichtbaar zijn, de aanbevelingen die wij deden bijvoorbeeld wat betreft de oefeningen, het resultaat van deze kennis van deze oefeningen, hier gebruik van te maken en ten uitvoer te brengen, het inzicht wat u hierdoor heeft gekregen, het resultaat daarvan is uw zijnsniveau.

U kunt nu ook wel begrijpen, dat de kennis in de volgende lessen die u zult krijgen, pas effect kan hebben als u dit zijnsniveau heeft bereikt.

Het begrijpen van uzelf wat zijnsniveau is, zorgt ervoor dat u de nieuwe kennis kunt begrijpen, zonder aan uzelf te werken was dit onmogelijk geweest, en was u een schoolverlater geworden, daar heeft u genoeg voorbeelden van.

U hebt inmiddels ook begrepen dat u met deze kennis zeer zorgvuldig moet omgaan, dat u dit niet van de daken moet schreeuwen, het zal tegen u gebruikt worden, dat hebben de meesten ook al wel ervaren.

U heeft ook begrepen dat deze kennis zichzelf beschermd, en die zelfbescherming bestaat uit het afwezig zijn van een zijnsniveau die het kan begrijpen, als dit het geval is zal het tegen u gebruikt worden.


Word Vervolgd.


Ik denk dat jullie nu zelf wel in kunnen invullen of voorspellen kan bestaan, we gaan er even vanuit dat dit voorspellen alleen op ons zelf betrekking heeft.

Zoals u inmiddels heeft begrepen, begint u uzelf te kennen, in ieder geval het begin van uzelf kennen is er, kunt u zich voorstellen dat u uzelf totaal kent, dat u volledig uw eigen bewustzijn begrijpt en kent.

Als u uzelf zo volledig kent en niets wijzigt in uzelf, dan weet u ook hoe u zult reageren op een bepaalde situatie, omdat uw reageren een reactie is op wat u bent, zolang de inhoud van uzelf niet veranderd, zal uw reactie steeds hetzelfde zijn.

Daarom is het voorspelbaar hoe u zult reageren op welke situatie dan ook, als u zichzelf totaal kent kent u ook alle andere mensen om u heen, natuurlijk is hun inhoud van denken anders, maar dat gaat u langzamerhand herkennen, door u zelf te kennen.

Dan zult u ook weten hoe die andere mens reageert, hij of zij wordt voorspelbaar.

U hoeft natuurlijk niet alle mensen grondig te kennen, neem bijvoorbeeld de voetbalsupporters, die reageren bijna allemaal hetzelfde, deze mensen zijn zeer voorspelbaar, en niet te vergeten die op koninginnedag de vlag uithangen en met vlaggetjes zwaaien.

Ik kan hier nog vele andere groeperingen opnoemen, alle politieke partijen, of alle mensen die een uniform dragen, dit wetende, zullen zij voorspelbaar zijn in hun gedrag.

Als u dan ook nog inzicht hebt in bijvoorbeeld banken, overheid, het journaal dat ook gemanipuleerd wordt met wat ze laten zien, als u langzaam maar zeker deze instanties gaat begrijpen, dan zult u beter kunnen voorspellen dan welke econoom ook.

Wat u ook tegen zult komen, is het beseffen dat de samenleving niet anders kan reageren dan zoals zij reageert, zelfs een individu kan niet anders handelen als dat hij handelt, als deze mens niet bewust is van zichzelf, kan hij alleen maar handelen naar wat hij is, andere mogelijkheden zijn er normaal gesproken niet in de mens aanwezig.

Daarbij komt nog de illusie van de mensen dat zij dingen kunnen veranderen, natuurlijk kunnen ze dat, maar die verandering zal altijd een gevolg zijn wat men kent, en uiteindelijk is dat wel een verandering maar nooit een oplossing voor een probleem in de samenleving.

Als een verandering van een wet niet meer werkt maakt men in Den Haag een nieuwe wet die dan tijdelijk een oplossing biedt, maar het is geen oplossing, omdat na verloop van tijd als een slimmerik toch weer de mazen in de wet heeft ontdekt, het gevolg hiervan is dat er een nieuwe wet wordt gemaakt, wat weer geen oplossing zal zijn.

Dit is hetzelfde verhaal als de slotenmaker, de slotenmaker zal altijd werk hebben om een nieuw slot uit te vinden, omdat de dief uiteindelijk een slot open krijgt, en de slotenmaker weer een nieuw slot moet bedenken.


Ik hoop voor jullie dat dit een leerzame discussie is geweest, ik heb toch weer nieuwe dingen gehoord, ik wil u vriendelijk bedanken voor de openhartigheid in deze discussie. Mentor.

                                                                                  Uitleg wat zijn is.


??????,Hallo Herman, ik heb met grote interesse je site gelezen, wat mij intrigeerde was dat laatste gedeelte in het reageerscherm waar je spreekt over dat je iemands gedachten kunt lezen of misschien weet wat iemand denkt.

Ik wil graag iets meer weten, over het kunnen lezen wat iemand denkt, kun je mij uitleggen hoe ik dat kan leren.


Herman, Dat kun je niet leren, het is geen kwestie van het kunnen, je kunt het niet willen of doen.

Ik weet niet of ik wel op deze vraag in wil gaan.

Ik heb er denk ik al te veel over gezegd, als je niet een bepaalde staat van 'zijn' hebt, dan leg je het verkeerd uit en beginnen de mensen bang te worden.


?????, Ik zou het zeer op prijs stellen als je hier wel op wilt ingaan, ik zie het wel of je verder wilt gaan.

Als ik het vragen mag, wat bedoel je met een bepaalde staat van 'zijn'.


Herman, Lees eerst nog eens door wat ik gisteren geplaatst heb op de pagina, het nu dagboek onder voorspelbaar, ik wacht op je reactie.


??????, Herman ik heb het gelezen en nog een keer gelezen, maar ik begrijp het nog niet goed wat je bedoelt met zijnsniveau, wil je proberen om het uit te leggen op een manier dat ik het beter kan begrijpen.


Herman, De woorden die ik gebruik en de manier hoe ik ze gebruikt is voor mij vanzelfsprekend, maar voor iemand die niet weet wat zelfbewustzijn is, die zich niet bewust is van zichzelf, die kan deze manier van schrijven niet begrijpen, als ik het uitleg op een manier dat hij of zij het wel kan begrijpen, dan kan ik niet meer uitleggen wat ik bedoel, ik zal je een voorbeeld geven, ik weet niet of je weet hoe een tweetakt werkt, als je dit niet weet en ik probeer jou dat uit te leggen in de woorden die nodig zijn om het werkelijk te kunnen begrijpen, dan zul je het niet begrijpen wat ik uitleg als ik daarentegen woorden gebruik die jij wel kunt begrijpen, dan kan ik niet meer uitleggen hoe de tweetakt werkelijk werkt.

Wij kennen dit allemaal van wel begrijpen en niet begrijpen het verschil daarin, maar als het over onszelf gaat dat wat we zijn, dan kunnen wij op een of andere manier daar niet mee omgaan, wij denken bijna allemaal dat we heel goed weten wie we zijn dat we onszelf volledig kennen, en dit is de grootste misvatting daarom kan de maatschappij of een individu ook niet veranderen, hij denkt dat hij dat wel kan maar dat is niet zo dat is de illusie en die komt in mijn schrijven tot uitdrukking.

Als de mensen de eerlijkheid hadden dat zij konden accepteren dat er nog dingen zijn waar ze niets van afweten met betrekking op zichzelf, als ze dat konden accepteren of wisten dan werd er ook wel meer vragen gesteld op deze site, als je niet durft af te dalen naar het niet weten in jezelf, als je dat wel durft dan komen er vanzelf vragen, maar kennelijk is de drempel van durven te onderkennen dat je jezelf niet kent te groot om de stap te maken en te vragen.


????, Als je dit goed leest en begrijpt dan komt in dit schrijven het zijnsniveau van de mensen tot uitdrukking, in de laatste lange zin, ik maak ze expres zo lang mogelijk dan gaat het wat sneller in het reageerscherm, anders kapt het reageerscherm de zinnen af als er een punt komt, je moet het mij maar niet kwalijk nemen dat jij niet je echte naam schrijft en daarvoor vraagtekens gebruikt, dat is jouw zijnsniveau misschien je angst dat je herkent word.


Herman, Daarom staat er op de HEMEYLA site mijn volledige naam en volledige adres het telefoonnummer de bankgegevens, ik heb niets te verbergen dat is geen grootspraak, dat is mijn zijnsniveau, meneer vraagteken probeer dit te begrijpen wat ik hier heb geschreven, lees het nog eens en nog eens denk er goed over na of je nu een beetje kunt begrijpen wat een zijnsniveau is, als je nog geïnteresseerd bent dan lees ik het wel.


René, sorry, voor dat vraagteken in plaats van mijn naam te noemen bij deze, ik begrijp het nu wel beter wat je bedoelt met zijnsniveau maar ik kan er nog niet echt mijn vinger op leggen, Herman wil je nog enkele voorbeelden geven alstublieft.


Herman, Ik zal het proberen René, maar dat je nu wel je naam noemt dat heeft niets van doen met zijnsniveau, misschien dat je dat wel denkt maar dat is niet zo, misschien heb jij je naam wel vrijgegeven maar dat is om iets anders, ik zeg maar iets misschien vanuit schuldgevoel of zoiets dergelijks, het maakt mij niet uit, ik zeg dit alleen maar om jou duidelijk te maken dat het geen zijnsniveau is waarom jij je naam vrijgaf.


Herman, Ik was denk ik een jaar of 10 toen ik voor mijn moeder iets moest halen in een winkel bij ons in de buurt, de winkelier moest dat wat ik nodig had uit het magazijn halen, ik kwam vaker in die winkel de winkelier was een aardige man hij heette Otto Wansink, voor de toonbank waren een paar vitrines waar rolletjes snoep in lagen, toen dertijd kregen we nooit snoep, als kind wilde ik dat toch wel graag hebben.

Boven op die vitrines zaten kleppen met glas die je zo op kon tillen en dan kon je zo pakken wat je wilde, ik kon de verleiding niet weerstaan de winkelier was toch in het magazijn en die kon het niet zien, snel een rolletje gepakt en in mijn zak gestopt, de winkelier kwam terug en gaf mij waar ik voor kwam en zei tot kijk jong.

Ik naar huis het gehaalde afgeleverd bij mijn moeder, toen naar mijn slaapkamer en het rolletje snoep opgegeten ze waren heerlijk, toen begon mijn gevoel op te spelen ik kreeg wroeging dat ik gestolen had, dat vervelende gevoel heeft een paar dagen geduurd, het knaagde aan mij.

Er was maar één manier om van het vervelende gevoel af te komen, drie dagen later ben ik naar een andere winkel gegaan in Laren en heb daar een zelf de rolletjes snoep gekocht het kostte f 0,10 cent naar huis te gaan het mijn moeder gevraagd of er nog boodschappen gedaan moest worden en dat was gelukkig zo en ook nog in dezelfde winkel, met het rolletjes snoep in mijn zak heb ik net zolang voor de winkel gewacht tot er niemand meer in de winkel was.

De winkelier zijn zo jong was je er weer, wat is je moeder nodig ik vertelde hem wat nodig was hij moest het gelukkig weer uit het magazijn halen, toen heb ik snel het rolletje snoep teruggelegd, ik moet er nog wel eens aan denken, deze stap te doen was geweldig, deze overwinning was van mijzelf en voor mezelf.


Nog een voorbeeld, is dit jaar nog gebeurt, op een gegeven moment kwam er iemand bij mij aan de deur iemand uit Blokzijl iedereen kent deze man, hij stelde zich voor waarop ik zei Ó ben jij dat de slechtste slechterik van Blokzijl die veel mensen heeft belazerd, ja dat ben ik zei hij en ik heb ook nog in de gevangenis gezeten, ik heb mijn boete gedaan en dat vergeten de mensen, ik wilde je iets vragen wil jij is naar mijn laptop kijken ik heb hem net nieuw gekocht en nu werkt hij niet meer.

OK zei ik, dan ga ik hem even ophalen als je tenminste tijd hebt om er naar te kijken, is goed zei ik een half uurtje later was hij terug, ik heb gekeken wat gerommeld, een keer systeem herstel gedaan maar het lukte niet echt, ik zei tegen hem je kunt het thuis nog eenmaal proberen om systeem herstel te doen lukt dat niet, je hebt deze laptop pas 14 dagen dan zou ik er mee terug gaan naar de winkel, is goed zei hij ieder geval vriendelijk bedankt voor de moeite.

Een week later kwam hij terug om te zeggen hoe het gegaan was, hij haar de nieuwe laptop meegekregen ik zei mooi toch, maar nu heb ik een ander probleem ik moet vanmiddag nog solliciteren in Hasselt of ik hem daarnaar toe wilde brengen, hij werd daar later door iemand anders weer opgehaald, ik heb hem naar Hasselt gebracht bij ons afscheid nemen zei hij nog als ik iets voor je kan doen laat het mij weten.

Een paar dagen later kwam hij om te zeggen dat het goed was gegaan dat hij werk had gevonden, wij hebben toen nog zeker 1:00 uur gepraat over allerlei dingen, het was een goed gesprek waarbij we geen van beiden een blad voor de mond namen, die zaterdag daarop stond hij opnieuw op de stoep met een probleem, zijn ouders hadden een familiefeest op Texel, hij mocht niet mee heeft ook uitgelegd waarom niet.

Zijn probleem was echter dat zijn bankpas in een van de weekendtas had gezeten die mee was gegaan naar Texel, en nu zat hij verlegen om wat geld kan ik iets van je lenen vroeg hij, ik zei kijkend in mijn portemonnee dat ik maar € 15 had daar kon hij wel € 10 van krijgen, is goed zei hij ik breng het je dinsdag terug.

Die dinsdag is hij er niet geweest twee dagen later heb ik hem nog gesproken hij zei het uit zichzelf, ik kom het je zaterdag brengen, die zaterdag moet nog komen, ik heb dit aan verschillende mensen verteld ook in de supermarkt, en zodoende hoorde ik nog meer verhalen over hem, wat hij allemaal had uitgevreten mij werd dan ook duidelijk verteld dat ik stom was geweest om hem die € 10 te lenen, ik had je wel kunnen zeggen dat je dat nooit meer terugkrijgt.

Ik zei dat ik nog een keer naar hem toe ging dat ik erg benieuwd was waarom hij zo met me om was gegaan, maar vorige week hoorde ik dat hij uit huis was gezet en met de noorderzon was vertrokken niemand wist waar hij was.

Dit was voor mij een geweldige ervaring, deze mens leek toch een goed mens te zijn, afgezien van wat hij gedaan had en hoe hij met mij was omgegaan.

Er is in mij geen enkele rancune naar hem ik heb geen kritiek of wat dan ook op hem het blijft gewoon helemaal stil in het denken ondanks al het lawaai van alle andere mensen de veroordelingen het uitschelden en zo meer, juist dit feit door het te vertellen wat mij was overkomen, juist hierdoor dat het geen enkele beweging in mij is naar deze man toe daar was ik erg over verbaasd, geen veroordeling of excuus geweldig, misschien heeft dit wel met het zijnsniveau te maken.


René misschien kun je nu een beetje begrijpen als ik zeg dat je het niet kunt leren om te zien wat iemand denkt, je zijnsniveau moet een bepaald niveau hebben bereikt, en als je dan eigenaar wordt van dat vermogen, dan is het onmogelijk om dat te misbruiken of te gebruiken in je voordeel, dat voordeel ermee doen is dan niet meer in je, dat is de bescherming van het vermogen zelf.


Herman, Het vermogen iemand om te kunnen lezen kan ik aan en uitzetten, bij mij staat het nooit aan behalve als er een echte discussie plaatsvindt over een bepaald onderwerp wat over de geest gaat om daar inzicht in te krijgen, het kunnen lezen is ook absoluut niet interessant omdat daarin dan de discussie ophoudt te bestaan, anders gezegd de mogelijkheid om je eigen conditionering of je eigen hiaten te ontdekken kun je alleen maar bewust van worden door een open en eerlijk gesprek met iemand, in dat lezen kun je jezelf niet meer ontdekken.

Dit is weer de zelfbescherming van het lezen zelf, ik ben hier alleen maar zo openhartig over omdat ik al gemerkt had dat er enkele mensen die dit waarschijnlijk hadden gelezen er zenuwachtig van werden en dat is geenszins mijn bedoeling, het is mij een keer gebeurt in het verleden toen kon ik nog niet lezen maar ik was al wel bewust van mezelf dat ik gebruik maakte van deze kennis door een keer te liegen tegen iemand waarop ik voor elkaar kreeg wat ik van hem wilde.

Ik ben daar toen zo van geschrokken, dat ik bij mezelf heb afgezworen dat ik nooit en te nimmer gebruik zal maken van dat extra vermogen, ik zag onmiddellijk wat de gevolgen ervan zouden zijn, ik zou alles verliezen waar ik zo hard voor gewerkt had wat jaren heeft gekost een gigantische inspanning dan zou dat allemaal voor niets zijn geweest, en waarschijnlijk staat er dan een inrichting op de stoep.


Dus René, ik hoop dat deze uitleg voldoende is om antwoord te geven op je vraag, wil je hier toch verder in dan zul je in ieder geval met de oefening moeten beginnen, dat is de enige manier om dit te verkrijgen die niet in het dagelijks leven aanwezig zijn, maar het zal altijd te koste gaan van wat je denkt te zijn, dat is wat er in de weg staat om nieuwe dingen te leren.

Dit gaat natuurlijk niet over je vak of je handigheden hier gaat het om wat je in het echt ook niet bent, de illusie van wat je denkt te zijn, daar moet een einde aan komen, in die ruimte die vrij komt wordt het andere geboren.

Hier wordt al meteen duidelijk dat elke egotrip langzaam moet op houden te bestaan en moet worden afgebroken om plaats te maken voor het nieuwe, hierin wordt weer heel duidelijk dat je niet kunt misbruiken, als er misbruik plaatsvindt dan is het ego dat, en die bestaat daarin niet meer, Herman.

Blokzijl 11-09-2013.                                              Één man en één tientje.


René, Herman bedankt voor je uitleg het was wel een heel verhaal, ik denk te begrijpen uit die verhalen dat dat je jezelf moet accepteren zoals je bent, en dat ik moet op houden met mij beter voor te doen, dan kan ik misschien mede door de oefening bereiken dat ik kan zien wat iemand denkt dat heb ik eruit begrepen, wil je nog een berichtje sturen of het ongeveer zo is.


Herman, bedankt voor je antwoord René, ik kan het niet goed inschatten of je het goed heb begrepen het streven om iets te willen bereiken dat is wat de meeste mensen in de weg staat, het streven zelf om iets te bereiken dat is het grote probleem om meer bewust te worden van jezelf zal ik maar zeggen.   

Een streven naar iets is altijd een egotrip is iets willen bereiken wat je niet hebt en dat werkt niet om bewustzijn te verwerven, om bewust te worden van jezelf daar kun je niet naar streven, omdat het bewust worden van jezelf niet in het denken plaatsvindt, het is een vorm van aandacht, en aandacht gaat buiten het denken om, ik zal nog een uitleg geven in het nu dagboek dat is makkelijker voor mij dan in het reageerscherm.  


Dit schrijven in het nu dagboek is bedoeld voor iedereen die geïnteresseerd is om meer bewust te worden van zichzelf, ook voor Jennie, Francien, e-mail, Gerrit en alle anderen.  

Ik zal nog een keer in het kort proberen uit te leggen, het pad waar ik langsgelopen ben om het maar zo uit te drukken, ik was inmiddels al twee maal Nederlands kampioen geweest dus ik wist heel goed wat streven en iets bereiken is, ik had mijn racecarrière afgesloten, was altijd al zeer geïnteresseerd hoe het allemaal werkt in het brein, dat kun je bijvoorbeeld lezen in mijn ontdekking op deze site.

Na mijn racecarrière heb ik nog parachutespringer gedaan en mij verdiept in de fotografie.

Mijn nieuwsgierigheid in bijzondere krachten van de mens, kreeg meer het gezicht van afvragen hoe werkt het, iemand in mijn directe omgeving had veel last van migraine aanvallen, ik ben vaak mee geweest voor een behandeling naar handopleggers, ik vond dat altijd fascinerend hoe dat werkte.

Door mijn zoektocht kwam ik ook in aanraking met hypnotiseurs kaart en handlezer's Jomanda en dergelijke wonderlijke verrichtingen, ik vond het allemaal maar een wazig geheel ik had steeds mijn twijfels of dat nu wel echt werkte of hier de  suggestie ook een grote rol speelde.  

Door boeken te lezen over dit fenomeen, kwam ik toch een beetje terecht in de zogenaamde is etherische wereld, ik kreeg dus boeken in mijn handen van onder anderen de vierde weg, op zoek naar het wonderbaarlijke, Gurdjief, geschreven door Ouspensky, en natuurlijk niet te vergeten Krishnamurti en Osho, allemaal dingen die toen en nog steeds bij de zweverige kant horen, volgens Jan publiek. Langzaam kreeg ik zicht op het feit dat ergens in geloven dat dat nooit om feiten ging, ik werd een beetje een ongelovige Thomas om het maar zo uit te drukken.  

Het geloven in een Opperwezen,  reincarnatie, en dergelijke werden allemaal al snel naar de prullenbak verwezen, omdat ik duidelijk zag dacht ik toen dat mensen een behoefte hebben aan ergens in geloven, die meestal ontstonden uit angst, deze angst kwam voort uit de angst dat er meer moest zijn het leven moeten doel hebben, dat een individu meer voorstelt dat er een doel aan te grondslag moest liggen.

De nuchterheid in mezelf begon daar al snel inzicht in te krijgen.    


Even voor de duidelijkheid een inzicht krijgen in iets, kan nooit een geloven ergens in zijn of een overtuiging, een werkelijk inzicht ontstaat in het doorzien van al je veronderstellingen over een bepaald onderwerp, dit inzicht ontstaat bij de ontdekking dat al je veronderstellingen over een bepaald onderwerp niet in overeenstemming met elkaar zijn.  

Dit inzicht kan alleen maar plaats vinden als je bezitter bent van dat vraagteken, dat vraagteken zorgt ervoor dat al je veronderstellingen niet per definitie waar zijn, er is dus enige twijfel in de veronderstellingen, dat alleen maakt inzicht mogelijk, een zeker weten levert nooit een inzicht op.    

In een inzicht worden alle veronderstellingen over een bepaald onderwerp geëlimineerd, dat inzicht zet de grijze cellen op nul, en dat op nul zetten is van groot belang dat schept ruimte in het denken, daarom hoef je een werkelijk inzicht ook nooit te verdedigen, er valt niets meer te verdedigen van de veronderstellingen hebben opgehouden te bestaan.  

Er is geen "ja maar" meer over de veronderstellingen, daarin ligt gelijk besloten dat je niet meer uit kunt leggen waarom er dat inzicht was.  

Voor de duidelijkheid zal het proberen uit te leggen waarom er geen enkele beweging in mij plaatsvond over die man uit Blokzijl waar ik een tientje aan uit geleend had.  

Ik heb dit inzicht over deze man later zorgvuldig doorgenomen waarom er geen beweging in het denken was, geen beoordeling en ook geen veroordeling, om daar achter te komen moest ik de inzichten op een rij zetten om erachter te komen waarom dat in mij gebeurt, wat was de oorzaak van die totale stilte.  

Ik zal hier een paar resultaten schrijven welke inzichten hier een rol in speelden, ten eerste dat ik niet de mogelijkheid hebt om mijzelf te veranderen, deze verandering kan alleen maar plaats vinden door dat er iets ophoudt te bestaan, niet door een verandering die het denken probeer te doen.  

Doordat ik geworden ben wat ik gekopieerd heb, dit heeft in zichzelf door middel van het denken een andere vorm gekregen, de basis van die andere vorm komt voort uit het gekopieerde, dus niets nieuws alleen anders, het inzicht hierin is voortdurend bezig met het oplossen van het gekopieerde.  

Dit inzicht hakt er diep in, dat wat ik nu ben is toch een overblijfsel van mijn zogenaamde opvoeding wat ik heb meegekregen, de strijd in deze opvoeding waarvan ik hem niet anders kon dan kopiëren, het besef dat je daar niet iets in kunt willen, dat het niet willen zijn altijd gemaakt wordt door datgene wat ik gekopieerd heb.  

Als ik een mening heb over iets, dan is die mening een afgietsel van het gekopieerde, wat ik wel ben maar niet echt, wat ik dan uiteindelijk wel ben weet ik nog steeds niet is één groot vraagteken.  

Daar ben ik de mensen in Blokzijl en omgeving dankbaar voor dat hun streven naar perfectie of heimelijk verdoezelen van de waarheid, zich anders voordoen dan dat ze werkelijk zijn, dit waar te nemen en te betrekken op mijzelf is een bron van informatie "over mijzelf".  

Mijn eigen onmacht om te beseffen dat ik mezelf niet kan veranderen, werd uitgedrukt in die stilte voor de man van het tientje, daarom was er denk ik geen mening of veroordeling over deze mens.

Blokzijl 23-07-2013                                          Een fragment van dit moment.


Mijn kleinzoon Amor en ik zitten allebei achter de computer, Amor speelt het spel Minecraft met zijn nicht Maan-roos en ik schrijf dit.

Bij op volle toeren draaiende airco’s een in de slaapkamer en een in de woonkamer, nou ja woonkamer, meer een werkplaats waar je ook nog in kunt wonen, voor mij dan wel te verstaan.


De verwarring slaat toe, ten eerste Amor is mijn kleinzoon, maar hij is niet van mij, hij is er gewoon en het is hartstikke gezellig met ons tweeën, niks kleinzoon niks familie of een zoon van, hij is voor mij Amor.

Ik bedoel als ik hem zie zonder al deze woorden die ik in de vorige zin gebruikte, dan is Amor wie hij is, op het moment dat er een uitdrukking bij komt bestaat de echte Amor niet meer, hij verdwijnt omdat hij iets anders is geworden dan hij in werkelijkheid is.


Ik was aan een schrijven bezig over wie ben ik, daar in was ik het woord gerecycled nodig, natuurlijk wist ik niet hoe ik dat woord moest schrijven wat geprobeerd in Google ik kwam er niet echt uit.

Amor er bij gehaald hij wist het dacht hij maar niet dus, hij zei nog ik weet pressies wat het betekend en toch weet ik niet hoe ik het moet schrijven.

Toch maar weer met Google proberen verschillende letters gebruikt maar het lukte niet.

Ik zei misschien moeten wij er een logische zin van maken waar het woord gerecycled in voorkomt en bij de zin (het is gerecycled materiaal) werd zijn ware aard zichtbaar.

Op dat moment barstte onze discussie los over allerlei woorden waarin je woorden anders uitspreekt dan dat ze worden geschreven.

De Belgen kwamen voorbij met hun, naar onze mening een taal die betere uitspraken hadden om iets duidelijk te maken met woorden wat er bedoeld werd.

Op dat moment begreep ik plotseling wat mijn probleem was geweest 55 jaar geleden op de lagere school, ik hoorde de leraar zeggen Herman schrijf de woorden zo als je deze woorden uitspreekt.


Op dit moment zie ik dit werkelijk in een bewegend plaatje, mijn Vader en de Leraar staan in het leslokaal, ik kijk omhoog naar deze twee mensen en hoor de leraar deze woorden nu voor het eerst bewust uitspreken, hij schrijft de woorden zo als je ze uitspreekt zegt hij tegen mijn Vader.


Het wordt nu heel stil in mij, …….. dan plotseling begin ik te !!!!!!!! Omdat ik nu pas echt begrijp dat dit, even geduld mensen ik moet janken, ………..dat deze woorden van de Leraar precies mijn zogenaamde domheid weergeeft.

Dit is juist mijn opmerkelijke logica en mijn scherpzinnigheid, wat de rode draad is die altijd maar doorgaat en het 'kan niet' vaak om zeep helpt, en zijn eigen weg zoekt en vaak vind.


Lieve mensen zie dit laatste niet als een ego trip maar meer als waardering voor mij zelf mijn eigen waarde zal ik maar zeggen.

Waarvan wij toch te weinig schijnen te hebben.

Anders waren onze woorden niet zo scherp en talrijk om ons zelf te bewijzen, hoe goed wij wel niet zijn.

Om ons zelf in gedachten boven de ander te plaatsen, dat doen we allemaal, sterker slimmer en intelligenter zijn dan die ander, wordt dit slimmer zijn niet bevestigt dan doen we één nieuwe poging, lukt het nog niet dan is die ander een stommeling die het niet begrijpt, wij moeten oordelen, anders voelen wij ons zelf stommer.


Stop met dat vergelijken en kom er voor uit wie je werkelijk bent dat is de enige waarheid, jouw waarheid zonder toeters en bellen, dat is jezelf zijn, die is geen waardering nodig, die is wat hij is, Puur zichzelf.


Weer iets gebeurt, door proberen niet te vergelijken wat al lang geen proberen meer is, gebeurd het volgende, door samen de moeilijke woorden in Google op te zoeken, komen we steeds vreemdere voor ons onbegrijpelijke dingen tegen.

In dit samen doen is het contact tussen ons redelijk op gelijke hoogte, dan plotseling zegt Amor ik ben hier veel beter in dan jij, op dat moment voel ik dat de afstand tussen ons groter word.

Deze onbewuste uitspraak ik ben beter dan jij schept deze afstand, het denken of voelen dat ik of jij beter bent is al voldoende.

Dit is wat vergelijken met je doet.

21-07-2013                                                        Nog even voor de duidelijkheid.


Er is eerst denken, er is eerst een gedachte, en dan verschijn ik ten tonele, niet andersom, niet eerst ik en dan de gedachte waar ik over wil denken.

Als het anders was, eerst ik en dan denken, dan was ik de bepalende factor, maar helaas het denken speelt een spelletje met zichzelf, het ik speelt niet het spel, het ik is alleen maar toeschouwer die niets kan doen terwijl ik het gevoel heb dat ik de speler ben.


Kijk nog eens wat Victor Lamme hier over zegt.


Het probleem ontstaat door dat ik denk dat ik Herman ben, en dat ik kan veranderen of de dingen kan wijzigen, bijvoorbeeld accepteren, of afwijzen, of een plek geven, of oplossen, enz.

Dit zijn trucjes van het brein, van het denken.


Een moment, ‘de bottleneck is’.

Ik denk dat ik ik ben, en dat dit ik Herman is.

En ik denk dat ik de baas ben, maar er is eerst denken en dan kom ik er achteraan, dan is Herman er pas.

Ik denk dus helemaal niet.

Er word gedacht om het maar eens anders uit te drukken.

Er is eerst een gedachte en dat ben ik niet.

Het denken denkt dat hij Herman is, Herman denkt dat, maar Herman is er inmiddels achter gekomen dat dat een grapje is van Herman zelf, allemaal zeer verwarrend.

Wat nu, ik sta met lege handen, en dat is de waarheid.


De moeilijkheid is dat je dit niet kunt beseffen, wat wel kan is logies vaststellen dat het zo ongeveer in elkaar zit.

Door bijvoorbeeld hoe het denken werkt, als je iets wilt hebben, maakt niet uit wat het is een nieuwe telefoon of een kledingstuk wat je hebt gezien of gehoord hoe geweldig of mooi het is.

De ellende begint met het willen hebben, door er vaak aan te denken word het gevoel van willen bezitten steeds sterker, uiteindelijk gaat Herman het kopen.


Door te verhinderen dat je er steeds over nadenkt word voorkomen dat het gevoel sterker word , en koop je het niet.

Herman zorgt er voor dat een bepaald gevoel sterker wort, en dat geeft later het probleem.


U begrijpt hopelijk wel dat dit een voorbeeld is, dat het versterken van het gevoel altijd gebeurt in wat Herman denkt of doet, wat een uitdrukking is van de denkende Herman.

Dit is met alles zo, of het met vakantie gaan is of iets lekkers eten of sex of iemand mooi of niet zo mooi vinden of over het weer, het maakt niet uit waarover het gaat.


Let maar eens op waarover je denkt, het is altijd positief of negatief omdat het denken in de basis geboren is om in zichzelf orde te scheppen, en dat kan hij niet omdat zijn ontstaan het gevolg is van de wanorde, hij is die wanorde, anders bestond deze manier van denken niet.


Logies denken kan alleen maar plaats vinden in iets willen leren of maken mits er geen gevoel in zit (ik bedoel emotie een uit de hand gelopen gevoel), rationeel denken, daar is het denken ook voor bedoeld, omdat er wel gevoel in is maar geen emotie, kan het niet in strijd zijn met zichzelf.


Even voor de duidelijkheid, een gevoel is geen emotie, natuurlijk is emotie een gevoel met het verschil dat gevoel niets opeist en emotie dit wel doet.

Het oorspronkelijke gevoel kent geen verlangen of afwijzing, het is schoon niet opeisend (het is), de eigenschap van het brein zelf zonder toeters en bellen.

Dit gevoel is op zijn sterkst als de problemen zijn opgelost, dat is een toestand waar het ik niet meer denkt.

Dan is de energie op zijn hoogst, dan is er een gevoel wat geen gevoel meer heet.

Wij denken dat de emotie belangrijk is, de oogst van emotie is altijd tweestrijd is willen hebben is de oorlog in relaties en in jezelf, een strijd kent alleen maar verliezers.


Wat zijn mijn mogelijkheden om deze strijd ongedaan te maken, of op te lossen.


Herman zijn mogelijkheden zijn nul, ik kan niets doen, alles wat ik Herman onderneemt wordt toegevoegd aan Herman zelf, Herman zijn probleem wordt alleen maar groter met in het vooruitzicht een burn-out, de nieuwste trend.


Alles wat Herman onderneemt is denken, en omdat diezelfde Herman zijn problemen zelf in onwetendheid gemaakt heeft met zijn denken, kan Herman niet zijn eigen problemen oplossen.

Een tijdelijke oplossing is dat Herman iemand zoekt waaraan hij de schuld kan geven van zijn problemen.


Dit lijkt een oplossing maar is het niet, het denken heeft zijn zelf gemaakte probleem toegedekt en in de berging opgeborgen, maar deze deur naar de berging kan niet op slot, dat wat in de berging opgesloten zit wil kost wat kost ook deelnemen aan het leven zelf.

Deze deelnamen te verhinderen kost energie die broodnodig is om te kunnen leven met een goed gevoel.


Is dit het einde!

Nee gelukkig niet, er is toch nog een oplossing.

Het probleem is dat deze oplossing niet in het dagelijks leven word gebruikt, om de eenvoudige reden dat het niet zichtbaar is.


Ik heb het meer malen uitgelegd aan mijn kennissen, tot nu toe heeft niemand begrepen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Het grootste struikelblok hierin is dat er een grote doses van begrijpen moet zijn die tussen de regels door leest dat er misschien nog wel eens iets kan zijn waar men geen weet van heeft.

Ik noem het vaak zo, er moet een vraagteken zijn die zoekt en wil ontdekken, die geen genoegen neemt met wat hij denkt te zijn, ik bedoel geen God of religie of een of andere hooggeplaatst persoon die je maar zelden mag zien en nooit mee in gesprek komt.


Als ik respect heb voor dit verhevene, dan is dit respect hebben voor mijn eigen idee, omdat het ik Herman het idee in zijn wording’s tijd heeft gekopieerd en aangenomen als waar, het bestaat alleen maar in het Herman brein en nergens anders.

Herman bid en vaagt om hulp, de ontvanger is Herman zelf, hoe spijtig dit ook is.

Herman is zelf het verhevene die hij in het verleden heeft gekopieerd of gemaakt.


Deze onzin is allen maar voor automaten en robots weggelegd, je moet deze onzin al een beetje doorzien hebben en beseffen dat dat niet de oplossing kan zijn, dat dat juist een voedingsbodem is voor geweld die verdeeldheid schept in de samenleving en de hele wereld.

Dit zien en begrijpen doet het vraagteken sterker maken en de zoektocht intenser.


Diegene onder u die dat vraagteken meedraagt en zich regelmatig heeft afgevraagd bij het lezen van deze site, wat word hier bedoelt, dat afvragen is het vraagteken of word dat.


Voor deze mensen is dit schrijven bedoeld, voor alle anderen is het alleen maar onzin, even goede vrienden in ieder geval bedankt voor de belangstelling, mijn excuus voor het soms ongenuanceerd schrijven, is nodig om het vraagteken te ontdekken, nogmaals mijn excuus hiervoor.


                                                                             5. De Geboorte van het ik.


Hoe dit zit weet ik niet, wel is bekend als een kind in harmonie opgroeit zonder te veel wel en niet mogen, met liefde en toewijding, en vooral dat de opvoeders hier van een voorbeeld zijn, dan komt het ik later tot bloei.

Het kind kent geen tegenstrijdigheden, althans minder, zijn ouders leven immers in harmonie en het kind kopieert hen.

Wat het ik dan doet ontstaan, zit hem toch in het kopiëren omdat de ouders ook een ik hebben ontwikkeld.

Ik heb lang geleden iemand gesproken die een boek had gelezen over een stam ergens in Bolivia, dat deze mensen geen ik hadden ontwikkeld, de hele stam was het ik, zal eens proberen te achterhalen hoe dat zit.


Om het ik gestalte te geven is er een denkbeeldige splitsing nodig in het brein.

Het ik word samengesteld uit de botsingen tussen de tegenstellingen in het brein, tussen de beelden die niet met elkaar in overeenstemming zijn.

De basis van het brein is harmonie, wat overleven is, disharmonie is verspilling van energie, deze disharmonie maakt het ik, omdat het brein wil overleven.

Disharmonie is een bedreiging voor zijn bestaan.


Dan begint de strijd om een zogenaamde harmonie tot stand te brengen tussen de tegenstellingen, wat onmogelijk is.

Omdat deze tegenstellingen zich in dezelfde ruimte bevinden.

Voor de zogenaamde poging om deze disharmonie te herstellen is een denkbeeldige afscheiding nodig en deze krijgt de naam ik.


Het ik begint te denken, dit denken is een uitwisseling van energie tussen deze tegenstellingen in het brein, deze energie zijn onze gedachten.

Gedachten zijn een gevolg van deze tegenstellingen.

Dat wat wij denken en de gedachten is de energie tussen deze twee niet in harmonie zijnde beelden in het brein.


Wordt vervolgd.


04-08-2013                                                    Wat er geweldig is aan zelfbewustzijn.


Je word minder snel boos, je ziet dat de ander boos is op zichzelf, op zijn eigen mening, zegt niet zo veel over jou.

Een boos mens wil alleen maar dat jij verandert.

Je kunt minder snel gekwetst worden, hetzelfde verhaal.

Er is minder snel een mening over een ander of wat zich voordoet omdat je je bewust bent van de oorzaak waarom dat zo is.

Minder kritiek daardoor minder problemen.


Als je aan je zelf werkt, en al een beetje beseft dat je zelf de oorzaak bent van wat je overkomt.

Doet zich iets voor dan wordt je onmiddellijk stil van binnen en al je aandacht gaat naar je zelf om te ontdekken waar dat ding zit waar aan geappelleerd word, waarvan je boos, jaloers, of gekwetst word enz.

Als er een reactie in je opkomt, dan ben jij die reactie, een reactie is altijd jouw zelfverdediging's mechanisme.

Die zelfverdediging komt voort uit je eigen zwakte, en is oplosbaar, door te zien waarom het er is.


Het leven word zeer aangenaam, het word meer en meer zinloos, je mag er zijn, en veel hoeft niet meer.

Het word meer vandaag en niet morgen, immers het kan nooit gisteren en morgen zijn, gisteren en morgen zijn grapjes van de geest.

Die zinloosheid is niet makkelijk maar wel de mooiste, dit is geen grap.

Zinvol is gekoppeld aan morgen aan wat nog moet en nog willen of een doel hebben, als dat verdwijnt is er nauwelijks verschil tussen leven en sterven.

Je moet afsterven aan wat is geweest, anders leef je in het verleden samen met het verleden.

Het verleden zijn je herinneringen, is goed, maar slecht voor vandaag, vandaag word hierdoor weggeduwd.

Zelfbewustzijn is vandaag, is niet in morgen en gisteren.

Morgen en gisteren is herinnering, is geen realiteit is subjectief.

Gisteren en morgen in vandaag is streven, is jaloers zijn, is beter weten, is oorlog, is niet gelukkig zijn, is negatief zijn, enz.

Vandaag is misschien gelukkiger zijn, is afhankelijk van hoeveel gisteren en morgen in vandaag.  


Wordt vervolgd.    

Blokzijl 23-10-2014                                                          Wat is differentiatie


Differentiatie is de verandering die iets ondergaat vanaf zijn oorspronkelijke betekenis.

Alles om ons heen en ook wijzelf zijn hieraan onderhevig alles verandert voortdurend.

Op het gebied van techniek vindt voortdurend transformeren of differentiatie plaats, dit komt de techniek ten goede het volgende product dat hier door voor het eerst het daglicht ziet is vaak beter dan zijn voorganger.

Het product is dan niet meer oorspronkelijk, het heeft een verandering ondergaan door deze differentiatie, het gevolg hiervan is dat er steeds meer nieuwe producten verschijnen.

Zie dit als een boom, de stam van de boom is het oorspronkelijke product, de takken zijn de differentiatie, hoe vaker dit plaats vind, hoe meer takken er aan deze boom verschijnen.

Dit is de vooruitgang in deze snelle maatschappij, deze is voortdurend onderhevig aan deze differentiatie, hierdoor past hij zichzelf aan met dat wat nodig is.


Het is als het ware vraag en aanbod, daar wordt door de differentiatie aan voldaan.

Dit wordt ook toegepast op onze wetgeving, deze differentiatie vindt veelal plaats op het moment dat er mazen in diezelfde wet worden ontdekt, dat betekent dat er een nieuwe wet gemaakt wordt die ogenschijnlijk de mazen van de vorige wet dicht.

In eerste instantie kon deze wel het hoofd bieden aan het probleem, maar later blijkt dat het niet voldoende is en ontstaat er een nieuwe wet of de oude wet wordt aangepast.

Dit is ook de reden waarom er elk jaar nieuwe wetten geboren worden of er een ingrijpende verandering plaatsvindt.

De basis, de stam van de boom is de kern van ons bestaan, op het moment dat er een tak aan de stam verschijnt, de oorzaak dat die tak gaat groeien komt meestal voort uit persoonlijk belang door winst willen maken voor eigen parochie, voor een driedubbele boterham met beleg.

Als deze persoonlijke winst uit de hand loopt door meer takken aan diezelfde boom dan wordt er een wet gemaakt om te verhinderen dat deze takken dikker en sterker worden, dit lijkt in eerste instantie te werken.

Uiteindelijk werkt deze wet niet omdat men de oorzaak niet heeft opgelost, men heeft als het ware de deur dicht gedaan, zoo dat de tak niet verder kan groeien, maar deze tak vindt altijd een heel klein deurtje in die grote deur.

Dat kleine deurtje wordt altijd gevonden omdat het echte probleem niet is opgelost.

Daarom is een nieuwe wet of een verandering aan diezelfde wet nooit afdoende, een wet is alleen maar een tijdelijke oplossing voor een probleem.

Dit is de reden waarom er steeds meer wetten ontstaan, dat wij langzamerhand niet meer door de bomen het bos kunnen zien, en dit noemt men dan vrijheid en democratie.

Dit pad van vrijheid wordt steeds smaller en smaller, hierdoor zijn er velen die zich toch min of meer on vrij voelen, en voelen de noodzaak om een stap naar links of rechts te doen om hun eigen vrijheid's pad te verbreden.

Het moraal van dit verhaal is, dat de takken aan de basis van de boom zijn gaan groeien doordat het probleem zelf niet is aangepakt, de deur dicht doen en daarmee verhinderen dat tak verder kan groeien is schijnbaar geen oplossing.

Doordat we met z'n allen in eerste instantie niet het probleem zelf hebben aangepakt en opgelost, dit gebeurt in de wereld om ons heen, en tegelijkertijd ook in onszelf, wij geven immers altijd de ander de schuld van ons eigen probleem, en proberen het op te lossen met woorden dat de ander zich maar moet aanpassen.

Maar diegene die zich moet aanpassen, in die persoon gebeurt precies hetzelfde en het conflict is geboren, wordt het niet opgelost door een gesprek en dan volgt er een beoordeling of veroordeling.

Als je dit echt wilt oplossen, zal er een van beide partijen in zichzelf moeten onderzoeken om de kern van de zaak te vinden en dit kan alleen maar gebeuren door opnieuw de weg te bewandelen die wij zijn gegaan, in omgekeerde richting, dan wordt de oorzaak van het conflict gevonden.


Of het loopt gewoon uit op uw eigen oorlog.


Nu ga ik verder met de volgende klus en dat is alles sinterklaas liedjes aanpassen waar het woordje zwart wordt gebruikt, jammer genoeg weet ik op dit moment nog niet welke kleur het wordt.

Blokzijl 26-10-2014                                                              Een afvragen.


Ik had gistermorgen een fijn gesprek ergens in Blokzijl, de veronderstelling was, is er nog iets nadat ons lampje is uitgegaan.

Deze discussie liet me dan ook niet helemaal los, en wil er hier wat mijn mijzelf betreft toch wat dieper op ingaan.

De vraag die min of meer door ons zelf niet beantwoord kon worden, er bleven enkele vragen hangen.

Mijn eigen persoonlijke idee over dit onderwerp is, wel een beetje technisch en voor mij doorspekt met logica.

Wat hier dan ook bij mij onmiddellijk naar boven komt is dat dit alles te maken heeft met het woordje NU of eenheid, voor velen is de definitie van deze woorden een veronderstelling, en daar kom je niet verder mee dan begint het denken zich ermee te bemoeien en zie je door de bomen het bos niet meer, dan worden de veronderstellingen steeds groter en dat heeft absoluut niets met het woordje Nu en eenheid te maken.

Het Nu kan er dan ook alleen maar zijn als er geen verleden meer is, met andere woorden als het denken en de herinnering afwezig zijn, dit betekent gelijk dat ik als persoon met al mijn persoonlijke toeters en bellen niet meer aanwezig ben in dat NU.

Ik heb dat NU een paar keer in zeldzame ogenblikken een heel klein beetje mogen aanraken, dit waren momenten van het zogenaamde één zijn met alles om je heen, wat ook wel aandacht of bewustzijn wordt genoemd.

Het mooie van dit is, als je dat per ongeluk een beetje aan mag raken, dan ben ik totaal verdwenen als persoon als Herman zal ik maar zeggen.

Zo'n moment kun je dan ook niet op dat zelfde moment ervaren, een ervaring is altijd het verleden, als ik dan na enkele ogenblikken om welke reden dan ook er uit raak, dan blijft er iets over dat alleen maar weet dat het er was of heeft plaatsgevonden.

Achteraf was het mij zeer duidelijk dat in deze momenten van eenheid er geen persoonlijkheid en ook absoluut geen Herman in aanwezig is, er is dan ook geen herkenning van wat er gezien wordt, ik bedoel er zijn geen namen die wij normaal gesproken aan de dingen om ons heen geven.

Daar komt waarschijnlijk ook de naam vandaan, het naamloze, het tijdloze, of waar geen woorden voor zijn.

Voor mij is dit heel duidelijk, maar na dat gesprek van gisteren, vroeg ik me toch later af wat gebeurt er dan als het lampje uitgaat, als wij dan opgenomen worden in het geheel in de zogenaamde eenheid, logischerwijs is mijn antwoord hierop als wij terugkeren naar die eenheid en daarin opgenomen worden, kan het niet zo zijn dat wij als persoon daar kunnen vertoeven.

De definitie van eenheid is, dat het één is, in deze eenheid kunnen er nooit twee zijn, die verschillend aan elkaar zijn dan is het immers geen eenheid meer.

Daarom is het ook onmogelijk om over deze eenheid na te denken, als je hierover na gaat denken zijn er tenminste twee  nodig, ik en dat wat er gedacht wordt, de denker en de gedachte, en dat kan nooit een eenheid zijn.

Het denken is er alleen maar als er nagedacht wordt over twee of meer herinneringen.

Deze overdenkingen en mijn eigen beleving hierin is voor mij heel duidelijk, zelfs zo duidelijk dat er geen enkel moment van angst in mij is wanneer het lampje plotseling zal uitgaan, en dit heeft mede te maken dat voor een heel groot gedeelte mijn verlangens in de toekomst er niet meer zijn.

Als er toch een verlangen de kop opsteekt, dan is dit verlangen nooit ver weg, ik bedoel dan is het een verlangen die alleen vandaag kan plaatsvinden.


Facebook, vraag: Dit heeft niets met religie te maken toch? of zie ik dat verkeerd, Herman.



Antwoordt: Dat heb je goed gezien Herman, dit heeft absoluut niets met religie te maken.
Alhoewel ik moet toe geven als iemand religieus is, zal er een grote mate van herkenning zijn in dit schrijven.
Jammer genoeg zijn onze herkenningen en veronderstellingen gebaseerd op suggestie, als wij in iets geloven en het heeft vaste voet in ons gekregen, dan zijn onze meningen en ideeën een beetje ingekleurd door dat waar wij in geloven.
Ergens in geloven of dat nu een religie is of een politieke partij is allemaal ergens in geloven.
En dit ergens in geloven is altijd een veronderstelling, daarom zal een oorlog voeren voor vrijheid nooit geen echte vrijheid opleveren, en een mening over iets hebben is precies hetzelfde.


Blokzijl 19-12-2014                                                 Mijn dag kan niet meer stuk.


Wat wil het geval, ik zag vanmiddag een vrouw die naar me keek, en deze vrouw zag mij ook, maar waarschijnlijk was zij zichzelf daar niet helemaal bewust van.

Ik heb haar daarop aangesproken en het geprobeerd uit te leggen wat ik bedoelde met het zien waar je naar kijkt, zij wist wat ik bedoelde.

Bij mijn weten zijn er twee soorten kijken of zien noem het zoals u wilt.

Het meest voorkomende zien, is zien op de manier dat er onmiddellijk een herkenning plaatsvindt, dan verdwijnt dat wat gezien wordt enigszins op de achtergrond, in deze herkenning krijgt de beoordeling over dat wat gezien wordt de overhand.

In deze herkenning zit opgesloten de beoordeling wel mooi of niet mooi, aardig vinden of niet enzovoort.


Dit proces kun je waarnemen in jezelf op het moment dat het plaatsvindt, dit is het zogenaamde weten uit eerdere ervaringen hoe jij denkt dat iemand is.

Een beetje meer bewust kijken is kijken naar iets en beseffen dat jij diegene bent die  kijkt, en ziet waar je naar kijkt, dit vind tegelijkertijd plaats, je bent er als het ware bewust van wat je ziet.


Wat vindt er nu in dat laatste kijken plaats.

Je ziet de persoon in kwestie zonder beoordeling, als er een gesprek plaatsvindt dan laat het denken dat wat wordt gezegd onberoerd, en vind er als het ware een beseffen plaats van dat wat er gezegd wordt, dit beseffen van iets gebeurt buiten het denken om.

Dat kennis en weten gelijk is aan begrijpen en beseffen, is een misvatting, er moet eerst een begrijpen of beseffen plaats vinden over diezelfde kennis of weten, dan pas kan deze kennis gebruikt worden in samenhang met iets anders.

Dit beseffen is geen beoordeling maar is een vorm van begrijpen die plaatsvindt met de onderdelen die eerder zijn beseft in een andere waarneming, begrijpen of beseffen, het samenvoegen van dat wat begrepen of beseft wordt vindt niet in het denken plaats, het brein zorgt ervoor dat het samengevoegd wordt zonder er over na te denken.

Je kunt wel een heleboel weten of kennis hebben over vele dingen, maar als in dit weten en kennis geen begrijpen of beseffen heeft plaatsgevonden, dan is ze onsamenhangend, en wordt onmiddellijk waargenomen door diegene die wel zijn kennis tot inzicht heeft gemaakt.

Blokzijl 17-10-2014.                                                     Zwartepiet.


Ik zag een paar dagen geleden een uitzending op tv over een gezin in India daar was een kindje geboren met twee hoofden, dit kindje heeft twee maanden geleefd.

Dit gezin was boeddhistisch, het probleem was dat de priester in eerste instantie niet wilde komen om tijdens de begrafenis zijn zegen te geven aan het kind en de ouders omdat dit gezin tot de laagste kaste behoorde, vrienden van de vader hadden geprobeerd in een ander dorp een priester te vinden, maar deze priester weigerde eveneens.

Door al het tumult rond het kind, was deze misser van de natuur in de omgeving langzaam omgezet tot een zeer bijzonder kind, het kind werd als het ware heilig verklaard.

Dit was uiteindelijk aanleiding voor de priester om toch de begrafenis te zegenen.

Het kind werd in de achtertuin begraven, enkele weken later werd er een kleine kapel op de begraafplaats van het kind geplaatst, wat in lengte van dagen zou blijven bestaan omdat de mensen dan naar die kapel konden gaan een kaarsje branden en dergelijke.


Het bijzondere hierin wat mij diep trof was dat deze mensen zo in het ritueel gevangen zaten, dat hun hele denkwijze gebasseerd was op dat ritueel en alles wat er zich omheen afspeelde, een totale andere wereld.

Ik moest hier toch lange tijd over nadenken hoe werkt het nu eigenlijk precies bij mij, in mijn eigen brein.

Als deze mensen in India door hun geloof gevormd zijn, en dit met zo'n enorme zekerheid uitdragen, dan zijn deze mensen in hun totaliteit gevormd en geworden wat hun opvoeders en hun cultuur is.

Ze zijn in totaliteit geworden wat hun cultuur is, op zichzelf is daar niets mis mee, zij zijn dat, dat is hun waarheid en niets anders dan hun waarheid.

Daar kun je dan respect voor hebben of niet het maakt niet uit zij zijn wat ze zijn in diepste zin.

Als dit een feit is, de werkelijke waarheid is, dan heeft dit zich afgespeeld in elke cultuur, of je nu als christen, moslim of wat dan ook bent opgevoed.

Iedereen is geworden zoals zijn omgeving is, zoals zijn opvoeders en zijn cultuur, dit zijn keiharde feiten, iemand met een beetje gezond verstand moet dit kunnen beamen.

Dit betekent dat elke cultuur zijn eigen waarheid heeft, en deze waarheid, welke natuurlijk geen waarheid is, staat vaak lijnrecht tegenover een andere waarheid, die eveneens ook geen waarheid is.

Dit wordt zeer duidelijk zichtbaar in de discussies over de kleur van zwarte Piet, op zich vind ik dit al een zielige vertoning, alleen dit laat wel heel erg duidelijk zien hoe het met onze onwetendheid is gesteld.

In deze discussie over de kleur van zwarte Piet en de discriminatie die daar schijnbaar uit voortvloeit, in deze discussies komt nauwelijks het cultureel verschil aan bod.

Kennelijk begrijpt men hier niets van, men zit zo vast in zijn eigen cultuur en principes en is daar zo door

geïndoctrineert dat men vergeet dat een andere cultuur een totaal ander idee en zienswijze heeft over de kleur van zwarte Piet.

Als je de kleur van zwarte Piet op je eigen cultuur loslaat is er niets aan de hand, wordt het door iedereen aanvaard in zijn eigen waarheid, maar als je het gaat bediscussiëren met de zienswijze van een andere cultuur, met twee afzonderlijke waarheden, dan begint het te botsen.

We hebben het over gelijke rechten en plichten, dit gaat alleen maar op als alle culturen beseffen dat wat zij werkelijk in diepste zin zijn, een totale andere waarheid is dan in een andere cultuur, dan kan iedereen zijn eigen ding doen zonder hinderpalen voor een andere cultuur.

Schijnbaar is bijna niemand hiervan doordrongen, dat deze verschillende waarheden in deze culturen botsen.

Blijf nu even heel dicht bij huis, en bekijk al onze geloven in wel of niet in een god of waar dan ook in, de enorme verdeeldheid in ons kleine Nederlandje tussen al deze kerken en geloven.

Dat dit allemaal evenredig is gebaseerd op de persoonlijke waarheid, omdat er in het verleden iemand is geweest die de bijbel op zijn eigen manier heeft geïnterpreteerd.

Met zijn eigen waarheid niet wetend dat iemand alleen maar zijn eigen waarheid kan uitdragen.

Het gevolg hiervan is dat velen zondags in de auto stappen en elkaar onderweg tegenkomen in verschillende richtingen naar hun eigen kerk, naar hun eigen waarheid's kerk, het is te gek van woorden, en dat wil iets zinnigs zeggen over de kleur van zwarte Piet.

Diegenen die niet naar een kerk gaan of een of ander idool hebben doen hetzelfde, maar dan op een ander gebied, waar hebben wij het over, uw eigen mening over iets is alleen maar uw eigen waarheid's mening, en u wil alleen maar anderen overtuigen dat uw mening de waarheid is.

Daarom zijn er dan ook oeverloze discussies, iedereen die aan deze discussies mee doet, doet mededelingen over zijn eigen waarheid, die moet zegevieren.

Als u dit een beetje kunt plaatsen wat ik hierboven probeer uit te leggen dat de wereld op deze manier in elkaar steekt, dan wordt het misschien wat aangenamer om u heen.

U hoeft niet te gaan proberen om een andere cultuur te leren begrijpen, dat zal u niet lukken omdat u zo vast zit in uw eigen principes en cultuur, zodat er nog nauwelijks enige ruimte is om een medemens te kunnen begrijpen en zeker niet als hij of zij opgegroeid is in een andere cultuur.

Het enige wat u kunt doen is accepteren, dat uw medemens totaal op een andere manier in elkaar steekt, geprogrammeerd is, dit lijkt wel computertaal maar het is jammer genoeg niet anders, ik maak dit dagelijks mee.


Herman

                                                  

Blokzijl 10-10-2013


Sorry mensen, ik moet nog iets kwijt.

Denk je eens in dat je Vader en je Moeder zo’n jaar of vijf met jouw Sinterklaas hebben gevierd met leuke cadeautjes.

Dit is zo fijn en indringend voor het kind, zij kijken er dagen lang naar uit en kunnen er haast niet van slapen.

Dan ineens komt het antwoord: Sinterklaas bestaat niet. Het kind gelooft het niet.

Bij mij duurde het niet meer geloven in Sinterklaas toch enkele jaren.


Waar je het meest van houdt en om geeft, wie je altijd zult verdedigen door dik en dun, de liefste mensen die er bestaan, mijn beschermers, mijn pa en ma hebben gelogen, waren niet eerlijk tegen mij, hebben mij diep in mijn ziel gekwetst.

Zulke kwetsingen zijn zo groot dat je het later niet meer zult en kunt herinneren.

Met mijn 70 jaar en vader van 6 prachtige jongens kan ik er nog steeds niet goed bij.

Deze kwetsing laat zich nog steeds niet duidelijk zien, hij zit nog steeds onder de vloermat, dat voel ik wel, de pijn is te groot lijkt wel.

Bij de laatste 4 jongens bestond Sinterklaas niet meer, wat de nodige stof deed opwaaien op hun school.


Lieve mensen, als je dit een beetje beseft dan heeft opvoeden en Sinterklaas voor je afgedaan.  

Dan blijf je alleen over met het mooiste kind van de wereld, dan word je dat kind, dan ben je dat kind.

Na het woord kind aan het papier toe vertrouwd te hebben, kwam toch weer de pijn met tranen nu nog 70 jaar later.

Straf komt altijd te laat en opvoeden ook, het maakt het alleen nog maar krommer dan het al is.


Veel liefs Herman.

Dimensies en Utopia.

Wat is de basis dat we deze relatie

kiezen.

Is er dan niets anders om mee te

denken?

Wat is denken, hebt aangepast.

Intelligentie, bewustzijn,

aandacht.

Techniek.

Tunnelvisie

Antwoord over begrijpen.

Nu begrijp ik het helemaal niet

meer.

Het is zaterdagavond 11:00 uur.

Voorspelbaar 2.

Wat wij allemaal wel eens doen.

17-02-2014

15-02-2014


22-12-2013


18-12-2013

14-12-2013


20-11-2013

17-11-2013

07-11-2013

02-11-2013


02-10-2013

18-09-2013

13-09-2013

Dagboek.

Zwartepiet.

Een afvragen.

Wat is defferentiatie.

Één man en één tientje.

Uitleg wat ‘zijn’ is.

Voorspelbaar.

Natuurlijk word ik aangesproken.

Koffie drinken.

MDMA oftewel XTC

Bewustzijn van je zelf.

Een fragment van dit moment.

Nog even voor de duidelijkheid.

De Geboorte van het ik.

Subjectieve inzichten.

17-10-2014

26-10-2014

23-14-2014

11-09-2013

09-09-2013

08-09-2013

07-09-2013

04-09-2013

19-08-2013

04-08-2013

19-07-2013

21-07-2013

20-07-2013

19-07-2013

Dagboek - 2

Einstein had het mis.

Mijn e-mail reactie op het gesprek aan de deur.

Reactie per brief.

lies slagaders operatie.

22-10-3015

25-10-2015


28-10-2015

17-04-2017

Dagboek - 3